Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


1 reactie

Weer thuis….

Een half jaar geleden voelde en schreef ik hetzelfde als nu. Het zit er weer op. Een week (onder)weg zijn. Bijzondere mensen ontmoet. Hulp vragen en krijgen.

In Februari zat de uitdaging van de tocht in mijn voeten. Toen liep ik blaren, achillespeesblessure, klein teentje afgekneld. Echter de voetjes deden goed mee dit keer. Om mijn kleine teen had ik preventief een siliconen hulsje gedaan. Mijn “nieuwe” wandelschoenen waren achteraf in Februari toch nog niet goed ingelopen denk ik.

De uitdaging afgelopen week was de warmte. Flessen water gedronken, soep gegeten, calorieën naar binnen gepropt. Het is weer volbracht. Ik ben niet echt een kilometervreter. De afstand zegt me ook nooit zoveel. Ik loop niet al te snel, mijn moeder “haast” me er elke keer weer doorheen. Door mijn rug loop ik normaal maximaal zo’n 25 kilometer. Afgelopen week heb ik echter een persoonlijk dagrecord van 35 kilometer gelopen en daar ben ik stiekem toch wel trots op. We zijn weer een stukje dichter bij Santiago de Compostella gekomen! 🙂

Zoals jullie van me gewend zijn schrijf ik de dagen weer 1 voor 1 uit. Hieronder even een kleine foto impressie van de afgelopen week.

Liefs Mirjam.

PhotoGrid_1440405797748

Advertenties


8 reacties

Weer thuis…..

Lieve bloglezers,

Weken heb ik me erop verheugd en nu is het alweer voorbij. Mijn 5 dagen pelgrimeren.

En het is prachtig geweest maar af en toe heel zwaar. Ik ben gevallen, (broek kapot, knie kapot) heb blaren gelopen en mijn linker achillespees vol vocht gelopen van de rand van mijn wandelschoen. Dag 4 bereikte dit ’s avonds zijn dieptepunt. Ik kreupelde Kevelaer binnen. Priesterhuis vol, allerlei hotelletjes en gasthoven vol. Hou mijn blog in de gaten, dan lees je hoe dat is afgelopen. Dus met recht een pelgrimstocht.

Waarom voel ik me dan zo blij en voldaan? Omdat ik God weer heb ontmoet? In de schepping, in de mensen, in de kerken. Omdat doorzettingsvermogen soms gewoon nodig is? Omdat ik dagen met mijn moeder heb doorgebracht? Omdat we heerlijk hebben gegeten (elke dag taart)? Omdat de zon scheen, het heeft geregend, gesneeuwd, gehageld? Omdat ik mezelf heb overwonnen?

Er is nog zoveel positiefs te vinden. Laat ons alsjeblieft het donkere niet laten overheersen. Kijk om je heen. Het positieve is nog steeds te vinden maar ook te geven in kleine dingen.

Ik zal de dagen natuurlijk 1 voor 1 uitwerken, maar geef via foto’s hieronder eerst een kleine impressie.

Warme groet van Mirjam.

 

20150219_100201 Jacobsweg Februari 027  

Waalbrug Nijmegen                            Pilgerweg

Jacobsweg Februari 059 20150220_121055

Duitse begraafplaats 2e wereldoorlog                     Britse begraafplaats 2e wereldoorlog

20150220_105249 Jacobsweg Februari 046

Reichswald                                              Rivier de Niers

Jacobsweg Februari 083 Jacobsweg Februari 081

Kevelaer                                                                            Kerzenkapelle