Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


2 reacties

Bidden

Column 2 Kerkblad Samenspraak

Alles wat je nodig hebt

zul je ontvangen.

Als je ophoudt te vragen

wat je niet nodig hebt.

(Shri Nisargadatta Mahara uit het boek Pelgrimeren)

Vergezeld van een kop koffie blader ik vanmorgen in de vroegte door een van mijn favoriete boeken. Bovenstaande slogan/spreuk spreekt me aan. Toevallig genoeg had ik het een paar weken geleden over dit onderwerp met een collega in de nachtdienst. Er ontstond een boeiend gesprek. Waar bid je voor? Jezelf? Anderen? Voor een schooldiploma, slagen voor een rijbewijs/school, geld, voedsel, kinderen, partner,  ouders, gezondheid, materialisme, schietgebedjes?

Ik merk dat ik bidden/vragen voor mezelf soms moeilijk vind. Danken gaat me makkelijker af. Er zijn zoveel mensen die het veel erger hebben als ik. Mijn gedachten gaan uit naar de mensen in Nepal. Explosies in China. Naar alle vluchtelingen (die ik tegenkom in mijn werk.)  Je zal maar van huis en haard verdreven zijn. Veiligheid zoeken. Mensen verliezen hun geliefden, kinderen, baby’s.

Het emotioneert me altijd in de kerk. De voorbeden. Zoveel verdriet. Ik word er door overspoeld. Waarom zou ik voor mezelf bidden en wat moet ik dan vragen? Ik, dat kleine mensje met kleine probleempjes. Ik kan ook niet zeggen dat het komt doordat ik nog geen grote problemen heb meegemaakt. Want het leven heeft me al flinke tikken uitgedeeld. Maar toch, ook dan, wat heb ik nou echt nodig?

Mijn collega en ik doken in de nachtdienst (het was rustig) op internet om eens uit te zoeken wat er nu precies over dit onderwerp in de bijbel staat. Onderstaande teksten vielen ons op.

“Alles waarom jullie in je gebeden vragen, zullen jullie krijgen, als je maar gelooft.” (Mat. 21:22)

“Vraag vol vertrouwen, zonder enige twijfel. Wie twijfelt is als een golf in zee, die door de wind heen en weer wordt bewogen. Wie zo aarzelend en onberekenbaar is bij alles wat hij doet, moet niet denken dat hij iets van de Heer zal krijgen.” (Jac. 1:6-8).

“En als u bidt ontvangt u niets, omdat u verkeerd bidt: u wilt alleen uw eigen hartstochten bevredigen.” (Jac. 4:3).

“Wie zijn oren sluit voor het gejammer van de arme zal ooit zelf om hulp schreeuwen, en geen antwoord krijgen.“ (Spr. 21:13).

“Als jullie in mij blijven en mijn woorden in jullie, kun je vragen wat je wilt en het zal gebeuren.” (Joh. 15:7).

“Komt een van u wijsheid tekort? Vraag God erom en hij, die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven.” (Jac. 1:5).

“Vertrouw op de HEER met heel je hart, steun niet op eigen inzicht. Denk aan hem bij alles wat je doet, dan baant hij voor jou de weg.” (Spr. 3:5-6).

Deze zinnen bestaan natuurlijk binnen een verhaal in de bijbel. Het is geenszins mijn bedoeling om met Bijbelteksten te “gooien”. En er zijn ongetwijfeld nog meer teksten die u/jij aanspreken.

Wat me opviel is dat er wel haken en ogen aan het bidden zitten. Het lijkt alsof je voor alles mag bidden….maar hoe je dat doet (en in het leven staat) is belangrijk en bij de verhoring van je gebed komt ook nog wel wat kijken. Het blijft een moeilijk proces voor mij. Ik blijf bidden voor de wereld, ver weg en dichtbij. Vrede. Goed in plaats van kwaad. Licht in plaats van donker. Positief in plaats van negatief. En daarnaast zal ik proberen om meer te gaan bidden voor mezelf en mijn geliefden. Ik leg het in Gods handen. Daar heb ik steun aan. Hij weet wat ik en mijn geliefden nodig hebben. Hij kent mij en doorgrond mij. Soms worden “verhoringen” pas veel later duidelijk. Vooral wat meer wijsheid, vertrouwen en geduld op zijn tijd zou wat mij betreft heel prettig zijn. Alleen dat is al een gebed waard. Amen.

 

 

Advertenties


2 reacties

Dag 23 Kevelaer – Huis

22 Februari 2015

En zo beland (eindelijk) twee maanden later de laatste wandeldag van mijn pelgrimstocht van Februari jongsleden op het blog. Ik heb alle foto’s van mijn moeder en mezelf nog eens weer bekeken. Wonderlijk is dat je dan het gevoel erbij zo weer kan oproepen.

Ik heb eigenlijk best redelijk geslapen die nacht ondanks de schuttersvereniging onder ons raam. Mijn moeder wat minder, ze sliep op een doorgezakt matras. Om 8 uur weer aan het ontbijt. Dat zag er goed uit, op zijn Duits met lekkere broodjes en worst en kaas. Onze laatste dag samen zouden we het Jacobspad niet vervolgen. We wilden Kevelaer eens goed bekijken en dan terug met de bus naar Kranenburg en Kleve, met de trein naar Nijmegen, overstappen naar Lent en dan met de auto naar huis. Dus nog een lange dag voor ons.

Jacobspad Februari 2015 mama 130

 

 

 

 

 

 

We liepen de weg terug Kevelaer weer in en kwamen langs de St. Antoniuskerk. Voor de kerk staat een mooi bronzen beeld van Jacobus, gemaakt door Gert Gerresheim. Echter zijn staf was afgebroken en ook onderaan zijn voeten waren een aantal Jacobsschelpen vernield. Waarom doen mensen dit toch?

Jacobspad Februari 2015 mama 135

 

 

 

 

 

 

 

 

De kerk was in gebruik dus we zijn eerst naar het kapelletje gegaan ernaast. Tot onze verbazing was zowel het kapelletje als de kerk heel licht ingericht. Allerlei tinten grijs en lichte muren. Het kwam heel modern op ons over.

  

(bovenstaande foto’s zijn niet van mij of mijn moeder. Ik heb ze gevonden op de site van de kerk.)

Overal prachtige glas in lood ramen.

Jacobspad Februari 2015 mama 138   Jacobsweg Februari 063

We gaan verder. We lopen door een straat met heel veel toeristische winkels. Vooral alles wat te maken heeft met Godsdienst, bedevaart en Kevelaer proberen ze hier te verkopen. We kwamen echter ook langs meerdere conditoreien en chocoladewinkels. Dat aardbeiengebak en die chocopaashazen! Even onthouden voor later.

Als stralen van een ster leiden de straten naar de “Kapellenplatz”, het centrum van de Mariabedevaartplaats. Centraal in de verering staat een 8×11 cm. groot prentje dat zich nog steeds in de “Gnadenkapelle” bevindt.

Als je de kapellenplaats oploopt weet je niet wat je ziet, zoveel kaarsen die buiten aangestoken zijn naast de “Kerzenkapelle”. Gisteravond emotioneerde me dat al. Elke kaars is voor iemand aangestoken. Wat een liefde. 🙂 Mijn moeder en ik staken een kaars voor elkaar aan. We zijn dankbaar dat we het zo fijn hebben samen en dat we deze tocht samen kunnen maken.

Jacobspad Februari 2015 mama 162

 

 

 

 

 

 

 

Jacobspad Februari 2015 mama 163

 

 

 

 

 

 

 

 

De kaarsenkapel heeft zijn naam te danken aan de vele offerkaarsen die tot op de dag van vandaag door bedevaartgangers worden meegebracht en jaarlijks worden vervangen. In de kapel wordt het interieur dan ook aan het oog onttrokken door een zee van kaarsen en bordjes met de herkomst van hun gevers.

Jacobsweg Februari 081

 

 

 

 

 

 

 

Elke avond om 19 uur worden alle offerkaarsen binnen aangestoken en is er een vesperdienst. Wij waren gisteravond op zoek naar een slaapadres dus dat staat nog op ons verlanglijstje voor Augustus als we vanaf Kevelaer ons pad vervolgen.

Aan de kapellenplaats grenzen dan nog de Gnadenkapelle, het Priesterhuis (nu een pastorie met o.a. onderdak voor pelgrims, vroeger een klooster van de Oratorianen, wereldlijke geestelijken) en de Mariabasiliek. Een in 1864 in neogotiek gebouwde kathedraal.

We hebben uren rondgelopen. Tijd voor de aardbeientaart en dan nog een lange weg naar huis. Ik kijk terug op prachtige maar af en toe zware wandeldagen. Een beetje afzien doet een mens echter goed. Ik hoop (bij leven en gezondheid) dat we onze weg in Augustus kunnen vervolgen!

Jacobspad Februari 2015 mama 177

 

 

 

 


 

 

 

 


Een reactie plaatsen

Gedicht (Drents)

’t Diepien (stroompje)

Het lop deur het laand en het speult as een kind.007

Het laacht tegen “t locht en het daanst in de wind.

As glas is ’t zo helder; as zuiver zo blaank.

Het flikkert en fonkelt met sterren er maank.

 

Een zuivern lint tusken ’t gruun van de kaant.

Met schitt’rende kleuren van bloemen beraand.

’t Is schol en ’t is smal, moar het siegelt zo grif.

’t Doekt weg tusken ’t gruun en men zot niet woar ’t blif.

 

En diep in het water, hiel diep op het zaand.

Daor glinstert het gold, dat er ligt an de kaant.

Dat deur witte wieven bewaakt wordt en dekt.

Dat mennigien vaak nao de kolken hen trekt.

 

(J. H. Bergmans – Beins)

 

 

 


2 reacties

Ommetje

Afgelopen zondagmiddag heb ik even een heerlijk ommetje (4 km.) gemaakt met de kinderen. Voetballen mee, hond mee …. wat is Drenthe toch mooi! Ik had eerst even op bed gelegen om een beetje voor te slapen voor de nachtdienst en daarna voelde ik dat mijn lichaam behoefte had aan vitamine D en de jongens en de hond behoefte hadden aan wat lichaamsbeweging.

Wat een zon en prachtige helderblauwe lucht! Hieronder een kleine fotocompilatie.

002

004 005

 

 


1 reactie

Quote

Ik kreeg voor mijn verjaardag een leuk label met een tekst erop. De “gulle” geefster vond de quote wel bij me passen. Ik kan er niet omheen, ik ben een knuffelaar. Ik knuffel liever dan dat ik zoen. Jaren geleden (1999) keek ik graag naar het tv programma “big brother”. Ruud was ook zo’n knuffelaar, knuffelbeer. De term “effe knuffelen” komt bij hem vandaan en de arme man moet daar op dit moment ook nog mee leven denk ik. Maar hij heeft wel gelijk wat mij betreft. Knuffelen reinigt de ziel (net zoals tranen trouwens.)

 

A HUG IS A GREAT GIFT. ONE SIZE, FITS ALL!

014


Een reactie plaatsen

Vakantie & Valkenburg

Zoals gezegd vier ik mijn verjaardag ’s avonds altijd met mijn gezin. En dit jaar wel heel speciaal. We zijn gaan kamperen in het vestingstadje Valkenburg. Wie wel eens in Valkenburg is geweest weet het. Het is een heel toeristisch dorp, maar het voordeel is je voelt je gelijk in vakantiesferen. Mijn man en ik komen er al sinds onze 1e vakantie in 1992. We stonden op camping den Driesch met een klein koepeltentje.

Inmiddels komen we jaarlijks wel een keer in Valkenburg en zijn onze kampeermiddelen wat uitgebreider, maar dat speciale gevoel blijft.

We hebben heerlijk gegeten bij de Mexicaan, koffie gedaan in het zonnetje, gevoetbald, gelezen en spelletjes gespeeld. Tijd voor jezelf en elkaar. Het pluk de dag gevoel.

We hebben ook weer gewandeld door het stadje. Lekker bij de Geul langs. Ze hebben de Geulpoort herbouwd. Prachtig dat mergelsteen. Er wordt geprobeerd om weer meer de uitstraling van de oude vestingstad te doen herleven. Op dit moment zijn ze nog actief bezig met het Halderpark (inclusief stadsmuur en gracht) en een reconstructie van de Grendelpoort.

013 012

014 018

015

019 021

024

 

 

 

 


2 reacties

Freubelen & Verjaardag deel 2

Ik was vanmorgen even bij een vriendin op de koffie. Ze vertelde me tot mijn grote verbazing dat de krans die ze afgelopen vrijdag op mijn verjaardag had gemaakt wordt geplunderd door vogels. Ze hebben het op haar mos voorzien en ondertussen zijn de narcisbolletjes er al meerdere malen uitgevallen. Ik moest er erg om lachen. Wonderlijk is dat toch met de schepping. Het ene (zoog)diersoort viert haar verjaardag en een andere diersoort maakt een nest.

Links bovenin de krans zie je een hele kaalgeplukte plek.  🙂

IMG-20150415-WA0000 (2)