Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Havermout

Ook ik ontkom er niet aan. Er “moeten” weer een aantal kilootjes vanaf. Het blijft toch altijd een zwakte van me. Lekker eten en vooral een glaasje prosecco. Mmmm….

We hebben de badkamer een beetje opgepimpt. Onder andere een nieuwe “grote” spiegel van de Ikea gekocht. Heel mooi geworden. Nadeel is dat ik mezelf zo duidelijk en volledig kan observeren als ik me aan het afdrogen ben. En dat is dan wel even schrikken. Ik zal jullie niet vermoeien met foto’s van mezelf in die spiegel….maar wel met een lekker receptje van Havermout.

Havermout is de nieuwe rage. Toen onze (overgroot)ouders het aten was het nog vies en er was gewoon niets anders. Meer een middel als een doel. Bah!

Nu eten zelfs! de celebreties en BN-ers het in strijd tegen de kilo’s en een gezonder leven. Ik krijg daar dan altijd een beetje de lachkriebels van. Als iets een rage is hoef ik al niet meer. Toch ben ik het gaan uitproberen.

Eerst maar een beetje research doen (in het gewoon Nederlands, je zit uren achter de computer mensen te volgen die van havermout hun levenswerk van gemaakt hebben.)

Wist u dat?

*Je kan kiezen uit Havermout, Havervlokken, Haverzemelen.

*Havermout wordt bereid uit de graansoort haver door de hele haverkorrels te wassen, te pellen en ze te verhitten. Na deze behandeling worden ze eventueel in stukken geknipt en vervolgens met stoom verhit om ze daarna plat te walsen. (Ik krijg er echt trek van.)

*Havermout glutenvrij is?

Je merkt dat ik het allemaal met de nodige spot en sarcasme las en uitprobeerde. Havermout “lief” voor je lijn? Wat??? Wie schrijft zulke dingen. 🙂

001

 

 

 

 

 

 

Toch is het best lekker. Probeer deze 2 variaties maar eens.

40 gram Havermout.

150 ml. Amandelmelk. (nachtje laten weken)

halve banaan prakken of  halve peer in stukjes

4 dadels (in stukjes) of 4 walnoten & kaneel

Warm maken (desnoods nog wat melk toevoegen) en op smaak maken met een beetje “nep” suiker.

 

Inmiddels zijn er al een aantal kilo’s af. Net zoals ze er ook aan zijn gekomen in een rustig tempo. En of dat nou komt door de havermout? Daar ben ik niet zo zeker van.

 

 

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Dag 11 Halfweg – Hasselt (26 km.)

6 April 2014.

Mijn moeder is  om 9 uur bij me. Ik verdeel nog even wat taken onder de kinderen en dan brengt mijn man ons naar Halfweg. Rond De Wijk zie ik al weer ooievaars op het land en in de lucht. Bij Café Het vergulde Ros staat al vlot de eigenaar buiten. We mochten hier niet parkeren. Hij kreeg vandaag nog veel bezoekers! Gelukkig zette mijn man ons af en ging daarna weer op huis aan.

Jakobspad mama 180

 

 

 

 

 

 

 

Vanuit Halfweg vervolgen wij onze route van Februari via de nieuwe route van het Jacobspad door de boswachterij van Staphorst. In het bos eten we bij een picknicktafel een broodje en daarna begon het te regenen. Bij RUST-punt De boswachter dachten we een bakkie te kunnen doen, maar helaas niet open. Vanuit dit pand werkten jaren de boswachters. Er scharrelden in alle vrijheid kippies rond met een haan.

DSCF6211

 

 

 

 

 

 

 

Hierna begon een saaie wandeling, niet echt opgefleurd door de regen en er was geen spreekwoordelijke hond te bekennen. Ook een bankje liet errug lang op zich wachten. Op een verhoogd “iets” in de berm aan de spoorbaan weer wat gegeten. Af en toe komt er een trein voorbij en in de verte zien we Hotel De Koperen Hoogte (van Hennie van der Most) liggen. Een voormalig watertoren. Mam en ik hebben er eens koffie gedaan op de terugweg vanuit een weekendje klooster. Na alle soberheid van dat weekend, kregen we toen een cultuurshock. We konden niet eens met contant geld betalen, maar moesten toen eerst een soort van kaart regelen.

In het lange dorp Rouveen vallen ons de blauw geschilderde melkbusrekken op. Die hadden we ook al rondom Staphorst gezien. We zien op 1 perceel meerdere boerderijen achter elkaar.

Jakobspad mama 186

 

 

 

 

 

 

 

Vroeger was het traditie dat de kinderen een boerderij achter de ouders bouwden. Zo ontstonden die meerdere boerderijen. Door ruimtegebrek wordt dit tegenwoordig niet meer gedaan. Via de Korte Kerkweg komen we op de Stadsweg terecht. Deze laatste is lang. Op een rooster (bij gebrek aan bank) even bijgekomen. Ik ga na mandarijnen en zoute stengels te hebben gegeten even lekker liggen. Het grappige is dat ik vorige week dat rooster ook weer herkende en dat lange stuk langs de poldersloot. We steken een drukke weg over en we gaan dan aan de overkant  van het Zwarte Water richting Hasselt. Tegenover de kalkovens komen we een kleine begraafplaats tegen. Het hek is los. Op de begraafplaat zag ik een vogeldrinkbak als gedenksteen. Ik vond dat heel bijzonder. De foto’s hiervan gemaakt zijn niet goed gelukt. Vorige week dacht ik een nieuwe kans te krijgen, maar de poort zat op slot.

Bij café de Zon koffie gedronken en we snacken bij de snackbar. Daarna gingen we naar ons slaapadres via Vrienden op de fiets.

Om 19 uur wilde ik graag naar de kerkdienst in de grote of Sint-Stephanuskerk. Daar bewonderden we na de dienst een prachtig orgel en een mooie muurschildering van Sint Christophorus, de beschermheilige van de reizigers. Veel dames met hoedjes in de dienst.

IMG_1080 (2)

 

 

 

 

 

 

 

IMG_1083

 

 

 

 

 

Terug op ons slaapadres, lekker douchen en toen gaf ik mijn moeder en mezelf een kadootje. Een kleine verzilverde Jacobsschelp voor aan de rugzak. Het 1e Jacobspad Uithuizen – Hasselt helemaal uitgelopen. Een lengte van 208,5 km samen gedaan! Ik ben trots. Nadat we elkaar in bed op de foto hebben gezet en heel toepasselijk….”de Pelgrimskachel” viel ik al snel in slaap.

Jakobspad mama 196

 

 

 

 

 

 

 

Mam was op een gegeven moment in haar slaap wat onrustig over de kerkklok. Ze dacht dat het een klok was van onze gastvrouw. “Waarom zet ze die niet uit!” 🙂 Je geest doet toch rare dingen als je slaapt. Het leek een beetje op wat er gebeurde in Dwingeloo. Ze droomde dat ze wat hoorde hinniken en ze dacht dat het appjes waren op mijn nieuwe smartphone. Het bleek een paard te zijn. We moesten lachen, maar midden in de nacht natuurlijk nog klaarwakker. En dan knort het maagje ook nog. Dus lekker aan de cashewnoten.


Een reactie plaatsen

Wandelen & Rouveen – Hasselt (en terug)

Vandaag heb ik weer eens gespijbeld. Op avontuur in je eigen leven noem ik het. Een tijdje alle rollen die ik vervul naast me neerleggen en gewoon wandelen. Ik heb mijn hondenvriend meegenomen.

En wat een dag! Prachtige blauwe hemel met af en toe een wolk. De laatste kilometers van het 1e boekje “het Jacobspad”. Afgelopen week heb ik een concept blog gemaakt van dag 11 Halfweg – Hasselt. Ik wist toen ik dit pad vorig jaar liep nog niet dat ik een blog ging bijhouden over o.a. het pelgrimeren. Dus ik kwam er achter dat er wat foto’s misten rondom de kerk in Hasselt.

Kinders naar school en daar ging ik in de auto op pad. Bij Staphorst de A28 af richting Rouveen. De blauwe melkbushouders aan de zijkant van de boerderijen vielen me gelijk weer op en het achter elkaar bouwen van boerderijtjes op eenzelfde perceel.

In Rouveen foto’s gemaakt van de hervormde en gereformeerde kerk. Op het Kerkplein de auto neergezet en dan wandelen vanaf de Korte Kerkweg, via de Stadsweg naar Hasselt.

In Mei leggen alle vogels een ei. Vandaag was het vogeldag. Zoveel vogels te zien! Kievieten, Grutto’s, Ganzen, Zwanen (met baby’s) en ook weer ooievaars. Ik heb een tijd staan kijken naar de lucht. Twee ooievaars vlogen op de thermiek cirkels om elkaar heen. Zo sierlijk. Beeldschone dieren zijn dat. Ik moest een beetje slikken. Het deed me denken aan de spreuk in mijn vorige blog. Ik ben blij en dankbaar dat deze prachtige schoonheid en vrijheid me raakt.

003

 

 

 

 

 

 

 

 

In Hasselt lekker koffie gedronken in het zonnetje bij Café de Zon. 🙂 Vorig jaar met mijn moeder zaten we binnen, was het zwaar bewolkt en het was toen begin April.

Rond 13 uur zou ik misschien in de kerk kunnen werd me op het info punt verteld. Want dan kwamen de mensen waarmee je de toren in kon. Dat viel even tegen, ze hadden geen sleutel van de kerk. Na wat rondgetelefoneer lukte het toch niet. Jammer. Opeens kwam Peter (vrijwilliger van de rondleiding in de toren) op het idee om de foto’s voor mijn blog voor me te maken en naar me op te sturen. En terwijl ik deze blog schrijf heeft hij ze al naar me gemaild. Wat is dat toch leuk en verrassend met mensen.

De terugreis ging langs dezelfde weg. Warm. 18 Graden. 16 Kilometer gelopen. Ik bruis nu nog van de energie. Zo’n dag is goed voor lichaam en geest zullen we maar zeggen.


Een reactie plaatsen

Asperges, “het witte goud”

Het is weer eens tijd voor een blog over koken en eten. Afgelopen zondagmiddag hebben mijn man en ik heerlijk gegeten bij Kwekerij Weiland in Zuidwolde.

Chefkok Ronnie van plattelandsrestaurant “Op de Deel” verzorgde het 6 gangen menu.

Wat ik heel leuk vond is dat we ook naar de asperges toe zijn geweest. Onze gastheer gaf tekst en uitleg en we mochten zelf ook asperges steken. Ik had dat nog nooit gedaan. Ervaren stekers “steken” meer als 30 kilo per uur. Daar krijg je echt een pijnlijk rugje van. En dan ’s avonds aan de wodka, want het idee dat je met die zere rug de volgende dag weer het land op moet doet je grijpen naar de fles. Hard werken in de bloemen en asperge sector met een onzekere uitkomst!

Asperges eten Zuidwolde 009 Asperges eten Zuidwolde 008

 

 

 

 

 

 

 

 

Weetjes:

Er bestaan witte, groene en paarse asperges. De eerste zijn onder de grond gegroeid en uit het licht gehouden in een zg. ” rug”, de tweede en derde hebben wel de zon gezien en verkleuren (realiseerde ik me niet eens.) De paarse kleur is afkomstig van het anthocyaan pigment. Paarse asperges hebben een 20% hogere suikergehalte dan groene asperges en zijn daarom ook het zoetst. In Noordwest-Europa zijn de witte asperges het meest gebruikelijk. De dikke witte worden verkocht aan de horeca. De particulier koopt zelf liever de dunne witte. Groene asperges worden veel in Italië gegeten.

  • De eerst asperge werd 25000 jaar geleden in Griekenland gekweekt.
  • De naam asperge is een Grieks woord, dat stengel of scheut betekent.
  • Asperges zijn een afrodisiacum. Ik vertel niet of wij daar iets van hebben gemerkt. 🙂
  • Paarse asperges kleuren groen wanneer je ze kookt.
  • Je urine een vreemd geurtje krijgt na het eten van asperges. Ik vertel wel dat wij dat hebben gemerkt. Bah!

Menu:

Asperges eten Zuidwolde 011

 

 

 

 

 

 

 

Gemarineerde zalm met aspergesalade.

Asperges eten Zuidwolde 013

 

 

 

 

 

Nagelhout (gezouten, gerookt en gedroogd rundvlees) met gemarineerde zilveruitjes.

Asperges eten Zuidwolde 014

 

 

 

 

 

Rauwe wolvarkenham met oosters smakende groene asperges en shii-take (Chinese paddenstoel.)

Asperges eten Zuidwolde 016

 

 

 

 

 

Ree met krieltjes en witte asperges in een rode portsaus.

Asperges eten Zuidwolde 018

 

 

 

 

 

 

 

 

Witte chocolade taartje met een kniepertje en kersen en honingijs.

Het buikje was meer als vol!


1 reactie

Stonehenge

Stonehenge is een Megalitisch monument uit de Jonge Steentijd. Megaliet: mega = groot, lithos = steen), dicht bij de plaats Amesbury in de Engelse graafschap Wiltshire en ongeveer 13 kilometer ten noordwesten van Salisbury. De recentste datering voor de bouw van Stonehenge is bepaald op 2300 voor Christus, 300 jaar later dan tot dan toe werd aangenomen.

Kleurplaat stonehenge in herstelde staat

Het monument bestaat uit een aarden wal rondom een cirkelvormig arrangement van grote, rudimentair bewerkte, staande stenen en is een van de beroemdste prehistorische locaties op aarde.

Vakantie Engeland Mei 2015 067

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie Engeland Mei 2015 071

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoals ik al eerder beschreef in mijn blog wilde vooral mijn man heel graag naar deze bijzondere plek. Ik had me wel wat ingelezen van tevoren en dit ook een beetje onder dwang aan de kinderen verteld. Inmiddels wel heel toeristisch en duur. Ik heb echter een paar mooie foto’s kunnen maken zonder allerlei mensen erop. Indrukwekkend vond ik o.a. toch hoe die stenen daar zijn terecht gekomen. 26 ton zwaar, uitgekapt in de Marlborough Downs en vervoerd 32 kilometer verderop naar Stonehenge. Mysterieus vond ik dat er al zoveel kennis over wiskunde en sterrenkunde was in die tijd.

In het kleine museum erbij hebben we een hele tijd doorgebracht. Ik vond de 3D muur prachtig. Daarop zag je in bewegend beeld en geluid Stonehenge tijdens het verstrijken van de tijd. De seizoenen, het bewegen van de aarde, zonnewende, winterwende, sneeuw, regen, zon, vogels. Het leek net of het er altijd al heeft gestaan en dat dat ook altijd zal blijven.

 

 

(Een gedeelte van de tekst heb ik op Wikipedia gevonden.)