Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Wandelen & Pelgrimeren

In de gehaastheid van het bestaan is het een verademing om in alle rust, in het tempo van je eigen lichaam, langs mensen en landschappen te trekken.
Al wandelend ben je intenser bezig met wat je onderweg ziet.
Wandelen maakt beschouwingen in je wakker, die in het drukke leven van alledag niet gauw zomaar naar boven komen.
Wandelen leidt zo tot bezinnen.

Wandelen wordt pelgrimeren wanneer men trekt langs & naar oorden die vanouds als heilige plekken worden geëerd en in stand gehouden.
Het onderweg zijn is alleen al waardevol, maar een pelgrimstocht heeft ook een doel.

Bovenstaande tekst is niet van mijzelf, maar heb ik ergens op internet gevonden.

In deze uitleg schuilt mijn motivatie om met het Jacobspad te beginnen.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Dag 17 Jacobspad De Steeg – Arnhem.

28 September 2014
Gisteren stond mijn moeder al om 7 uur bij me voor de deur om weer een dag te wandelen. We waren nog erg duf, want hadden allebei zaterdag gewerkt en daardoor laat op bed, dus maar een paar uur slaap. De natuur voelde met ons mee want heel Drenthe was gehuld in een mistig waas (witte wieven.)
De heenreis verliep voorspoedig. Voor negenen al met de auto in De Steeg aangekomen. Kop koffie en wandelen maar….
Eerst op zoek naar een kerktorentje wat ik op wandeldag 16 had gezien. Die wandeldag hebben we voortijdig afgebroken i.v.m. noodweer.
Uiteindelijk zo over het spoor het bos- en heidegebied van de Veluwezoom in. In 1 woord prachtig! Flinke hoogteverschillen. En dan met mijn rugklachten, het zweet heeft me wel op de rug gestaan. Maar net zoals de hardlopers een “haas” hebben zo is mijn moeder dat voor mij. Ze sleept me er altijd weer door.
Onderweg in het bos nog een keer lekker gezeten met warme choco. Het leven is goed.

002

Daarna helemaal omhoog naar de Posbank. Een stuwwal, 90 meter boven NAP met een prachtig uitzicht. We lopen vervolgens ook een heel stuk het Maarten van Rossumpad. Lijkt me ook mooi om eens helemaal te lopen. Vervolgens een hele tijd bij een klein beekje langs.

003

004

005

We lopen langs Velp en dan zo Arnhem binnen. In Arnhem komen we allerlei kerken tegen. We proberen dan altijd even de kerk naar binnen te gaan, voor rust, stilte, ambiance, gebed, een kaarsje aansteken en een stempel voor ons pelgrimspaspoort. Wat ons steeds meer opvalt is dat kerken dicht zijn of een andere bestemming hebben gekregen.
Zo ook de Sint Jozefkerk. Er was een skatebaan in gevestigd! Allemaal kinderen waren actief bezig.
Vervolgens kwamen we langs de Johannes de Doper kerk (St. Janskerk). Die was ook open, maar had ook een ander doel gekregen. Een Memorarium. Het is een plek geworden om de mensen die ons zijn ontvallen waardig te herdenken. Dit kan o.a. door middel van het bijzetten van een urn of gedenkplaquette. Het raakte ons.
De Sint Martinuskerk was dicht.
In het centrum van Arnhem kwamen we uit bij de Eusebiuskerk. Prachtige kerk, maar staat al heeeeel lang in de stijgers.

019

Hier verkregen we eindelijk onze stempel van Arnhem. We werden verrast door de hoeveelheid mensen in de stad. Er bleek het World Living Statues Festival plaats te vinden. We hebben vooral bij de “standbeelden” van de kinderen gekeken. Wat knap om zo lang stil te staan en dan vooral omdat het zo’n warme dag was.
Om half 6 zat ons dagje er weer op. Via het centraal station met de bus naar De Steeg en weer op huis aan. Wat een prachtige dag.

 


Een reactie plaatsen

Tian provencal, provencaalse groenteschotel.

Afgelopen zomer naar Frankrijk al mijn Franse kookboeken meegenomen met het voornemen om daar eens wat recepten uit te proberen op de camping.

Zo hebben we heerlijk gesmikkeld van Moules Mariniere (mosselen), Knoflooksoep (30 tenen! knoflook) en crêpes met champignons.

Maar het pronkstuk was voor ons toch wel de Tian uit het kookboek van Rachel Khoo.

DSCF6515

DSCF6516