Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


1 reactie

“Het zijn de kleine dingen die het hem doen”

Geluk zit ‘m in kleine dingen. Dat realiseer ik me vaak. Waar wordt ik nou echt gelukkig van?

Ik heb eens even wat kleine geluksmomentjes op een rijtje gezet.

 

* Glaasje prosecco of rosé om 16 uur ’s middags.

* Een nieuw recept uit proberen.

* Geur van het bos.

* Als ik nachtdienst heb gehad en weet dat ik zo naar bed mag.

* 1e ijsje in de lente.

* Slappe lach.

* Tegen mijn man aanliggen op de bank.

* Even bij de kinderen kijken als ze slapen.

* Vroeg op bed met een goed boek.

* Klassieke muziek.

* Wandelen met mijn hondenvriend.

* Een goed gesprek.

* 1e kop koffie van de dag.

* In bed liggen als het regent.

* Kerstboom optuigen.

* Kaarsen aansteken.

* Stilte.

* Niet eenzaam zijn.

* Kaartje/berichtje krijgen van een lieve vriendin.

 

Advertenties


4 reacties

Freubelen & paasschikking

Afgelopen donderdag ben ik naar een bloemschikavond geweest. Een vrije schikking met het thema “gedragen worden”. Verder moest je takken in de schikking toepassen en natuurlijk Pasen/Lente gebruiken. Ik heb de takken aan elkaar vastgebonden. De roze potjes worden gedragen door deze takken. In de potjes 2 handgebonden boeketjes met blauwe druifjes, roze gipskruid, anemonen en kwarteleitjes. Dit is het geworden!

001

002 003


4 reacties

Lentekleurtje

Kleur bekennen. Dit jaar eens geen geel en grasgroen voor mij richting Pasen. Je denkt natuurlijk, waar heeft zij het nou weer over….maar mijn lentekleur in het interieur 🙂 is dit jaar roze. Ik had eens zin in een wat meisjesachtige kleur in mijn jongenshuishouden.

Met de seizoenen mee verander ik ook kleine dingen in huis. Ik koop bloemen of kaarsen in de kleur die ik dan passend vind. Wat vinden jullie ervan?

20150305_140320 20150305_140135

20150302_095727 20150228_083430

20150211_122913 003

 

 

 

 

 

 


3 reacties

Gedicht

De mensen die mij persoonlijk/van dichtbij kennen weten dat ik net zo vaak huil/emotioneel ben als dat ik lach. Mooi evenwicht vind ik zelf, alhoewel het wel es vervelend is dat je steeds zo makkelijk vol schiet zeg maar. Iets kan me snel ontroeren/raken en ik kan dat dan (bijna) niet beheersen. De vraag is als je onderstaand gedicht leest of dat ook perse nodig is. Misschien heeft het wel een functie al die tranen van ons. En daarnaast ik ben wie ik ben en jij bent wie jij bent.

 

“Tranen” (uit: Jaarringen, Greet Brokerhof-van der Waa)

 

Liters tranen, zoute tranen stromen als een oceaan.

overal waar mensen leven, die met je zijn begaan…

 

Zoveel tranen om wat weg is, om een scheiding of de dood.

Om een mens die je moet missen. Het verdriet is levensgroot…

 

Zoveel tranen om je onmacht, om een fout of een gebrek.

Om de woorden die je raken op die ene zwakke plek…

 

Zoveel tranen om de dromen die niet uitgekomen zijn.

Om de plannen die gestrand zijn op een ziekte. Om de pijn…

 

Zoveel tranen om de wereld, om het onrecht, om de haat.

Tranen om de brand te blussen die misschien nooit overgaat…

 

Zoveel tranen op de aarde en soms huilt de hemel mee.

Regendruppels uit de wolken vloeien samen tot een zee…

 

Regen maakt de aarde vruchtbaar, anders krijg je een woestijn.

Mensen, zouden onze tranen toch nog ergens goed voor zijn?

 


Een reactie plaatsen

Taizé

De Taizé gemeenschap is een internationale, christelijke, oecumenische kloostergemeenschap die haar oorsprong vond in Taizé (Bourgondië, Frankrijk.)

(Oecumene, het naar elkaar toe groeien, elkaar leren verstaan en het samenwerken. In dit geval tussen de verschillende christelijke stromingen. o.a. katholicisme en protestantisme.)

Het begint allemaal in 1940 toen broeder Roger (Roger Schutz) in het plaatsje Taizé aankwam. Hij kocht er een huis waar hij mensen opving die het oorlogsgeweld trachtten te ontvluchten, voornamelijk Joden. In 1942 moest hij vluchten, maar reeds in 1944 keerde hij in Taizé terug. In de tussentijd hadden de eerste broeders zich bij hem aangesloten, waarmee hij de oecumenische gemeenschap stichtte.

Vanaf eind jaren vijftig kwamen ook in toenemende mate jongeren op bezoek in Taizé.

Inmiddels komen er elke week (maar vooral in de zomer en rond Pasen) duizenden jongeren uit heel Europa naar Taizé voor een meestal korte periode van ontmoeting en bezinning.

Kenmerkend voor de gemeenschap zijn de liederen die in de gebedsvieringen gebruikt worden. Het zijn korte liederen die gewoonlijk vele malen achter elkaar gezongen worden. De gedachte hierachter is, dat het lied als een gebed in je onderbewustzijn een plaats vindt, en zo de hele dag kan dienen als meditatief, stil verlangen naar God. Vaak zijn de liederen een of twee regels lang, vierstemmig of canon en worden ze begeleid door gitaar of orgel met eventueel enkele solo-instrumenten.

Jakobspad mama 330

Informatiebron: Wikipedia.

 


Een reactie plaatsen

Taizé gebed

Via mijn 40 dagen app kwam er een gebed uit Taizé voorbij. Vroeger bezocht ik regelmatig Taizé diensten op de plekken waar ik toen woonde. Ook de kerk waar ik nu aan verbonden ben bood de 1e jaren dat ik hier woonde op regelmatige basis Taizé diensten aan. Jammer genoeg werd de groep mensen dat deze diensten bezocht steeds kleiner. Maar gelukkig komt er af en toe zomaar weer een lied of gebed op mijn pad. En dat raakt me elke keer weer.

Oh Lord, hear my prayer

Oh Lord, hear my prayer

when I call, answer me.

Oh Lord, hear my prayer

Oh Lord, hear my prayer

come and listen to me.

Taizé.

Neem eens rustig de tijd om onderstaand lied te beluisteren. Je kan het lied door de herhaling heel goed meditatief gebruiken of de handen vouwen en bid/denk tijdens het lied aan familieleden, vrienden, mensen die je een hart onder de riem wilt steken.

Vanmorgen heb ik dat gedaan voor mijn lieve ver weg wonende vriendinnetje die zo loopt te kwakkelen/frustreren met een blessure aan haar voet.