Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


2 reacties

Zeekraal

Nog even een nabrander n.a.v. Zeeland. We hebben vorig weekend zeekraal gekocht bij een groenteboer. Wel eens eerder gegeten, maar nog nooit zelf gemaakt.

Afgelopen Dinsdag hebben we het als groente gegeten, samen met bloemkool, aardappelen en varkenshaas met een lekkere jus. Dus de groente zelf niet heel spannend bereid.

Verwijder van zeekraal de onderste stugge en houtige delen en was de groente snel (kort!) in stromend koud water. Blancheer de groente enkele minuten of roerbak de groente met ui.

Deze zachte, knapperige, lichtzoute zeegroente is voor vrijwel iedereen die het voor het eerst eet een aangename verrassing. Veel Zeeuwen kennen de groente al langer, vooral in combinatie met vis. De buisvormige groente werd vooral in het wild op de schorren gesneden, maar wordt ook gekweekt in Zeeland. Zeekraal is een pioniersplant en als geen andere plant bestand tegen zoute omstandigheden. De plant neemt het zout op tijdens de groei en heeft daardoor een zilte smaak. De smaak en structuur lijken op jonge spinaziestengels. De soorten zijn meestal minder dan 30 cm hoog. De bladeren zijn klein en schubachtig waardoor de plant bladloos kan lijken. Veel soorten zijn groen, maar verkleuren rood in de herfst.

(zie http://www.zeekraalwijzer.nl)

Wat kun je nog meer met zeekraal?

  • Garnalen op een bedje van kort gekookte zeekraal
  • Salade met zeekraal, kerstomaatjes en mozzarella
  • Roergebakken zeekraal, groene asperges en gerookte kipfilet
  • Koken met peultjes en geroosterd sesamzaad

Ik zou graag van jullie horen of jullie het wel eens hebben gemaakt of gegeten en hoe?

 

Advertenties


2 reacties

Zeeland

Wat vliegt zo’n weekje weer voorbij. Zeeland, niet echt een provincie waar we regelmatig komen. Vanuit Drenthe ligt het wat minder gunstig. Je bent toch al snel 4 uur onderweg. De oudste was een keer als kleintje mee geweest naar Port Zelande van Center Parcs. De tweeling helemaal niet. Dus we hebben ons met elkaar verdiept in “het Zeeuwse”. Zoals gewoonlijk vragen we wat de kinderen wilden doen. Onze jongste vroeg gelijk of we ook langs Rotterdam kwamen. Feyenoord! Feyenoord! Hij was nog nooit bij het stadion in de buurt geweest. Op de foto in allerlei houdingen voor “de Kuip”. Zo’n klein mannetje voor zo’n groot gebouw was vertederend om te zien.

Alledrie de kinderen wilden wel heeeeel graag naar Center Parcs. Nou hebben ze in Zeeland als enige een camping op het park, inclusief zwemkaarten voor het magische zwemparadijs en market dome. Dus een paar nachtjes daar en verder hoe het zo uitkwam.

PhotoGrid_1445947401989

PhotoGrid_1445947574727

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben Zeeuwse bolussen gegeten, met en zonder roomvulling. Roomboter babbelaars en Zeeuwse knopen drop. We hebben lekkerbekken, porties kibbeling en Zeeuwse mosselen soldaat gemaakt.

We hebben voorbeelden van klederdracht gezien, ons verdiept in de Zeeuwse knoop. Een stadswandeling gemaakt door Zierikzee. Slapen onder het licht van de vuurtoren in Ouddorp, een ringdorp bestudeerd (Dreischor), het pittoreske vissersdorp Veere bezocht en we zijn naar het watersnoodmuseum in Ouwerkerk en over de Oosterscheldekering geweest.

Het watersnoodmuseum was indrukwekkend voor ons allemaal. Heel erg de moeite waard. Bij mij was de kennis over de ramp behoorlijk weggezakt. Hoe kon het nou eigenlijk dat het op die nacht zo vreselijk misging. Wat een gevecht tegen het water! En nog wordt er gestreden. Je kon ook zien welke plekken in Nederland onder water lopen als zoiets weer gebeurd. Wij zitten op de Hondsrug hoog en droog, maar onze opa en oma in de provincie Groningen krijgen dan wel natte voeten (als het dan alleen daarbij blijft tenminste.)

En nu weer thuis. Wassen gedraaid, opgeruimd en de week is weer begonnen. Een drukke week voor de boeg. Heerlijk dat we even als gezin hebben kunnen opladen.


1 reactie

Muziek

Na een weekje Zeeland lijkt het nummer van Blof, “hier aan de kust” me wel geschikt om even mee na te genieten.

In de kroeg met een biertje erbij ook heel geschikt om mee te galmen.

Morgen wat foto’s van Zeeland. Het lukt vanmorgen niet zoals ik dat wil. 😦

Kijk je anders nog even op instagram? Daar staan al wel wat foto’s op. Rechts onderaan in deze blog.

Groet Mirjam.


4 reacties

Dag 26a Venlo – Roermond

20 Augustus 2015

Zoals jullie konden lezen in mijn blog (wandeldag 25) schoot ik ’s avonds om 22.30 uur behoorlijk in de stress. Ik had me namelijk helemaal verrekend in de kilometers. Alleen om Venlo in te komen vanaf de refugio was al 5. En ik had daarnaast een route helemaal overgeslagen. Het zou er op neer komen dat we 43! km moesten lopen de volgende dag. Door Roermond heen en dan nog naar het dorp Herten. Nou zijn er natuurlijk personen die dat makkelijk doen en daar heb ik ook alle respect voor, maar voor mij is dat echt te ver…. Een mens moet zijn grenzen kennen.

In mijn nachtjapon over de gang naar mijn moeder. Het huilen stond me nader als het lachen. Je voelt je dan weer kind met je 43 jaar. Zal mama boos op me worden? Ik ben ten slotte de regelaar. Maar ze was natuurlijk niet boos en ze probeerde me gerust te stellen. Het komt goed en anders gaan we een stuk met de bus of taxi. Waar maakt een mens zich druk om. In bed piekerde ik echter nog even door en kwam op het idee om ons logeeradres een mailtje te sturen. Hulp vragen. Iets wat je steeds meer leert op deze tochten. Ik voelde me eigenlijk heel rustig worden in het besef dat alles wel goed zou komen.

Ik heb goed geslapen en ben in de vroege ochtend nog even naar de kapel van de zusters geweest om voor mam en mij 2 kaarsen op te steken en te bidden voor een voorspoedige wandeldag. Alle kleine beetjes helpen. Fijne stille sfeer daar. Hele lange ramen waardoor je prachtig de natuur om je heen kon zien.

Jacobspad Augustus 2015 151 Jacobspad Augustus 2015 153

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens het ontbijt ging het natuurlijk over de lange tocht die voor ons lag, er kwamen allerlei zusters nog langs voor ditjes en datjes, we kregen een stempel en in de moestuin zagen we een man? een stuk omspitten. Gezichtsbedrog. Het bleek 1 van de zusters te zijn. We hebben later nog bij de moestuin gekeken. Wat een bezieling had deze vrouw en wat had ze een verstand van alle groenten en fruit. Daar kan ik met mijn meter moestuin nog veel van leren. 🙂 Hoog tijd om aan de wandel te gaan. Pelgrim Jan loopt een stuk met ons op.

Jacobspad Augustus 2015 177Hij heeft een zware rugzak op de rug. 15 kilo! Mijn moeder en ik plagen hem af en toe. Wij wandelen op de “less is more” manier. Niet meer als 5 kilo op de rug op dit moment. Jan zijn rugzak lijkt op een doos van Pandora. Wat zit er allemaal in?

Het tempo zit er goed in en via de kapel van Genooy komen we in de binnenstad van Venlo bij de St. Martinuskerk. De kerk is nog dicht. We kunnen alleen in het voorportaal zoals bij veel katholieke kerken. Maar we willen zo graag een stempel.

We zien een man in de kerk aan het werk. We roepen naar hem maar hij reageert niet. Gelijk een beetje een oordeel. “Hij wil ons gewoon niet horen! Oost-Indisch doof noemen we dat!” Opeens kijkt hij ons aan en ik kom tot het besef dat hij “echt” slechthorend is. Schaam……

Hij laat ons eerder in de kerk en geeft ons een stempel. Wat een prachtige kerk, inclusief 48 delig carillon. Een rijk interieur. De gotische koorbanken, communiebank en preekstoel zijn prachtig. Heel bijzonder is het koperen doopvont uit ca. 1621 met op het deksel een beeldengroep die de doop van Jezus in de Jordaan uitbeeldt.

Jacobspad Augustus 2015 191 Jacobspad Augustus 2015 193

 

 

 

 

 

 

 

 

Via het “Huis Schreurs” en het prachtige stadhuis lopen we Venlo uit richting de Maas.


1 reactie

Muziek

Ik hou zo van de zee. De golven, de luchten, de geur, het geluid. Mijn zintuigen staan op scherp.

Prachtig mooi gezegd ook. “Van zee naar zee lopen”. Onze wandeling begon een aantal jaren geleden aan de Waddenzee. En eindigt hopelijk over een aantal jaren 🙂 aan het einde van de wereld in Finisterre, Spanje.

Een prachtig lied over de zee is het lied “oceaan” van Racoon. Lekker hard aanzetten en dan meebrullen. Net als de woeste zee.

 


Een reactie plaatsen

Kapel van Genooy

Op de fiets reden we op 19 Augustus vanaf het klooster Albertushof verder over het Jacobspad. We kwamen langs het kapelletje. Bijzonder! Zo bijzonder dat ik er een apart blogje over schrijf.

De kapel van Genooy is een kapel, gewijd aan Onze Lieve Vrouw van Genooy. Haar beeld uit circa 1630 siert het altaar. Eerder stond op de plek van de kapel een nonnenklooster dat in 1582 werd verwoest.

Deze plek trekt veel bedevaartgangers. Niet alleen uit Venlo, maar uit heel Limburg en de Nederlands-Duitse grensstreek.

Het houten altaar-retabel valt me op en ook de aan de rechterkant gelegen mogelijkheid om kaarsjes aan te steken.

In een bijgebouw hangt een 15e eeuwse crucifix. Een hele rustige, meditatieve sfeer hangt hier.

We hebben op ons gemakje rondgekeken en het een beetje op ons in laten werken. De volgende ochtend liepen we al wandelend er nog weer langs, maar ik was blij dat we de avond ervoor het kapelletje al zo uitgebreid hadden bekeken. Ik voelde namelijk  veel druk over de lange wandeling die ik nog moest volbrengen en kon er op dat moment niet optimaal  van genieten.

Pylger Andrys attendeerde me nog op het restaurant wat achter de kapel staat. Wij hebben daar niks genuttigd. De sfeer is van buitenaf  gezien heel gezellig. Ze zijn ook nog aan het verbouwen. De nonnen van de Albertushof wisten ons te vertellen dat er in de buurt van de kapel nog een refugio zou komen? Ik heb daar tot op heden nog niks over kunnen vinden.

PhotoGrid_1443864881798

 

 

 

 

 

 

 

 

 


2 reacties

Griep

Wat is er met Mir aan de hand? Al dagen niet geblogd!

Ik zit (en lig) in de lappenmand. Flinke griep en het wil maar moeilijk mijn lichaam uit, op de 1 of andere manier. Afgelopen “zieke” week deed me denken aan een gedicht wat een vriendin me eens opstuurde. Ook van “Grunningse” oorsprong net als ik.

Wat is Grunniger griep?

Bonzen in d’kop
Hoamer geklop
Neuze potdicht
Pien in ’t gezichte
Pien in de strödde
En killende koezen
Zinken in ‘d hazzens.
Piene in d’ aams
Kramp in d’ aarms
Polze aan ’t joagen
Tonge besloagen
Pien in de rogge
En pien in de bainen
Toonen as ies
En vouten as stainen
Koorz as’n peerd
Haildal niks weerd
Stief as’n ladde
’n Smoak ? arre gadde !
Almoar aan ’t rillen
Dörst nait te stillen
Tanden geklapper
Aaldoage slapper
Kroaken en stennen
Vanaal dei ellenden
Kermen van piene
Nait meer overende.
Keel almoar dikker
Koald as ’n kikker
Den weer aan ’t gluien
De haile dag bruien
Den weer in berre
Deronder met de neuze
’n Kroeke of een vlinte
Joen ainigste keuze.
Nachten en doagen
In ’t berre omruden
Proaten mit haistege
Noare geluden
Housten en kuchen
Gekroak en gepiep
Ain stuk ellende.

Das nou Grunniger griep !