Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


2 reacties

Old & Nij

En zo zijn we beland op de laatste dag van 2015. Er bekruipt me altijd wat sentiment. Wat zal het neie joar ons breng’n en wat zie je als je terug kijkt op het afgelopen jaar.

Het leven heeft zijn heuvels en dalen die je moet bewandelen. Er komt verdriet, angst en rouw op je pad of je dat nou wil of niet.

Ik denk vandaag terug aan de mensen die binnen ons sociale “netwerk” zijn gestorven en dat roept emoties op.

Ik denk aan mijn collega Hilly, waarvan we nog steeds niet weten of ze een natuurlijke dood is gestorven.

Ik denk aan mijn angst over groeperingen die de naam van God gebruiken om andere mensen te vermoorden en martelen. Zo zwart en donker allemaal.

Ik denk aan mijn arme rug en elke dag pijn.

Ik denk aan mijn lieve schoonvader die de weg steeds meer kwijt raakt. Als onze hersenen ons in de steek laten, word het leven een kwelling.

 

En dan… dan denk ik aan God, het licht. Mijn geloof als een kind en voel me rustiger. Ik heb er steun aan. Misschien is dat omkijken wel helemaal niet goed.

Dus ik probeer vooruit te kijken met positieve blik.

Ik denk terug middels mijn herinneringen. Dat maakt het gemis van onze dierbaren iets makkelijker te verteren.

Ik denk aan wat me gelukkig maakt. En dat is een hoop! Kleine dingen die het leven zo bijzonder maken. Die je eventjes het verdriet en de rouw en de angst laten vergeten. Ik heb daar al eens eerder een blogje over geschreven (15 Maart jl.) Er mist in dat lijstje natuurlijk van alles, o.a. jullie! Mijn bloglezers. Het schrijven en onderhouden van mijn blog geeft me veel voldoening en een groot geluksgevoel.

Ik denk aan mijn vriendschappen en relaties. Als mensen mens kan ik me het leven zonder andere mensen niet voorstellen.

Ik denk aan de schepping, de natuur, mijn wandelingen.

Ik denk aan de fles roze champagne in de koelkast. Uit Frankrijk mee gezeuld afgelopen jaar om het nieuwe jaar proostend tegemoet te treden. 🙂

Kortom ik ben dankbaar voor mijn zegeningen.

Zoals we in het Gronings zeggen005 (6)

Veul heil en zeeg’n in ’t neie joar….

Veel heil en zegen in het nieuwe jaar….

 

 

 

 

 

 

Tot volgend jaar!

Liefs Mirjam.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Kerst

002

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog een kaars dan is het kerst.

Dan begint het feest.

Van het Licht dat komen zal en dat is geweest.

Kijk maar vooruit naar wat komen gaat.

Kijk naar het licht en houd moed.

Kijk maar vooruit met een vrolijk gezicht.

Eens wordt het leven voor iedereen licht.

Eens wordt de aarde goed.

Lieve bloglezer,

Ik wens je hartverwarmende kerstdagen toe!

Groet van Mirjam.

 


2 reacties

Hebberige Mir

“Niets menselijks is ons vreemd”.

Aan deze quote moest ik afgelopen week denken. Tot dat menselijke behoren ook een aantal minder verheven gevoelens. Luiheid, gulzigheid, jaloezie, hebzucht. Ik kwam helemaal in de ban van dat laatste 2 weken geleden. Het hele jaar door ligt de materiele verleiding en hebberigheid op de loer. Dat bereikt zijn (negatieve) crescendo wat mij betreft in de maand December. Ik bekijk daarom bijna nooit reclamefolders. Er is altijd wel iets leuks wat ik tegenkom en echt nodig denk te hebben. Het gaat vaak helemaal niet om hele dure dingen hoor. Een superhandig sponsje of een heel goedkoop maar heerlijk geurtje of een mooi kaarsje of lekkere bonbons of ……. Maar toch.

Ik ben in de val gelopen. Op een Zondagavond, kopje koffie ingeschonken in mijn cosy kerstmok, kerstmuziekje aan en dan gezellig de kerstfolders erbij. Zo’n all-over gezellig kersterig geluksgevoel. En wat zag ik??

Een kersttrui! 🙂

Voor 10 euro in de folder van de Aldi. Ik ging op slag overstag. Ik moest zo’n trui hebben! Gelijk kijken vanaf welke datum de folder in ging. Shit Woensdag vanaf 9 uur. Agenda erbij gepakt. Nee he? Ik zit in de nachtdienst. Om 9 uur wil ik in bed liggen, niet in de Aldi rondhangen. De Hemafolder dan maar. Ooooohhh…. daar stonden ook kersttruien in. Vanaf maandag kwamen die in de winkels en op de site. Mijn oudste zat me verbaasd aan te kijken. Ik liep als een kip zonder kop heen en weer naar de laptop en weer terug naar de folders. De truien stonden natuurlijk op Zondagavond nog niet op de site. Zal ik de wekker zetten om 24 uur. Nee, dat doe ik niet dacht ik bij mezelf. Da’s wel heel erg. Even geduld hebben tot morgen. Op Zondagavond zag ik nog een reclame van de postcodeloterij voorbij komen. Als je een (extra) lot nam kreeg je…. Je raad het al. Een kersttrui. Ik kwam bijna in de verleiding, ware het niet dat we al meerdere loten hebben. Maandagochtend gelijk bij het opstaan de laptop aangezet. Geen kersterige trui te bekennen op de site. En opeens dacht ik opgefokt. WAAR BEN IK NOU MEE BEZIG!

Dit is toch precies wat ik niet wil! Hebberige Mir. Bah! Beheers je. Vergaat de wereld als je die trui niet koopt. Andere mensen hebben niet eens een gewone goede trui. Laat staan 1 met een sneeuwpop of rendier erop. Ik werd gelijk heel rustig. En tot op heden blijk ik heel goed zonder kersttrui te kunnen.

Zoals ik al schreef, niets menselijks is mij vreemd.

Maar toch… wat een ontzettend leuke trui en wat een verleidingen om ons heen.


Een reactie plaatsen

Muziek

Ik was een vroege vogel vanmorgen. Om 5 uur was ik klaarwakker. Sommige ochtenden kan ik vanwege mijn rug niet meer in bed liggen. Eruit! Wat is het aardedonker. Ik doe de kaarsjes aan. Mijn hondje staat al geduldig achter de bijkeukendeur naar me te kijken. Koppie thee erbij en ik zoek een mooi liedje op youtube op. Het huis met zijn inwoners is nog in diepe rust. Geluksmomentjes zijn dat.

De adventsperiode betekent o.a. voor mij een beetje de rem erop. Extra rust en stilte proberen op te zoeken. In mijn auto heb ik de cd van Enya weer “draaien”. In je eentje autorijden is uitermate geschikt om stilte en rust te ervaren (als je je tenminste niet teveel ergert aan andere weggebruikers 🙂 .) Gewoon even geen radio aan, geen gekwebbel tussendoor en alleen zijn met je eigen gedachten.

Vorig jaar advent heb ik een nummer van Enya op dit blog gezet. (Te vinden onder categorie muziek.) Ik wil jullie hetzelfde nummer van “The Piano Guys” niet onthouden. Hele begaafde muzikanten. Vaak 1 piano en 1 cello. Ik hou zo van het geluid van een instrument met snaren. Zoek ook maar eens verder, er is vast wel iets in hun repertoire wat je aanspreekt. Zo mooi en puur.


2 reacties

Dag 27b Roermond – Maaseik

21 Augustus 2015

We zijn in Thorn aangekomen. Mijn moeder en ik hadden er hoge verwachtingen van. Alle huizen zouden witgekalkt zijn. En dat was ook zo. Mooi! We halen bij de Abdijkerk een stempel in onze credential. We moeten betalen om de kerk te kunnen bekijken en dat doen we niet. We gaan op zoek naar een bakkerij om nog een lekker stuk Limburgse vlaai naar binnen te werken. We lopen straks België in en dat is toch anders taart eten.

Jacobspad Augustus 2015 318

 

 

 

 

 

 

 

Daarna lopen we Thorn uit, maar helemaal aan de verkeerde kant. Niet goed opgelet. Gewoon recht zo die gaat en dat blijkt dan helemaal niet goed te zijn. Op het juiste pad komen we aan onze rechterhand het Jacobskapelletje van Thorn tegen. Een lief kapelletje. We waren in de veronderstelling dat we hier ook nog een stempel konden halen, maar die stempel ligt dus in de Abdijkerk.

Jacobspad Augustus 2015 319

 

 

 

 

 

 

 

En wie staat daar opeens achter ons. Juist Pelgrim Jan! We gaan het laatste stuk naar Maaseik samen lopen. Mijn moeder voorop. Jan in het midden en ik achteraan (slakje).

We passeren de dorpen Kessenich, Geistingen, Ophoven over verschillende wegen. Na Ophoven lopen we naar de Maasdijk. Even rusten aan de oever van de Maas. Daarna een prachtig stukje wandelen langs de Maas. Hier is de ene helft van de Maas Belgisch grondgebied en de andere helft Nederlands grondgebied. Er staan mooie houten chalets aan het water. Vooral recreatief te huur.

Jacobspad Augustus 2015 323 Jacobspad Augustus 2015 324

 

 

 

 

 

 

 

Via Aldeneik komen we uit op het marktplein van Maaseik. Mijn darmen protesteerden weer hevig onderweg dus ik ben voorzichtig met wat ik vandaag kan eten. We kiezen voor een pannenkoek bij de “pannekoekenbakker”.

Jacobspad Augustus 2015 329Jan eet gezellig met ons mee. We zijn ontzettend blij dat we er zijn. De schoenen gaan uit. Wat een zalig gevoel om uit die warme schoen te zijn. Jan heeft nog het plan door te lopen naar Susteren zo’n 8 km verderop. Dit lijkt ons niet verstandig. Hij moet daarna ook nog met de trein weer naar huis. Hij belt even met ons adres van vrienden op de fiets in Maaseik. B&B Carpe Diem. http://www.bb-carpediem.be

Mw. Aben maakt nog een 1 persoonskamer klaar. Na 20 uur gaan we op pad richting de B&B. Dat is nog een half uurtje lopen. We kunnen het niet echt vinden. We komen een mevrouw tegen die met haar kleindochter nog een blokje om aan het fietsen is. De temperatuur is nog steeds de moeite waard. Zo’n 25 graden. De kleindochter had tegen oma gezegd. “u kunt het me toch niet aandoen om nu al op bed te gaan in dit warme weer.” Oma vond dat haar kleindochter wel gelijk had. Dat was ons geluk want ze zijn met ons op zoektocht gegaan. Ons overnachtingsadres lag in een rustige, typisch Belgische woonwijk. Wat een vriendelijke gastvrouw. Alles goed geregeld. Een fantastische douche met meerdere functies. Echt bedoeld voor de uitgeputte wandelaar. We moesten erg lachen want ze liet de kamerinvulling aan ons over. Met andere woorden bij wie sliep Jan vannacht. Ik kan je verklappen, Jan sliep mooi alleen. 🙂

Jacobspad Augustus 2015 334Jacobspad Augustus 2015 333

 

 

 

 

 

 

 

Weltrust!