Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


1 reactie

Reisdag

Onze 1e dag pelgrimeren vorige week Maandag was eigenlijk een reisdag. Evengoed onderweg zijn. We hoopten voor de avond in Kevelaer aan te komen. Dus met de auto naar Lent, trein naar Nijmegen, bus naar Kleve en dan de trein naar Kevelaer. Mijn moeder was tegen 13 uur bij mij. Het is altijd een heel geregel m.b.t. de kinderen als ik weg ga. Maar mijn man red zich er prima mee en dan boffen we nog met een lieve oppasmoeder en buuv.

De reis ging voorspoedig tot Nijmegen. We stonden met een aantal anderen te wachten op de bus naar Duitsland. Bleek de bus te zijn geweest zonder dat wij het allemaal hadden gezien. En die bus kwam 1 keer per uur. Wat een tegenvaller. We maakten van de nood een deugt en zijn lekker aan de doner kebab gegaan. Het heeft die hele maandag geregend. Het leek wel 1 grote bui. Uiteindelijk liepen we net voor 19 uur Kevelaer in. Ik hoopte dat we de kaarsenceremonie nog konden meemaken.

Op dat moment belde er me iemand met een Duits nummer. Ik was al een paar keer gebeld onderweg dus ik nam een beetje geïrriteerd op met “Hallo”? Ik dacht nog “blijft iedereen me nou bellen deze week”? Het was de dame van het Priesterhuis, of we nog kwamen vandaag. Jazeker! Ze dacht dat we rond 16 uur bij haar zouden zijn. Misverstand in het Duits denk ik. Of we zo snel mogelijk konden komen want ze was bijna vrij?! Oké, dan maar niet naar de kaarsenceremonie. Bij de ingang bleek ze niet al te vriendelijk. M.a.w. zoek het zelf maar uit.  Ik vroeg zo beleefd mogelijk waar onze kamer was en het ontbijt morgen. Ze snauwde me af. Mijn moeder en ik konden niet meer eten nu! Dat bedoelde ik niet. Het ontbijt? Frühstück? Het luik ging weer dicht, ik zag haar achter haar computer kruipen en haar oordopjes van de i Pod weer indoen. En daar sta je dan met je goede gedrag. Een beetje een vervelende smaak in de mond. We lieten ons er echter niet door uit het veld slaan. Daar was het gebouw waar we mochten overnachten te mooi voor. En ik zal je zeggen dat dit onze enige vervelende ervaring was met andere mensen deze week.

Wat sliepen we op een prachtige kamer! We waren dankbaar.

Jacobspad Augustus 2015 005

 

 

 

 

 

 

We zijn zo snel mogelijk met de paraplu Kevelaer ingegaan. De kaarsenceremonie bleek helemaal niet plaats te vinden, maar we zagen wel allemaal mensen naar de Mariabasiliek gaan. Zou daar nog een dienst zijn? Het bleek een bedevaart groep uit Bergen op Zoom. We hebben een stuk van de eredienst meegemaakt. Deze groep verbleef ook in het priesterhuis.

Daarna op zoek naar koffie met kuchen. Deze keer namen we “donauwelle”. Een cakebeslag, met kersen, botercreme en chocolade. Verrukkelijk. 🙂

Jacobspad Augustus 2015 009

 

 

 

 

 

 

Genoten hebben we nog die avond. We zijn op onderzoek uit gegaan in het priesterhuis. Wat een bijzonder gebouw! Wat een mooie kunst en alles zo goed verzorgd en onderhouden. Vanaf morgen gaan we wandelen…..

 

Advertenties


1 reactie

Weer thuis….

Een half jaar geleden voelde en schreef ik hetzelfde als nu. Het zit er weer op. Een week (onder)weg zijn. Bijzondere mensen ontmoet. Hulp vragen en krijgen.

In Februari zat de uitdaging van de tocht in mijn voeten. Toen liep ik blaren, achillespeesblessure, klein teentje afgekneld. Echter de voetjes deden goed mee dit keer. Om mijn kleine teen had ik preventief een siliconen hulsje gedaan. Mijn “nieuwe” wandelschoenen waren achteraf in Februari toch nog niet goed ingelopen denk ik.

De uitdaging afgelopen week was de warmte. Flessen water gedronken, soep gegeten, calorieën naar binnen gepropt. Het is weer volbracht. Ik ben niet echt een kilometervreter. De afstand zegt me ook nooit zoveel. Ik loop niet al te snel, mijn moeder “haast” me er elke keer weer doorheen. Door mijn rug loop ik normaal maximaal zo’n 25 kilometer. Afgelopen week heb ik echter een persoonlijk dagrecord van 35 kilometer gelopen en daar ben ik stiekem toch wel trots op. We zijn weer een stukje dichter bij Santiago de Compostella gekomen! 🙂

Zoals jullie van me gewend zijn schrijf ik de dagen weer 1 voor 1 uit. Hieronder even een kleine foto impressie van de afgelopen week.

Liefs Mirjam.

PhotoGrid_1440405797748


4 reacties

Pelgrimeren

Vandaag is een speciale dag. Allereerst beleef ik 24 jaar vriendschap met mijn beste mannelijke vriend, mijn man. Zoveel jaar geleden kregen we “verkering” tijdens Delfsail in Delfzijl. Volgend jaar met leven en gezondheid al een kwart eeuw bevriend.

En vandaag is het precies 2 jaar geleden dat ik met mijn moeder aan het Jacobspad begon. Beide lieverds krijgen een kadootje van me. Maar ook ik ontvang een cadeau. Mijn moeder en ik gaan vandaag richting Kevelaer om weer een week te pelgrimeren op het Jacobspad Limburg.

Dus ik zeg tot later! Bon Camino!

Jacobspad Februari 2015 mama 034

 

 

 

 

 

 

 

 


Een reactie plaatsen

Wandelen & Bronneger

Gisteren vroeg in de ochtend voor de hele plens regen uren uit de hemel viel nog zo’n 10 km. gelopen. Een rondje Borger – Bronneger. Tijdens de avondvierdaagse zat deze wandeling er op de 3e dag bij en ik nam me voor om die wandeling nog eens over te doen.

Veel prachtig groen. De hondsrug met zijn glooiingen duidelijk zichtbaar. Bronneger is een esdorp. Op zandgrond ontstaan in de Hoge Middeleeuwen. Op sommige plekken was het gras zo mooi dat het net kunst leek. Het deed me denken aan het liedje “groen is gras, groen is gras, onder mijne voeten”. Ik begon het spontaan te zingen. Mijn hondenvriend keek me af en toe aan zo van welke vriend heb je dan verloren. 🙂

PhotoGrid_1439739454504

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


1 reactie

Mijn keuken van de zon, uienjam.

Ook dit jaar heb ik weer een aantal kookboeken meegenomen met het plan om wat lekkere recepten uit te proberen. De uienjam uit onderstaand kookboek leek me leuk en lekker. Tijdens het inpakken van de vakantiespullen heb ik dus ook 2 lege jampotten ingepakt.

Mijn keuken van de zon

 

 

 

 

 

 

 

005 (5)

Benodigdheden:

750 gr. uien gepeld en in dunneplakjes gesneden.

150 gr. honing

4-6 eetlepels balsamicoazijn

2 eetlepels rozijnen

1 eetlepel korianderzaad

2 gesteriliseerde jampotten

Doe alle ingrediënten in een pan met een dikke bodem en laat het op een zacht vuurtje rustig pruttelen, tot de uien glazig zijn. Af en toe roeren. Als er dan nog veel vocht in de pan zit, schep je de uien er even uit en kook je het vocht in tot een dikke, smeuïge siroop. Voeg daarna de uien weer toe en proef! Zorg voor een mooie balans tussen zoet en zuur. Dus voeg eventueel wat balsamicoazijn of honing toe. Schep de jam in de 2 potten en zet ze met deksel en al even op de kop. Laat goed afkoelen.

Ikzelf ben niet zo gek op rozijnen, dus die zijn niet in de jam beland.

004 (4)

 

 

 

 

 

Uienjam is heerlijk op geroosterd stokbrood met geitenkaas. Meerdere malen gegeten in Frankrijk. Ik heb thuis amuses gemaakt van kleine knoflooktoastjes, Philadelphia kruidenkaas en een beetje uienjam. Lekkerrrr….