Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Crevettes

Verse garnalen op de BBQ, een stuk vers stokbrood erbij en een salade. Mijn favoriete zomermenu! Meerdere malen gemaakt en gegeten tijdens mijn vakantie langs de kust van Frankrijk.

Pel de garnalen en marineer ze een uurtje in een flinke scheut olijfolie, een teen knoflook en breng het op smaak met kruiden die je zelf lekker vind. Ikzelf gebruik de zeezoutmix van Fair Trade en de 4 seizoenen peper van Drogheria & Alimentari.

Spies daarna ongeveer 5 garnalen op een prikker. Heel kort op de BBQ, minuutje om en om en dan smullen maar.

Vakantie Route de la Cote 2015 080

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie Route de la Cote 2015 075

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties


1 reactie

Cap Blanz-Nez

Cap Blanc-Nez is een kaap aan het kanaal bij de Franse gemeente Escalles in het departement Pas-de-Calais. Haar top ligt 134 meter boven de zeespiegel. Je kan de kaap bezoeken vanaf de parking bovenop de kaap. Er is echter ook een wandelpad van en naar het strand.

Blanc-Nez wordt letterlijk vertaald als “witte nes”. Een nes is een landtong.

Vakantie Route de la Cote 2015 056 Vakantie Route de la Cote 2015 030

Bovenop de kaap staat “een naald”. Een herdenkingsmonument voor de Dover Patrol. Aan de andere kant in Engeland schijnt er ook 1 te staan. De Dover Patrol, was  een project dat tijdens de eerste wereldoorlog gezamenlijk werd opgezet door Frankrijk en Engeland. Het doel was om de vrije doorgang van de scheepvaart in het Kanaal te vrijwaren. Tijdens de oorlog was deze bedreigd omdat Duitse troepen de Belgische havens Oostende en Zeebrugge hadden veroverd. De Dover Patrol had basis in Dover en Duinkerken. Een van de meest spectaculaire acties was een poging om de havengeul van Zeebrugge te blokkeren door er 2 schepen te laten zinken. (Informatie gevonden via Wikipedia en wandelenlangskusten.eu.)

Het is een indrukwekkende plek. Je kijkt zo hoog overal overheen en naartoe.

Tijdens onze wandeling naar boven kwam ik bewegwijzering tegen van de via Francigena. De Via Francigena is de middeleeuwse weg die het Engelse Canterbury verbind met Rome. Ik zag in de verte 2 pelgrims lopen. Wacht op mij…mag ik ook mee?

Vakantie Route de la Cote 2015 012

 


1 reactie

Boek “De jongen die in de hemel was”

Bijzonder boek gelezen op aanraden van een collega. Geschreven door Todd Burpo (vader van de jongen waar dit boek over gaat).

‘Weet je nog hoe het in het ziekenhuis was, Colton?’ vroeg Sonja. ‘Ja, mama, dat weet ik nog,’ zei hij. ‘Daar hebben de engelen voor me gezongen.’ Wanneer Colton Burpo ternauwernood een zware operatie overleeft, is de familie dolgelukkig. Groot is hun verbazing als hij maanden later begint te vertellen over de tijd die hij in de hemel heeft doorgebracht: dat hij zijn zusje, van wie het leven na twee maanden eindigde in een miskraam en over wie nooit werd gesproken, heeft gezien. Ook heeft hij zijn overgrootvader en zelfs Jezus ontmoet. (Dit is een samenvatting gevonden op bol.com).

Ikzelf vond het een toegankelijk, makkelijk te lezen boek.  Feitelijk bekijk je door de ogen van een kind het christelijk geloof. Dit heeft me geraakt. Wij “grote” mensen bekijken alles zo verstandelijk. Eerst zien dan geloven….

Echter zoals mijn schoonmoeder altijd zegt. “Probeer te geloven als een kind”. Dat vind ik nog steeds een goede raad. Want alleen als ik al kijk en nadenk over de seizoenen en nu aan de zee weer het systeem zie van eb en vloed, dat gaat mijn verstand te boven. Er is meer tussen hemel en aarde dan wij kunnen vermoeden denk ik.

De jongen die in de hemel was


Een reactie plaatsen

Grand Fort Philippe

Een van de eerste overnachtingsplaatsen op onze “route sur la cote” was in Grand Fort Philippe. Een kneuterig Frans dorp aan de monding van de Aa.

Grand Fort Philippe is een gemeente in het Franse Noorderdepartement, arrondissement  Duinkerke, aan de Opaalkust. Ze heeft ongeveer 6100 inwoners.

Wij stonden op een gratis camperplek aan de rand van de havengeul. Glaasje erbij, bootjes kwamen voorbij en de kinderen hebben heerlijk gevist.  Na het eten hebben we een wandeling gemaakt langs de havengeul. Vlak voor je de pier op gaat zie je een kleine kapel.  Wat een prachtige zonsondergang!

Vakantie Route de la Cote 2015 001

 

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie Route de la Cote 2015 043 Vakantie Route de la Cote 2015 002

 

 

 

 


1 reactie

Jacobsschelp

Ik kom ze op dit moment langs de kust veel tegen, schelpen.
In de christelijke iconografie is de Sint Jacobsschelp het attribuut van Jacobus de Meerdere. Hieraan dankt de schelp dan ook haar naam. De schelp is het embleem van de bedevaart naar Santiago de Compostela en staat in het algemeen symbool voor pelgrims. Het zichtbaar dragen van de schelp, op de hoed of op de jas genaaid, gaf bescherming tegen struikrovers, die de dragers uit een erecode met rust lieten (maar waarschijnlijk ook omdat ze wisten dat er bij de arme bedevaartgangers niets te halen viel).
De Jacobsschelp is symbool van de Camino de Santiago geworden doordat in vroegere dagen deze schelpen, die makkelijk te vinden zijn aan de Galicische kust, door pelgrims mee naar huis werden genomen ten teken dat ze de route voltooid hadden.
De Jacobsschelp is, wereldwijd bekeken, het belangrijkste schelpdier voor de visserij. Meer dan een miljoen ton wordt jaarlijks opgevist!
De dieren zijn heel beweeglijk. Door de schelp snel open en dicht te klappen kunnen ze opspringen en zelfs zwemmen. Ze hebben lichtgevoelige plekjes op de rand van de schelp waarmee ze kunnen ‘zien’.
De schelp staat voor vruchtbaarheid, geboorte of wedergeboorte en wordt vaak afgebeeld op schilderijen met christelijke taferelen. Het bekendste schilderij in dit verband is vermoedelijk “De geboorte van Venus” van Botticelli.
De Jacobsschelp kom je als pelgrim onderweg ook regelmatig tegen. Met dit symbool wordt de route aangegeven maar ook voor bedevaartgangers zijn belangrijke kerken en andere gebouwen te herkennen aan de schelp.
Veel pelgrims dragen de jacobsschelp (met de sluiting naar boven) om herkenbaar te zijn als bedevaartganger. Mijn moeder en ik hebben een verzilverd exemplaar. Gekocht nadat we de 1e pelgrimstocht Uithuizen – Hasselt hebben afgesloten. Na de Jacobsweg Nieumeghen te hebben volbracht kocht ik een witte “echte” schelp voor mezelf.
(Bovenstaande info o.a. gevonden op: http://www.ecomare.nl & http://www.pelgrimwijzer.nl.)


2 reacties

Kouwe drukte?

Blog 035

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog een aantal dagen te gaan dan is het werken weer voor een tijdje afgerond, school staat even stil, kortom we hebben vakantie. Geen notities of afspraken in de gezinsplanner te zien. Lege weken voor ons. Mijn hoofd/hersenen lijken echter op dit moment een beetje als het prikbord op mijn werk. Allemaal notities die ik niet moet vergeten en nog moet doen. Dus nu voelt het gewoon druk.

Ik persoonlijk vind het vreselijk als je aan iemand vraagt hoe het gaat en ze antwoorden dan met “druk”! Dat vraag ik toch helemaal niet? Het lijkt wel of we elkaar gewoon een beetje opfokken ermee. Bezig zijn is toch positief? Als het uit de klauw loopt zet je de rem er even weer op. Want veel leuke dingen samen worden ook een hele berg. Los van al die verplichte negatieve dingen die we onszelf vaak opleggen.

Door mijn rugklachten heb ik (noodgedwongen) beter leren omgaan met de balans tussen rust en bezig zijn. Ik bruisde altijd van de energie. Hier naartoe, daar aan mee doen. Op een gegeven moment loop je behoorlijk tegen een aantal muren omhoog. Druk vond ik het niet, bezig dat wel.

Het letterlijk meer rusten, bevalt me goed moet ik zeggen. Ik heb het idee veel bewuster te leven. Bewust op het gebied van keuzes, waar ga ik naartoe en waar niet? Waar doe/werk ik aan mee en waar niet? Door rust en stilte kan je alles ook beter op je in laten werken. Meer genieten lijkt het wel.

Maar nu dus druk …. kouwe drukte? 🙂