Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Kop d’r veur

Het is een tijd stil geweest op mijn blog. Het lijkt soms ook of je eigen leven even stil staat. Mijn rugklachten spelen de laatste weken behoorlijk op, veel pijn, het wandelen wou niet, de dood kwam heel dichtbij, vorige week vrijdag de begrafenis en dan zaterdag de tv aan doen en het verschrikkelijke nieuws horen van de terreur in Parijs. Het is om zwaarmoedig van te worden. Als ik zie hoe wij hebben gerouwd om 1 mensenleven, wat een verdriet moet er dan zijn om al die 129 mensenlevens. De wereld staat in vuur en vlam. Het contrast tussen licht en donker, down en up, verdriet en blijdschap wordt steeds duidelijker zichtbaar. Oorlog.

En toch……

Maar weer proberen om jezelf op te peppen. De kop d’r veur zoals we in het Gronings zeggen. Even slikken en weer doorgaan. De 1e stappen zijn letterlijk weer genomen. Ik ga volgende week met hydrotherapie beginnen en ik heb vandaag weer 5 kilometer gewandeld. Bewust leven, bewust stappen maken. Het is niet anders. We kunnen gewoon niet de hele wereld op onze schouders dragen. Niemand heeft er wat aan als ik of jij er aan onderdoor gaat.

Dus ik heb Sinterklaasje en zijn Pieterbaasje weer toegelaten. Lootjes getrokken met het gezin, sinterkrans maar weer op de deur en het huis wat opgefleurd. Er zijn weer allerlei deuren op slot en geheimpjes in ons huis. Een spannende en gezellige tijd die surprises. Ik geniet ervan.

cropped-005-e1417120869852.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties


2 reacties

Griep

Wat is er met Mir aan de hand? Al dagen niet geblogd!

Ik zit (en lig) in de lappenmand. Flinke griep en het wil maar moeilijk mijn lichaam uit, op de 1 of andere manier. Afgelopen “zieke” week deed me denken aan een gedicht wat een vriendin me eens opstuurde. Ook van “Grunningse” oorsprong net als ik.

Wat is Grunniger griep?

Bonzen in d’kop
Hoamer geklop
Neuze potdicht
Pien in ’t gezichte
Pien in de strödde
En killende koezen
Zinken in ‘d hazzens.
Piene in d’ aams
Kramp in d’ aarms
Polze aan ’t joagen
Tonge besloagen
Pien in de rogge
En pien in de bainen
Toonen as ies
En vouten as stainen
Koorz as’n peerd
Haildal niks weerd
Stief as’n ladde
’n Smoak ? arre gadde !
Almoar aan ’t rillen
Dörst nait te stillen
Tanden geklapper
Aaldoage slapper
Kroaken en stennen
Vanaal dei ellenden
Kermen van piene
Nait meer overende.
Keel almoar dikker
Koald as ’n kikker
Den weer aan ’t gluien
De haile dag bruien
Den weer in berre
Deronder met de neuze
’n Kroeke of een vlinte
Joen ainigste keuze.
Nachten en doagen
In ’t berre omruden
Proaten mit haistege
Noare geluden
Housten en kuchen
Gekroak en gepiep
Ain stuk ellende.

Das nou Grunniger griep !

 


12 reacties

Feest!

Vandaag is het precies 1 jaar geleden dat ik met mijn blog begon. Ik had de plannen al een lange tijd daarvoor. Ik liep er behoorlijk op te broeden. Ik was bang. Bang voor de reacties, bang om foto’s van mezelf te laten zien, bang dat ik het helemaal niet kon, bang dat niemand het zou willen lezen, bang dat ik er niet genoeg tijd voor had. Allemaal apen en beren op de weg.

Een jaar later merk ik dat ik al zoveel heb bijgeleerd. Het is een hobby van me geworden. Ik vind het ontzettend leuk om te doen. Ik heb bijvoorbeeld afgelopen week mijn instagram account toegevoegd. Een heel gepuzzel, ik was helemaal trots toen het uiteindelijk lukte!

Elke dag zijn er mensen die mijn blog lezen. Dat vind ik zo wonderlijk! Ik kan zien in welke landen mensen mijn blog lezen. Ik heb zelfs een vaste lezer uit Amerika. Hoe is het mogelijk?

De reacties zijn tot nu toe eigenlijk allemaal positief. En dan heb je natuurlijk ook nog zelf in de hand of je de reacties plaatst of niet.

Ik zou bloggers in spe dan ook van harte willen aanraden. Doe het nu! Niet morgen of overmorgen maar nu!

Jullie hebben gemerkt dat ik dit jaar ook bang ben geweest om foto’s van mezelf te laten zien. Waarom? Het grote indrukwekkende world wide web? Het is prettig om anoniem te blijven? Als je me al zag was het van de achterkant. Ik wil jullie allemaal bedanken voor het lezen en bekijken van mijn blog en daarom een foto van mij. Dit keer van de voorkant.

Aangenaam kennis te maken. 🙂

IMG-20150921-WA0002

 

 

 

 

 

 

 

 

 


2 reacties

Kouwe drukte?

Blog 035

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog een aantal dagen te gaan dan is het werken weer voor een tijdje afgerond, school staat even stil, kortom we hebben vakantie. Geen notities of afspraken in de gezinsplanner te zien. Lege weken voor ons. Mijn hoofd/hersenen lijken echter op dit moment een beetje als het prikbord op mijn werk. Allemaal notities die ik niet moet vergeten en nog moet doen. Dus nu voelt het gewoon druk.

Ik persoonlijk vind het vreselijk als je aan iemand vraagt hoe het gaat en ze antwoorden dan met “druk”! Dat vraag ik toch helemaal niet? Het lijkt wel of we elkaar gewoon een beetje opfokken ermee. Bezig zijn is toch positief? Als het uit de klauw loopt zet je de rem er even weer op. Want veel leuke dingen samen worden ook een hele berg. Los van al die verplichte negatieve dingen die we onszelf vaak opleggen.

Door mijn rugklachten heb ik (noodgedwongen) beter leren omgaan met de balans tussen rust en bezig zijn. Ik bruisde altijd van de energie. Hier naartoe, daar aan mee doen. Op een gegeven moment loop je behoorlijk tegen een aantal muren omhoog. Druk vond ik het niet, bezig dat wel.

Het letterlijk meer rusten, bevalt me goed moet ik zeggen. Ik heb het idee veel bewuster te leven. Bewust op het gebied van keuzes, waar ga ik naartoe en waar niet? Waar doe/werk ik aan mee en waar niet? Door rust en stilte kan je alles ook beter op je in laten werken. Meer genieten lijkt het wel.

Maar nu dus druk …. kouwe drukte? 🙂


1 reactie

“Het zijn de kleine dingen die het hem doen”

Geluk zit ‘m in kleine dingen. Dat realiseer ik me vaak. Waar wordt ik nou echt gelukkig van?

Ik heb eens even wat kleine geluksmomentjes op een rijtje gezet.

 

* Glaasje prosecco of rosé om 16 uur ’s middags.

* Een nieuw recept uit proberen.

* Geur van het bos.

* Als ik nachtdienst heb gehad en weet dat ik zo naar bed mag.

* 1e ijsje in de lente.

* Slappe lach.

* Tegen mijn man aanliggen op de bank.

* Even bij de kinderen kijken als ze slapen.

* Vroeg op bed met een goed boek.

* Klassieke muziek.

* Wandelen met mijn hondenvriend.

* Een goed gesprek.

* 1e kop koffie van de dag.

* In bed liggen als het regent.

* Kerstboom optuigen.

* Kaarsen aansteken.

* Stilte.

* Niet eenzaam zijn.

* Kaartje/berichtje krijgen van een lieve vriendin.

 


1 reactie

Kippenhok

Vandaag stel ik jullie voor aan onze kippies. Alle drie onze jongens hebben er 1 van opa gekregen. En als dieren namen krijgen kun je ze natuurlijk niet meer in de kippensoep “gooien” zoals opa altijd doet als de leg afgelopen is. Ik denk dat wij er nog heel veel jaartjes aan vast zitten, want kippen kunnen best oud worden.

Ze heten Piep, Harry (ja van sunweb) en Sammy. En ik moet zeggen ze leggen nog steeds! Inmiddels hebben we ze 1 jaar en 9 maanden en het heeft wel iets landelijks. Ikzelf ben nogal bang voor dieren met een snavel en van die pootjes ben ik ook niet zo gecharmeerd. Evengoed lopen ze altijd achter MIJ! aan. Mijn man vergelijkt me af en toe met de rattenvanger van Hamelen. De kippenvanger van ……?? Dat vangen is echter aan mij niet zo besteed. Ik durf ze namelijk niet vast te houden/pakken. Gelukkig durven de kinders dat wel en het zijn ook hun kippen dus….

006

Af en toe zit ik met een kopje koffie een tijdje bij ze en wat me opvalt is dat ze op allerlei verschillende manieren met elkaar communiceren. Wie denkt dat vogelachtigen niet praten? Kom een tijdje bij mij in de tuin zitten zou ik zeggen. Ook de merels en koolmezen kunnen er wat van. Ik denk dan altijd “wat zullen ze nu tegen elkaar zeggen”. Klinkt een beetje vaag, ik weet het.

Legkippen lijken behoorlijk op elkaar, en dan denk je dat de eieren net als in de supermarkt even groot, zelfde kleur en bijna met een stempeltje erop in het legnest liggen. Niets is minder waar natuurlijk! Afgelopen week heeft onze zoon Harm tijdens zijn kippentaak het kleinste ei tot nu toe geraapt. Hieronder rechts in het eierdopje te zien.

002 001

 


Een reactie plaatsen

Stilte

Ik beschreef in een vorig blog al dat ik wat meer naar binnen probeer te gaan bij mezelf in deze periode. In de winterperiode helpen yogalessen me daar ook bij. Vanmorgen ben ik eerst naar yoga geweest en daarna naar Sandra mijn shiatsu masseur. De stilte en rust hebben me goed gedaan.

Yoga beoefen ik nu al een aantal jaren actief in de winter. Er word naast allerlei lichamelijke oefeningen ook veel met de ademhaling gedaan en aan het einde van de les, meditatie/ontspanning. Vandaag “keken” we bij onszelf naar de rechter en linker kant. Rechts is verstandelijk en extravert. Links is gevoelig, emotioneel en introvert. Hoe is bijvoorbeeld je houding als je staat. Ben je in balans? Interessant. Ik heb het idee dat mijn verstandelijke kant overheerst op dit moment met al die regeldingen voor Sinterklaas en volgende week de verjaardag en kinderfeestjes van de tweeling. Maar ik heb aan mijn gevoelige, innerlijke kant gewerkt vandaag.  🙂

Shiatsu ben ik gaan doen toen mijn rug/bekkenklachten begonnen en ik heb er veel baat bij. Ook de ontspanningsmassage aan het eind doet me heel goed. Shiatsu (shi = vinger, atsu = druk) is een manier van lichaamstherapie of massage.