Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Wandelen & Westerwolde (1)

Gistermiddag had ik met mijn moeder afgesproken voor weer een (oefen) wandeling. Want over 10 dagen gaan we op pelgrimstocht. Via internet was ik al eens beland in Westerwolde. Ik ken de dorpen Vlagtwedde en Onstwedde van familie en kennissen die er wonen/woonden. Maar het wandelen daar is nieuw voor me. Zoals ik het las een prachtig gebied en voor mijn moeder en mij makkelijk aan te rijden. Ik schrijf die ideeën dan op en probeer er later iets mee te doen. Dus zo ook nu.

We zijn bij Gasterij Natuurlijk Smeerling gestart. Een van de 8 gerestaureerde Westerwoldse boerderijen die tezamen de status hebben van beschermd dorpsgezicht Smeerling. Daar hebben we lekker koffie met appelcake gegeten. Je kunt zitten in het voor- of achterhuis. De eigenaresse liet ons ook het voorhuis zien en had nog een mooie wandeling voor ons. In het achterhuis (schuur) bevindt zich een glazen ruimte. Je kijkt zo de dakconstructie in. Het woonhuis is van 1742 en de schuur is in 1867  er tegenaan gebouwd. In de glazen ruimte staat ook “Buller Jan”. Een speciale houtkachel. Lekker warm.

 Gasterij Natuurlijk Smeerling feestelijk geopend

We bleven natuurlijk weer veel te lang hangen. Kom op aan de wandel! Door het gebied waar de Ruiten Aa stroomt. Deze beek begint te stromen vanuit Ter Apel, richting Sellingen, Vlagtwedde, Smeerling, Ter Wupping en komt dan in Wessinghuizen samen met de Mussel Aa en wordt dan de Westerwoldse Aa.

20150208_135807 (2)

Kenmerkend zijn oude zandruggen, bossen en graslanden in dit gebied. Een prachtige, rustgevende omgeving! We zijn een stuk door het Metbroekbos gelopen. Het deed ons denken aan de Veluwe. (zie blog Jacobspad Nieumeghen).

20150208_155416

20150208_155550

Ook hier onderweg weer ooievaarspalen. Natuurlijk nog geen ooievaar kunnen spotten. Te vroeg nog denk ik.

20150208_161315

Op onze wandeltocht kwamen we ook af en toe bordjes tegen met voetjes erop. Mijn moeder en ik dachten dat het een “blote voeten” of “dauwtrap”pad was, maar niets was minder waar. Het zijn de Aa-ommetjes. Korte wandelingen op het platteland voor bewoners en recreanten.

20150208_155003

Wat weer een mooie wandeling. Ik kom hier zeker terug. Bolt, mijn hondje lag op de terugweg heerlijk op de stoel. Net als ik, moe, maar voldaan. : )

20150208_165035

 

Advertenties


1 reactie

Wandelen & sneeuw

Precies een week geleden heb  ik een fantastische wandeling in “mijn” bos gemaakt. Met vers gevallen, krakende sneeuw. Wat een ervaring. Ik had mijn steun en toeverlaat mee. Mijn paraplu annex wandelstok. Hij is multifunctioneel en voor mij is hij ook van emotionele waarde want ik heb hem van mijn moeder gekregen.

Maargoed, “plu” en ik ploeterden door de sneeuw en hebben allemaal winterfoto’s kunnen maken. Zie onder…..ik hoop dat jullie ze mooi vinden?!

 

010 014

018 020

015 013

 

 

 


1 reactie

Dag 10 Hees – Halfweg

24 Februari 2014

Vanmorgen gaan we eerst richting halfweg met 2 auto’s. Ik rij voorop. Bolt gaat ook weer een dag mee.

Jakobspad mama 137

Onderweg komen we langs landgoed de Havixhorst en ooievaarsstation “de lokkerij”. Daar raak ik wat in de war. We vragen de weg. We blijken in de buurt te zitten. We zien de eerste nesten met ooievaars al in het landschap.

Bij restaurant “de vergulde ros” zetten we mama’s auto neer om met die van mij naar Hees te gaan waar we de vorige keer met de wandeling waren gestopt.

We lopen een stuk door het open veld en dan zo het bos in van boswachterij Ruinen. We wandelen daar gelijk tegen een prachtige kudde schapen op. Ze doen me denken aan het standbeeld in Ruinen van Bram de ram. Al eeuwen lopen hier kuddes rond. Zo symbolisch. Voor ons graasden ze hier al en na ons gaat dat ook gewoon door.

Jakobspad mama 139

Jakobspad mama 145

We boffen met het weer vandaag. Jas open, Jas uit, zweten geblazen. Het lijkt wel lente.

Na een spoorwegovergang en langs manege Zoer worden we via een pad van de weg afgeleid over 4 opstapjes. Mijn stijve rug/lichaam had moeite om over de opstapjes heen te komen. Ook wat angstig geef ik toe dat het me in de rug schiet. Mama ging het wat makkelijker af. Bij de laatste “gleed” ze heel soepeltjes onder het prikkeldraad door. Dat leek heel grappig. We schieten in de lach. De (bijna) 42 jarige heeft een lichaam van een stijve hark en de (bijna) 60 jarige is nog zo lenig en soepel als een panter. Toch zijn mijn rugklachten niet zo lachwekkend, maar ik probeer er het beste van te maken. Met wilskracht kom je een heel eind.

Jakobspad mama 148 Jakobspad mama 151

We lopen langs de Noorderkanaalweg. Een lange, lange tippel in de warmte. pfff… Bij de ossesluis gaan we lekker op een bankje zitten. In de Wijk komen we gelijk al ooievaars tegen. Ze lopen gewoon in het veld en op het land. Heel dichtbij.

Op de Oosterwijkerweg broeden ze. Grote nesten in de bomen en veel ooievaars zijn met zijn 2-en. De  ooievaar is een monogaam dier. Ik dacht altijd dat ze ook een paar voor het leven vormen, maar dat is niet zo. In de dorpsstraat drinken we koffie bij een café. De dame achter de bar wist ons te vertellen dat ooievaars ook veel overlast geven. Vooral de grote plakkaten poep zijn de inwoners wel eens zat. De ontlasting kan de lak van je auto afbijten.

Jakobspad mama 159

Door de wijk heen lopen we bij een prachtig huis langs. Vroeger woonde hier de machtige en rijke familie de Vos – van Steenwijk.

Jakobspad mama 163

Uiteindelijk lopen we over het riviertje de Reest. Grensrivier tussen Drenthe en Overijssel en komen zo weer bij onze auto uit.

Thuis lekker nagenieten met pizza. We hebben weer een gezellige en sportieve dag achter de rug.