Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Spreuk

Wat je loslaat, lost zichzelf vaak vanzelf op!

(Phil Bosmans, schrijver.)

Wat je niet eerst hebt vastgepakt, kun je ook niet loslaten.”

(Anselm Grun, monnik.)

 

Het loslaten blijft een spanningsveld voor mij en vele anderen. Het is een moeilijk proces. Hoe laat je iets los?

Ik moet iets wel eerst “herkauwen”. Als het namelijk zo van mijn schouders afglijd raakt het me blijkbaar ook niet echt. Het gaat juist om conflicten, ruzies, complimenten, afscheid, verdriet, vreugde. De essentiële dingen in een mensenleven die het zo de moeite maken (of niet.)

Ikzelf ga vaak wandelen, schrijf dingen op of praat erover.

Hoe laten jullie dingen/situaties etc. los?

 

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Wandelen & Monumentenroute

Vanmorgen wilde ik de kippen voeren toen ik erachter kwam dat het had gevroren. Alles in de tuin met een zacht wit waasje “rijp” bedekt. Prachtig! Ik was zo blij. Al die regen die in Drenthe is gevallen afgelopen weken. Bah!

Na het kerstontbijt ben ik daarom met de kinderen naar het bos gegaan om meer van deze fijne sfeer te proeven. In de auto op weg naar het bos kwamen we erachter dat het ook heel mistig was.

Vanmorgen een korte wandeling uitgekozen van 4 kilometer. De monumentenroute (boswachterij Exloo) loopt langs het dorp. Er is een plek waar een groot kruis staat waar 5 mensen gefusilleerd zijn door de Duitsers. En midden in het bos is in de 2e wereldoorlog een Amerikaanse bommenwerper neergestort. Daar zijn door Staatsbosbeheer in de vorm van een kruis grote keien neergelegd. De jongens speelden met takken oorlog tikkertje. Hoe dun is de lijn tussen echt en nep.

Het bos was prachtig. Het was fijn om er te zijn vanmorgen.

002

004

001 006

 

 

 


Een reactie plaatsen

Kaarsmeditatie

We bevinden ons letterlijk in de donkere dagen voor kerst. En we “moeten” ook zoveel in deze tijd van het jaar. Een fijne meditatie voor nu is de kaarsmeditatie. We proberen het licht van de vlam te absorberen.

Deze oefening is heel geschikt voor:

  • Verbetering concentratie
  • Heldere rustige geest
  • Anti stress werking
  • Training om te leven in het nu

002

In een ietwat donkere omgeving staren we naar een brandende kaars die zich op een afstand van vijfentwintig tot dertig centimeter bevindt (armlengte). Je knippert niet met je ogen. Je probeert echt te kijken naar de vlam. Hoe ziet de vlam eruit en voel je zijn warmte. Elke keer als je afdwaalt in je gedachten keer je terug naar de kaarsvlam.

Als je ogen branden sluit je ze en zie je de vlam aan de binnenkant van je oogleden. Kijk naar dat beeld zolang als je kunt en schrik niet als het beeld van vorm, kleur of grootte verandert. Met de nodige oefening en concentratie zul je er in slagen de vlam misschien wel net zolang te zien als je naar de echte vlam gekeken hebt. Je wisselt het af, het kijken naar de kaars en het sluiten van je ogen. Je kan het zolang en zo vaak doen als je wilt, ikzelf doe het zo’n 10 minuten per keer.

Voor je begint kan je het volgende hardop zeggen als je dat prettig vind.

“Laat het licht van de kaars mij verlichten.

Laat de warmte van de vlam mij verwarmen.

Dat ik rust en stilte zal vinden.

Opdat ik zelf tot licht en warmte mag zijn.”


Een reactie plaatsen

Wandelen & Stormroute

Zoals ik al eerder schreef, is de woensdagochtend mijn wandelochtend.

Vandaag was het wel heel letterlijk in weer en wind. Vieze snertregen. Ik verlang naar vorst en sneeuw.  Evengoed hebben mijn vriendin en ik doorgezet na de koffie en we waren er achteraf blij om. Lekker fris in het hoofd en met een druipende neus en jas weer in de auto naar huis. En…..het heeft me weer sombere foto’s opgeleverd.

033 029 032 006 031 007