Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Adventskalender

Het gebruik van een adventskalender is een traditie die stamt uit de 19e eeuw. Het is een hulpmiddel om in de adventstijd in huiselijke kring toe te leven naar Kerst, een belangrijk christelijk feest. De adventskalender traditie is van oudsher in Duitsland en Oostenrijk het sterkst aanwezig.

De kalenders worden geproduceerd in verschillende vormen en maten. Ze bevatten luikjes waarvan er elke dag een wordt geopend. Meestal kan er in de vakjes chocola of een andere lekkernij worden gevonden voor kinderen. Er zijn ook kalenders die zich meer op volwassenen richten, de vakjes kunnen dan voorzien zijn van een tekst uit de bijbel, spreuken of foto’s. Alle uitvoeringen hebben gemeen dat ze de resterende dagen tot Kerstmis aftellen, meestal zijn dat er 24. In die zin heeft de adventskalender dezelfde functie als de adventskrans/kaarsen. De adventsperiode begint officieel op de 1e zondag na 30 november en eindigt op 24 december bij het avondgebed.

De laatste jaren heeft de adventskalender zich verspreid over een groot aantal christelijke landen.

Op 1 December kregen onze kinderen ook een adventskalender in de schoen. Dat is 1 van het soort met chocolaatjes. Het blijft een feestje elke dag om zo’n chocolaatje eruit te peuteren. Ik kreeg zelf vroeger ook adventskalenders, speciaal door mijn oma uit Duitsland gehaald. Ik herinner me nog heel goed dat ik op een keer een sneeuwwitje adventskalender kreeg. Er zat geen snoep in, maar allemaal kleine figuurtjes uit het sprookje. Ik vond het zo spannend elke dag en magisch. De goede dingen uit je jeugd geef je weer door aan je eigen kroost. Evengoed is een adventskalender niet leeftijdsgebonden (gelukkig). Ik kreeg er dit jaar 1 kado met stukjes marsepein.

20171201_075626

 

Advertenties


1 reactie

Advent

De 4 zondagen voor kerst.  Advent betekent in het christendom de aanloopperiode voor kerst. De naam Advent komt van het latijnse woord adventus. De betekenis van dit woord is “komst” , “er aan komen”. Letterlijk dus betekent advent: God komt naar ons toe.

Tijdens Advent wordt er licht in de duisternis verwacht. Vooral nu het steeds donkerder lijkt te worden. Duisternis staat in de christelijke traditie symbool voor de dood en licht voor het leven en de Verrijzenis. In de weken vóór Kerstmis, als de natuur op het noordelijk halfrond haar meest doodse, duistere kant presenteert, zien gelovigen Christus, het Licht van de Wereld, dichterbij komen. Het besef groeit dat uiteindelijk niet de dood, maar het leven zal overwinnen.

Advent heeft in de liturgie een dubbel karakter:

  1. Het is de voorbereidingstijd op het Kerstfeest, de geboorte van Jezus Christus in onze mensengeschiedenis ruim 2000 jaar geleden.
  2. Eveneens is Advent de periode van verwachting van Jezus, wederkomst op het einde der tijden, wanneer God alles in allen zal zijn.

Op de tafel voor in de kerk worden paarse kleuren gebruikt. Paars is de kleur van bezinning, boete en inkeer.

Deze weken probeer ik meer bij mezelf naar binnen te gaan door allerlei stilte/rustmomenten in te passen in mijn dagelijks leven. Dit kan zijn door ofwel muziek, bidden, wandelen, een tekst/spreuk steeds opnieuw te lezen of gewoon stil zijn/mediteren.

007 006

Ik maak ook altijd een adventsschikking. Deze bevat 4 kaarsen. Op elke zondag wordt er in de kerk maar ook bij mij thuis een kaars aangestoken. Daar hoort een gedichtje of stukje tekst bij. Dit jaar heb ik deze uitgekozen.

In de donkere uren, wacht ik op het morgenlicht.

In de koude uren, wacht ik op de warme zon.

In de droevige uren, wacht ik op vrolijkheid.

Soms duurt wachten lang, maar het zal weer kerst worden.

005