Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


2 reacties

Klooster Huissen

Er zijn verschillende manieren van zingeving te bedenken. Mijn blog gaat over hoe ik daar in sta. Bewust nadenken over wat belangrijk voor je is. Wat drijft een mens? Harry, (blogger & vlogger) heeft ook zijn blog hierop gebaseerd en naar genoemd. “Waar loop jij warm voor”. En waarom? Heel boeiend om te gaan volgen!

Die verschillende wegen naar Rome gelden ook voor het zoeken naar ontspanning. Hoe komt een mens tot rust? Hoe laat een mens zijn problemen en alle dingen die hij mee maakt of mee heeft gemaakt los? Net als vele met mij wandel ik. Niets zo fijn als het hart zwaar voelt, om stappen te zetten, voetje voor voetje in een miezerige regenbui. Als het nodig is ga ik naar het klooster. En dat was vorige week nodig. Zoals ik op instagram schreef: A few days of rest & silence after a intense period.

De valkuil in een mensenleven is het steeds maar doorgaan. Hard zijn. Mee willen doen aan alles wat voorbijkomt. Doorwerken. Kop in het zand. Kijken naar een ander en vandaar uit handelen. Het valt allemaal best mee. Een ander heeft het veel erger als ik.

Gek is dat toch. De psychiatrische hulpverlening is niet toereikend. Lange wachtlijsten. Kloosters en retraite-oorden zitten vaak maanden van tevoren al volgeboekt. De pelgrimstocht naar o.a. Santiago is populairder dan ooit. Er is nog nooit zo’n groot aanbod (en behoefte) geweest aan mindfullness cursussen, intuïtief dansen, yoga, meditatie, rebirthing en noem het maar op.

Er is een probleem. A worldwide problem. Kon het allemaal maar wat simpeler. Kon het allemaal maar wat rustiger. Kon het allemaal maar wat minder. Ik hoop op een kentering. Verander de wereld, begin bij jezelf. En dat is wat ik probeer te doen. Ik praat erover met anderen en schrijf het jullie.  🙂

Mijn manier om los te komen van alle prikkels, verdriet en problemen, is om me even letterlijk los te maken. Dicht bij mezelf proberen te komen. En dat is zwaar kan ik je vertellen. Elke keer weer.

Ik ben benieuwd hoe jullie dicht bij jezelf blijven? Hoe komen jullie tot rust?

Hieronder nog een paar foto’s van het klooster (en de wandelingen) in Huissen.

Samsung Juni 2016 165Samsung Juni 2016 167

 

 

 

 

 

 

 

Samsung Juni 2016 168

 

 

 

 

 

 

Samsung Juni 2016 171Samsung Juni 2016 172

 

 

 

 

 

 

 

 

Samsung Juni 2016 170

Samsung Juni 2016 164

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Het zijn de kleine dingen die het ‘m doen

Column 5 Kerk blad Samenspraak

Ik heb er vorig jaar Maart op mijn website al eens een blog over geschreven. Door welke dingen voel ik me nou echt gelukkig en dankbaar?

Deze column is daarop geïnspireerd en op het boek van Ann Voskamp, Duizendmaal dank. Hoe vinden we vreugde, zo vroeg Ann zich af, te midden van tijdsdruk en alles wat elke dag weer misloopt? Hoe ziet een dankbaar leven er eigenlijk uit als de dagen zich aaneenrijgen en alles donker is? Wat heeft God ons vandaag te bieden? Hoeveel mooie ogenblikken hebben we al niet gemist?

Ze besloot haar “dankpunten” op te schrijven tot ze er duizend had. Ik heb al heel wat jaartjes een positieve “dingen” schrift. Ik probeer (nog steeds) op te schrijven waar ik nou echt een positief gevoel van krijg. Ten tijde van negatieve of verdrietige tijden, pak ik dat schrift erbij en daar heb ik steun aan. In de praktijk blijkt dat bewust kijken naar veelal kleine dingen mij al veel dankbaarheid en rust heeft opgeleverd.

Als klein meisje had ik een poëziealbum. Een vriendinnetje van mij schreef er een gedichtje in, waar ik nu ik volwassen ben vaak aan terug moet denken.

Wees bevriend met kleine dingen,

Met een mooie bloem die bloeit,

Met de vogeltjes die zingen,

Met het vlindertje dat stoeit,

Met de held’re regendruppels,

Met de blijde zonneschijn,

Wees bevriend met kleine dingen,

Dan zul je gelukkig zijn.

Dat kleine 5-jarige vriendinnetje wist op dat moment natuurlijk niet dat het in mijn leven zo’n belangrijke rol zou spelen. Dat ik God vind in die kleine ogenblikken. Dat ik ervan ben gaan houden om af en toe wat te vertragen, stil te staan en bewust te kijken. Ondanks dat mijn leven soms al heel zwart heeft aangevoelt, ontspringt er toch vreugde, 1 dankzegging per dag, 1 klein zaadje dat kan uitgroeien tot een prachtig wonder.

Om u/jou een idee te geven heb ik wat geluksmomentjes op een rijtje gezet.

* Glaasje prosecco om 16 uur ‘s middags. * Een nieuw recept uit proberen. *Ondergaande zon. *Geur van pas gekapt hout. *Als ik nachtdienst heb gehad en weet dat ik zo naar bed mag. *1e ijsje in de lente. *Slappe lach. *Tegen mijn man aanliggen. *Bij de kinderen kijken als ze slapen. *Gezang 487 *Vroeg op bed met een goed boek. *Een gedicht dat me raakt. *Klassieke muziek. *Wandelen met mijn hondenvriend. *Een goed gesprek. *1e kop koffie van de dag. *In een tent liggen als het regent. *Kerstboom optuigen. *Kaarsen aansteken. *Stilte. *Niet eenzaam zijn. *Onverwachts een kaartje/berichtje krijgen van iemand. *Pelgrimeren met mijn moeder. *Verse broodjes uit de oven. *Rode roos in de vensterbak. *Vorstbloemen op een raam. *Psalm 139.

Ik ben zo geïnspireerd geraakt door het “danken” dat ik er een speciaal instagram account voor heb aangemaakt, genaamd “duizendmaaldank”. De komende jaren probeer ik d.m.v. beeld en korte tekst om duizend zegeningen te omschrijven. Volg me gerust!

Het is het al dagen zonnig. Hemelse warmte. Er staat een glas prosecco naast me. Ik heb net koffie gedronken en gewandeld in het bos met een vriendin die heel waardevol voor me is en om het nog mooier te maken, zagen we 2 reeën. Een moeder en kind. Het is een goede dag. Zoals gezegd, God is te vinden in kleine dingen.

 

Instagram: wandelenenmeer & duizendmaaldank


Een reactie plaatsen

Heilig Avondmaal

Het Heilig Avondmaal is in de Protestantse kerk een van de twee sacramenten (het andere sacrament is de doop). Een Sacrament is een gewijde handeling in het christendom waardoor God komt tot de mens. Dit staat tegenover gebed en offer, waarin de mens nadert tot God.

Tijdens het avondmaal wordt het lijden en sterven van Jezus Christus herdacht door het (symbolisch) eten van brood en het drinken van wijn.

Het vieren van het avondmaal is voor degenen die eraan deelnemen het voor God en Zijn gemeente belijden van hun geloof in Jezus Christus, die hen door zijn dood en opstanding van hun zonden gered heeft. Het avondmaal drukt een verbondenheid met zowel God als de medegelovigen uit.

(Tekst Wikipedia.)

20160611_15135820160611_151312

 

 

 

 

 

 

 

De liturgische schikking die ik heb gemaakt heb bij deze dienst betekent het volgende:

Er staan 13 verschillende lege flessen wijn gevuld met allemaal verschillende witte bloemen en grassen. Aan 3 wijnflessen hangt een wit broodje.

De kleur wit symboliseert reinheid. De flessen doen denken aan de wijn, de 12 discipelen en Jezus en de variëteit van de mens. Iedereen is uniek.

Die grassen symboliseren de heilige geest, de wind in ons bestaan.

De broodjes zijn in drietal aanwezig. De drie-eenheid. Vader, Zoon en Heilige Geest.


5 reacties

Where are you?

Foto's smartphone 010

 

 

 

 

 

 

 

 

Thuis….

Herstellend van een galblaasoperatie. Mijn lichamelijke gezondheid houdt al een tijdje niet over. Vooral mijn rug was een grote boosdoener. In Maart kon de pelgrimstocht met mijn moeder niet doorgaan, daar ben ik echt even stuk van geweest. Daar kwam nog als extraatje bij dat ik een aantal galsteenkolieken doormaakte. Soms gaat het gewoon even niet en gaat ook je geestelijke gezondheid wat achteruit.  Simpelweg geen energie voor mijn blog.

Er zijn natuurlijk veel ergere dingen. Ik ben me daar altijd al heel erg van bewust geweest. Toch werkt het gewoon zo dat je eigen pijn, je het meest pijn doet, die voel je het meest.

Wat een mens beweegt om te doen wat hij doet (zingeving) kan natuurlijk heel verschillende drijfveren hebben. En ik spreek uit ervaring dat dat ook heel verschillend per mens blijkt te zijn. Soms is het waarom niet eens altijd duidelijk.

Maar …. na 15 intensieve behandelingen bij dr. Oppel in Emlichheim, lijkt mijn rug te verbeteren en de operatie is achter de rug. Dus de energie keert weer wat terug.

Dit resulteerde in nadenken over een nieuwe pelgrimsweek met mijn moeder. Een 2e instagram account aanmaken, duizendmaaldank genaamd. Ik heb een nieuwe column aangeleverd voor het kerkblad waar ik voor schrijf en ik  maak plannen voor een kloosterbezoek volgende week.

Het leven kent hoogtes en diepten. Ik probeer weer uit het dal te krabbelen.

Ik hoop dat het met jullie goed gaat?

Groet van Mirjam.