Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


1 reactie

Knoflooksoep

Een paar weken geleden heb ik een nieuw kookboek gekocht. Het winterkookboek van 24 kitchen. Al bladerend kreeg ik inspiratie om iets lekkers te maken.

009

Aan het begin van deze week heb ik een paar nachtdiensten gewerkt die me behoorlijk uitgeput hebben. Gisteren heb ik geprobeerd een positieve, energieke boost aan mijn dag te geven. De dag begon al vroeg met yoga, koffiedrinken bij een vriendin, boodschappen doen en rommelen in huis. Kaarsjes aan. Glaasje wijn. Dat had ik wel nodig.

Mijn keus is gevallen op knoflooksoep. We koken vaker Franse gerechten. Dit jaar heeft mijn man op de camping ook knoflooksoep gemaakt, voor het eerst met met rode knoflook. Als je ziet hoeveel tenen knoflook erin gaan?! Je moet daarna 48 uur geen mensen spreken en al helemaal niet zoenen of knuffelen denk je dan. Ook in het winterkookboek staat een versie van knoflooksoep. Ik heb mijn eigen versie gemaakt.

Ikzelf ben niet zo gek op spekjes in deze soep. Geeft gelijk zo’n overheersende smaak vind ik. Ik wil de knoflook en aardappel proeven en een beetje bieslook. Maargoed, zoveel mensen, zoveel smaken. Dus doe het er lekker in als je wilt!

001

Ingrediënten voor 2 liter soep:

2 Bollen knoflook, dat zijn ongeveer 30 tenen.

2 Kruimige aardappels.

Olijfolie.

2 Liter water.

Goede kippenbouillon

3 eierdooiers

150 ml. slagroom.

 

Maak je bouillon klaar.

Pel de tenen knoflook. Schil de aardappelen en snijd in blokjes. Verhit de olijfolie in de pan en fruit de knoflook en aardappel zo’n 5 minuten op niet te hoog vuur. “Gooi” dit mengsel in de bouillon. Schep nog 1 of 2 soeplepels uit de bouillon en doe dit in de lege pan waar je de knoflook in heb gebakken. Roer even om en haal met dit vocht al de smaakstoffen uit de pan met knoflook/aardappel en doe dit terug in de bouillon.

Laat het een half uurtje zacht koken.

Pureer de soep met de staafmixer. Roer de eierdooiers los met de slagroom. Bind de soep met dit mengsel. De soep mag nu niet meer koken! Snij naar eigen behoefte bieslook fijn en maak de soep af met peper.

Lekker stevig frans brood erbij. Delicieux!

022

002

 

 

 

 

Advertenties


1 reactie

Ovenschotels

Nu es even wandelen & “meer” op een andere manier. Ik bedoel met meer overigens 2 dingen. MEER in spirituele zin “er is meer tussen hemel en aarde” en MEER als in “er is meer in het leven als wandelen”.

En dat meer is voor mij o.a. recepten zoeken, uitproberen, koken.

Afgelopen December heb ik 3 nieuwe ovenschalen gekocht. In Duitsland, want daar waren we op een kerstmarkt. Ik heb er al meerdere malen in mogen koken. De kinderen hebben me gestimuleerd om deze kookkunsten op de foto te zetten. Leuk voor je blog, mam!

Wat we vooral heerlijk vinden in de winter zijn stamppotjes, soep en ovenschotels.

009

Lasagne.

007

Sperziebonen/gehakt/aardappelpuree

Witlof/spekjes/kaassaus/aardappelschijfjes

004 006002

 


Een reactie plaatsen

Wandelen & nieuwe schoenen

Op instagram (mirretje2014) volg ik een man/vrouw die zich allegharia noemt. Hij/zij fietst en wandelt langs de rand  van Nederland en verder. En maakt prachtige foto’s daarvan.

Afgelopen weekend zette hij een foto van zijn nieuwe en oude wandelschoenen op instagram. Het raakte me. Ik heb zelf namelijk na 5 jaar net nieuwe gekocht maar…kan de oude niet weggooien. En daar zit dan direct mijn “probleem”. Ik bewaar veeeeeeel!

Ik hecht me aan van alles en nog wat. Auto’s, mensen, dieren, kleding en dus ook aan wandelschoenen. En dan bedoel ik niet de materiële kant ervan, maar de emotionele kant.

Met deze wandelschoenen heb ik wandelen geleerd zeg maar. Mijn moeder deed het al veel langer. Heeft meerdere malen de Nijmeegse alleen gelopen, wandelde en fietste jaren en jaren geleden al door heel Nederland en het kost haar (nog steeds) niet veel moeite. Ik ben in vergelijking met haar nog maar relatief kort gegrepen door het wandelvirus. Ik ben op deze schoenen begonnen met korte stukjes. Ik vond het leuk en merkte dat ik mijn hoofd leeg kon lopen. Geen psycholoog nodig. : ) Het werden steeds langere stukken. Tochten om de Noord in Groningen. Wandelwoensdagochtenden met mijn vriendin. Dagen wandelen met mijn moeder. Op vakantie gingen ze mee. Langs het strand wandelen. En nu als hoogtepunt het wandelen van het Jacobspad met mijn moeder. Duzzz….deze schoenen weg doen is moeilijk voor mij. : (

Ik moet wel zeggen dat ik gisteren een fantastische sneeuwwandeling op mijn nieuwe heb gewandeld. Nieuwe wandelsokken erin…o nee…ik begin me alweer te hechten. Hahaha…

001

Links mijn nieuwe Meindl’s en rechts mijn oude Lowa’s.


1 reactie

Dag 9 Lhee – Hees

27 Januari 2014

De voornacht was wat onrustig. Ik had mama gisteren van alles uitgelegd over mijn nieuwe telefoon en alle bijkomende geluiden, van appjes en smsjes. Je word er helemaal gek van dus heb ik de geluidjes op stil gezet. Mama dommelde gisteravond al vrij snel in. Ik heb nog een tijdje liggen lezen via mijn e-reader. Ik schrok want opeens hoorde ik een paard. En wel heel dichtbij. Het leek net of hij naast mijn bed stond. Mama dacht na meerdere malen gehinnik dat het om binnenkomende app’s ging. Met andere woorden zet dat ding es op zacht. We kregen de slappe lach. ‘S ochtends hebben we het bewijs gezien…een echt paard en inderdaad hij stond dicht bij ons huisje.

Jakobspad mama 110

Jakobspad mama 111

Om 8 uur een heerlijk ontbijtje….er lag zelfs een mango bij! Tegen 9 uur namen we afscheid van Meta en haar man. De dooi had ingezet. Er was zelfs een zonnetje aan de hemel te zien. De man van Meta had ons uitgelegd hoe we weer op het Jacobspad konden komen en dat ging heel gemakkelijk. Bij schaapskooi “achter het zaand” pakten we de draad weer op en liepen al snel langs een radiotelescoop. Deze is in 1956 gebouwd en had toen de grootste doorsnee ter wereld, 25 meter. Verder over het Dwingelderveld. Het natste gebied van Europa. Er broeden tal van vogels en er groeien zeldzame planten. Hier was het nog wel glad. Oppassen geblazen! Er stond een barre wind.

Jakobspad mama 113

We liepen door een stiltegebied. Zo stil waren wij niet (kwebbel, kwebbel). Dan linksaf verder de heide op en na een lang stuk (3.5 km.) bij schaapskooi Ruinen de heide weer af. Even verderop een info centrum. We hadden zin in een bakkie, maar het centrum was gesloten.

We lopen door het dorp Benderse en langs het Molenpad waar we ook daadwerkelijk een intacte molen tegenkomen. “De Zaandplatte” een achtkantige beltmolen.

Jakobspad mama 117

Via het gehucht, Engeland lopen we zo Ruinen binnen en daar vinden we een heerlijke koffiestop bij Luning’s restaurant. Een tapas café en pannenkoekenboerderij. Prachtig!

We hebben het zusje van Bartje (“ik bid niet veur brune bonen”), Lammechien en Bram de ram op de foto gezet. Bram symboliseert de schaapskudden die eeuwenlang op de Drentse heidevelden graasden. Ze stonden voor een prachtige kerk. De Maria kerk, voormalig kloosterkerk met toren in Gotische stijl.

Jakobspad mama 120 Jakobspad mama 122

Jakobspad mama 121

Nog 5 kilometer te gaan naar Hees. We zijn niet laat klaar, maar moeten allebei de auto’s nog halen en op huis aan.

Jakobspad mama 123

Mama schreef in haar dagboekje. “Weer twee prachtige, witte, winterse wandeldagen beleefd! Mirjam hier kunnen we op terug kijken. Liefs Mama”

En ik kijk erop terug. Eerst door het in mijn wandeldagboek te hebben geschreven en nu door het op mijn blog te zetten. Het grappige is dat afgelopen weekend precies zo’n weekend was als vorig jaar. Nu ook zo’n 5 cm. sneeuw gevallen. Gisteren heb ik ook een hele mooie wandeling gemaakt. Sneeuw lijkt wel stilte en licht te absorberen.


Een reactie plaatsen

Wandelen & Zondag

Vanmorgen vroeg een heerlijke wandeling met Bolt (mijn hondje) gemaakt in een winters wonderland. Vannacht werd ik wakker van de regen dus dat het flink geijzeld had wist ik al van tevoren. Ik had mijn ijzers daarom ondergedaan en mijn wandelstok/paraplu mee.  Veel door de sneeuw lopen was wel aan te raden. De zon kwam moeilijk door de wolken heen. Wat een rust! Ik hoorde en zag allerlei vogels. Ganzen, koolmeesjes (klinken al zo lekker voorjaarsachtig), eenden. Ik bedacht me onderweg dat naar de/een kerk gaan me in contact met God brengt, maar (op zondagmorgen) wandelen in de schepping geeft me ook zeker een spiritueel gevoel. De vogels in V vorm zien vliegen verwonderen me nog steeds. Bij thuiskomst een lekker bakkie gezet. Een goed begin van deze sneeuwdag! 019 024 023 018 017


Een reactie plaatsen

Dag 8 Westerbork – Lhee

26 Januari 2014

Gisteren nog via de sms contact met mijn moeder gehad, want er is sneeuw voorspeld. Ik sms-te spottend of ze de sneeuwschep al had ingepakt. Zij dacht dat we wel 2 nodig hadden. 🙂

We wisten toen nog niet dat deze wandeldag wel onze wandelervaring op de proef zou stellen. Aan de voorbereiding lag het niet. Legging onder de broek, halve vingerhandschoentjes, wanten, ijzertjes voor onder de wandelschoenen. Deze laatste heb ik een aantal jaren geleden gekregen van mijn lieve wandelmoeder en ik heb ze al regelmatig gebruikt in het bos.

Maar toen ik opstond deze ochtend schrok ik behoorlijk. 1 witte, wonderlijke sneeuwwereld buiten. Ik ben zenuwachtig. Zal mama het aandurven om te komen met haar auto? Maar iets over 9 hoor ik haar rustig aan komen tuffen. Ze had de hele weg bijna 60 gereden. Allemaal sneeuwschuivers op de weg en glad. Wat een doorzetter. Eerst maar weer een bak koffie met cake en dan gaan we met 2 auto’s richting Hees. Onderweg stil & wit weer. Ik geniet ervan. We kunnen niet hard rijden. Veel sneeuw en gladheid. Vooral op de A28 meerdere sporen van auto’s die greppels zijn ingereden.

Vanuit Hees terug met mijn auto naar Westerbork.

In Westerbork nog een snelle bak uit de thermoskan en dan tegen half 12 op de ijzers. We lopen flink door. We hebben energie.

 

Jakobspad mama 095

Jakobspad mama 100

We komen langs de Boekweitenplas en daar grazen Schotse Hooglanders. Ze zijn wel nieuwsgierig naar ons en wij naar hun. Dan door Makkum en Terhorst en eigenlijk lopen we dan heel makkelijk naar Spier. We vinden het etablissement “Het Schortinghuis” en daar drinken we iets warms voor een brandend vuur. Het leven is goed!

Jakobspad mama 098 084

Maar……dan begint de uitdaging. Niet goed gekeken en daardoor een flink stuk verkeerd gelopen. Via mijn gps komen we uiteindelijk weer op het goede pad terecht. Maar inmiddels is het al 17 uur en het gaat schemeren. Over de A28, hotel v/d Valk Spier aan de rechterhand. We lopen richting het bos en Dwingelderveld. Daar gaat het Jacobspad dwars doorheen, maar vanwege het tijdstip besluiten we om langs de berm van de N855 te lopen. Het was een lange saaie weg met best veel verkeer. We twijfelden meerdere malen of we toch niet het bos in zouden gaan. De moed zakte ons flink in de schoenen. Maar uiteindelijk bereikten we ons slaapadres. Bosrand 14. Rustplek de groene stek. Heel donker.

We belden aan en de eigenaresse bracht ons over gladde keitjes naar ons minihuisje. Mijn moeder en ik zijn inmiddels lid geworden van vrienden op de fiets. En dit adres sprak mij gelijk aan. We zagen niet veel groen buiten zoals de naam aangeeft. Morgen maar eens goed kijken.

De gaskachel kwam op hoog, we zetten meerdere kopjes thee en smikkelen wat van onze meegebrachte salade. Ik heb niet veel trek, terwijl ik veel van mezelf gevraagd heb vandaag. Mijn rug vind het ook niet echt leuk meer. Dus lekker douchen en vroeg op bed. Mama had nog 2 kruikjes gemaakt. Die hingen in het huisje aan de muur op ons te wachten.

087

Trusten……..