Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven

Vertrouwen

5 reacties

Column 1 Kerkblad Samenspraak

“‘K stel mijn vertrouwen op de Heer, mijn God.”

Wie mijn blog wel eens leest, weet inmiddels misschien dat ik zelf ook heel graag lees en vroeger met name thrillers. Jaar na jaar heb ik ze gelezen. Naarmate ik ouder werd bleef ik als het boek uit was steeds langer met een nasleep zitten. Ik kwam er maar moeilijk los van. Wat kan een mens een ander mens aandoen en dan vooral de hoeveelheid aan gruwelijke manieren! Dit word ook steeds meer door de media versterkt. Ik denk nu dat het 1 van de dingen is die mijn mensbeeld negatief heeft beïnvloed. Sinds ik met mijn moeder het pelgrimspad/Jacobspad bewandel ben ik met veel mensen in contact gekomen die vertrouwen hebben in een medemens die ze niet kennen en gastvrij zijn. Geven zonder te nemen.

Toen ik extra foto’s aan het maken was voor mijn blog werd ik bijvoorbeeld zomaar uitgenodigd om bij een man die buiten aan het harken was binnen koffie te drinken, onze flessen water werden onderweg gevuld, een man hielp ons om een overnachtingsplek te zoeken, iemand gaf ons een geloofsgeschenkje, mensen waar we een overnachting reserveerden via vrienden op de fiets legden hun huissleutel onder de rode begonia (ze kwamen laat thuis) en bij 1 dame zijn we een nacht verbleven in haar huis terwijl ze bij haar broer in Amsterdam was. Ze had zelfs een flesje wijn klaargezet. Deze mensen kennen ons helemaal niet. Ik stond versteld.

Het doet me denken aan het programma “nu we er toch zijn” van BNN. Het is de bedoeling van het programma om bij vreemden een slaapplek te regelen. Je verbaast je er soms over hoe makkelijk of hoe moeilijk onze medemens daar mee om gaat. En die slaapplek en het vertrouwen in mensen is inherent aan het pelgrimeren, het wandelen van een spiritueel pad. Je meer overgeven aan en vertrouwen hebben op/in. Zou ik dat doen/durven? Bij wildvreemden slapen? Mijn medemens ons huis in laten en ze dan ook nog laten slapen? Ik?? Degene die in de winter na 18 uur niet meer open doet, deuren in het slot? Wat zou ik dat graag willen, wat minder waakzaam “hoeven” zijn, wat minder alert. Er word zoveel in de bijbel geschreven over vertrouwen. Ik bid ervoor. Want eigenlijk begint het net als vele wonderlijke dingen heel klein, 1 iemand die zijn huissleutel onder een begonia legt om een ander een slaapplaats te bieden.

Hoe gastvrij bent u/jij eigenlijk en hoe bang?

Advertenties

Auteur: wandelenenmeer

Ik wandel (veel), hou van de natuur, ik geloof, Nederlandse, verpleegkundige, ik hou van koken en eten, ik ben mama, ik vind schrijven, lezen en fotograferen leuk. Ik heb een hond en omarm de seizoenen.

5 thoughts on “Vertrouwen

  1. Die gastvrijheid onderweg is geweldig, ik ben dit ook tegengekomen. Ook de hulp die je krijgt als Pelgrim heb ik persoonlijk ervaren. Toen ik geblesseerd was midden ergens in Frankrijk was er een oude mevrouw, die al vrijwilligster werkte voor de Vrienden van Saint Jacques: zij heeft me geweldig geholpen en ik ben ik ben haar daar nu nog dankbaar voor. Heb haar nog een kaartje gestuurd, toen ik geblesseerd thuis zat.
    Dat “geven” zonder er iets voor terug te willen spreekt mij erg aan net zoals gastvrij te zijn.

    Like

  2. niet je huis open doen is gebaseerd op angst, wat zou er kunnen gebeuren en hoe groot is de kans daarop. Ik deed eens een cursus, gezond zorgen, de belangrijkste woorden die we ons moesten inprenten waren “nou en”. Deze gebruik ik dan ook regelmatig. Heb vertrouwen en ja hij kan soms wel eens beschaamd worden, maar dan nog, NOU EN. Buen Camino

    Like

  3. Het 1e wat in me opkwam toen ik je reactie las: Als ik opendoe en iemand maakt misbruik van mij of doet mijn kinderen of partner iets aan dan heb ik niet zoveel aan dat nou en….hahaha.
    Maar ik weet natuurlijk heel goed dat dat ver gezocht is. Als we angst laten regeren hebben we geen (mooi en zinvol) leven meer. Een compromis wat mij betreft is dat ik alert blijf en probeer te geven zonder daarvoor iets terug te verwachten. Groet! 🙂

    Like

  4. Mijn hoofd kraakt en kraakt, wat kan ik me hier allemaal bij voorstellen en hoe gastvrij ben ik eigenlijk en vertrouw ik mijn medemens wel? Of kom je soms in spreidstand te staan tussen gevoel en geweten, oei kraak kraak. Het verhaal wel eens vertelt van een vrouw ongeveer een jaar geleden die ’s morgens om 6.10 uur bij mij aanbelde? Volgt life XXX

    Like

Laat een reactie achter op CB Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s