Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Dag 13 Zwolle – Wijhe (22,5 km.)

8 April 2014

We hebben de nacht doorgebracht bij Claire. Een lieve dame die woont in een prachtig herenhuis. Dat is het verrassende van vrienden op de fiets. Je komt overal.

DSCF6223  DSCF6222

Claire had vanmorgen de tafel gezellig gedekt. Ze vroeg aan ons of we muziek bij het ontbijt wilden. De Mattheus passion of opwekking of gewoon stilte. We moesten lachen om haar vraag, maar stiekem was ik ook wel ontroerd. Sommige mensen proberen zich zo in je in te leven. Bijzonder is dat. Mam en ik kozen voor stilte. Sssssttt…. Claire ging “en suite” werken.

Daarna betalen we een kleine 20 euro per persoon en gaan weer op pad. De route verlaat Zwolle via een wandelpad door een park. Dit park, “Het Engelse Werk” genaamd, is aangelegd in een romantische Engelse landschapsstijl. Het is koud en regenachtig. Het romantische ontgaat ons daardoor. Het wandelpad heet het “Horreus de haas-pad”. Deze predikant protesteerde in de oorlog openlijk tegen de Jodenvervolging.

DSCF6226

 

 

 

 

 

 

 

Daarna de dijk op. Ik zag herten! Te laat met de fotocamera. Wat een prachtig zicht op de IJssel. We zagen in de verte een flinke bui aankomen. Snel even op een bankje rusten en wat eten. Daarna tot aan de knieën toe nat.

We lopen langs de IJsselcentrale, die aan de rand van Harculo staat. Even te ver gelopen. We werden afgeleid door een rustplek in de verte. Daar aangekomen was de plek net bezet. Toch maar terug naar huisnummer 23 want daar moesten we af, de velden in. Tussen de akkers door richting bos, over smalle bruggetjes naar toegangshek van Landgoed Windesheim. Prachtige omgeving.

Bij Hof van Windesheim, een kleinschalige zorgboerderij drinken we heerlijke koffie (in de koffieschenkerij) met een boerentosti. Ze runnen ook een bed en breakfast. (www.hofvanwindesheim.nl) We krijgen hier ook een stempel in ons pelgrimspaspoort. Er hing een leuke spreuk aan de muur.

DSCF6228

 

 

 

 

 

 

 

 

We wandelen daarna langs een voormalig kloostercomplex, waar een tweetal kelders en de voormalige brouwerij bewaard zijn gebleven. De brouwerij is nu in gebruik als protestantse kerk.

DSCF6229

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna via een fietspad zo de velden in. Dreigende luchten.

DSCF6231

 

 

 

 

 

 

Flinke regenbuien en zelfs hagel. We worden koud. En zo lopen we bibberend Wijhe binnen. Net op tijd om de trein te halen richting Zwolle. Mam heeft met haar koude handen moeite om de kaartjes te pinnen.

In Zwolle overstappen naar Emmen. Mijn man pikt ons daar op en neemt ons mee richting huis, nadat we eerst nog even gewinkeld hebben.

Even een kopje koffie en gezellig bijkletsen.

De 3 dagen zitten er weer op! In Augustus 2014 vervolgen we ons pad tijdens een 4 daagse wandeling.

Advertenties


Een reactie plaatsen

Dag 12 Hasselt – Zwolle (13,9 km.)

7 April 2014

In Hasselt komen de pelgrimspaden uit Friesland en Groningen samen en gaan verder richting Zwolle – Nijmegen. De Jacobsweg Nieumeghen genaamd. We gaan wandelen via een nieuw boekje “Jacobswegen in Nederland”. Zie voor meer informatie onder de categorie wandelroute/boekjes.

Lekker vroeg opgestaan. Na douche en ontbijt kregen we nog een stempel in ons Pelgrimspaspoort. En zo vervolgden we onze weg. We werden “uitgeblaft” door de 3 hondjes van onze gastvrouw.

We verkenden eerst het Hanzestadje. Door de ligging aan het Zwarte Water en de Vecht is Hasselt toen een belangrijke handelsplaats geweest. Er zijn ook nog steeds sporen van de oude bedevaartstraditie terug te vinden. Zo is in het laatgotische raadhuis een Bentheimer zandsteen ingemetseld met daarin een afbeelding van een Jacobsschelp.

Jakobspad mama 207

 

 

 

 

 

 

We slenteren door de oude gevels en steegjes, waaronder 1 met zeven deuren – zeven huisjes gebouwd in 1618 voor arme oude vrouwen.

De wandeling gaat verder over de dijk langs het zwarte Water, over de oudste gemetselde zeewering in Nederland, de 800 m. lange stenen dijk. We zien veel watervogels.

Jakobspad mama 212

 

 

 

 

 

Bij Haerst hoopten we tegen beter in met het kabelveerpontje te kunnen, maar deze is alleen in de zomermaanden in gebruik. Inmiddels was het onverwachts warm geworden.  We waren loom en moe en liepen langs een saaie weg. Aan de zijkant van een boerderij werden we geroepen door een mevrouw. Zin in een bakje koffie? Ze had medelijden met ons. Jacobus was ons goed gezind. Deze mevrouw coacht kinderen op de boerderij van haar ouders en via paarden helpt ze hen aan rust en eigenwaarde. Er ontstond een bijzonder gesprek. Ze rade ons aan een stuk door het bos te gaan en dan over de dijk. In het bos viel ons een graf op met twee stenen en bloeiende narcissen.

Bij oliemolen “de Passiebloem” aan de Nieuwe Vecht op een molensteen gerust en wat gedronken. Het is warm. De molen is nog volledig in gebruik.

Door de warmte valt het laatste stuk richting Zwolle ons zwaar. We ploffen neer bij Talamini aan de Grote Markt en smikkelden een heerlijk Italiaans ijsje op.

We hadden zicht op aartsengel Michael. Een prachtig beeld groen van kleur. 3,5 meter hoog en het beeld bestaat uit 350 lagen glas. Het beschermd Zwolle tegen het kwade.

DSCF6220

 

 

 

 

 

 

Inmiddels waren we weer wat uitgerust en het was nog vroeg. We liepen Zwolle in. De binnenstad van Zwolle was voorzien van oude opgepimpte lampenkappen. Heel sfeervol om te zien. We wandelden via de vele historische gevels en straatjes naar de Sassenpoort. We zagen prachtige herenhuizen en uiteindelijk kwamen we uit bij de Peperbus en lieve vrouwenbasiliek. Deze laatste zijn we naar binnen gegaan om te bezichtigen. We waren op zoek naar de apostelbalk. Er zouden 12 apostelen op afgebeeld staan, waaronder Jacobus de Meerdere, herkenbaar aan zijn pelgrimsstaf. In de kerk was het stil, sereen. Midden in zo’n levendige stad zo’n rustige plek. Ik ben ontroerd.

Jakobspad mama 218

 

 

 

 

 

 

 

We aten bij een kleine pizzeria een pizza van 6 euro (altijd blij dat we weer een low budget maaltijd vinden) en daarna zochten we ons slaapadres op via vrienden op de fiets.


Een reactie plaatsen

Dag 20 Nijmegen – Kranenburg (Deel 1)

19 februari 2015

Na een goede nachtrust staan we om 8 uur op. We krijgen een heerlijk ontbijtje voorgeschoteld met zelfgebakken brood. Om 9. 15 uur start onze wandeldag weer. We volgen eerst nog een stuk in het centrum van Nijmegen. We maken foto’s bij het oudste cafe van Nijmegen. “De Blaauwe Hand uit 1542.”

Jacobspad Februari 2015 mama 025

En we komen langs de beelden uit het middeleeuwse verhaal van Mariken (van Nimwegen) en Moenen (de duivel). Moenen verleidt Marieke, maar uiteindelijk komt zij tot inkeer en krijgt vergiffenis.

We lopen ook nog langs de Latijnse school die tegenover de kerk staat. Daar zien we op de voorgevel van de school Jacobus en de andere apostelen. De Stevenskerk staat in de steigers. We kunnen de kerk niet binnen. Twee werkmannen maken grapjes dat we hun ook wel op de foto mogen zetten. Dat ze ook de uitstraling van een apostel hebben. Een van de werkmannen heette Pieter. Apostel Pieter. We moesten lachen.

En zo lopen we al snel het centrum weer uit, bij een prachtige oude stadsmuur langs.

Jacobsweg Februari 021

En hoe het gebeurd weet ik niet, maar achter mijn moeder aan lopend stort ik zo op de grond. Ik struikel en zelfs mijn plu annex wandelstok kan me niet tegenhouden. Knie kapot, broek kapot en het is me in mijn al gevoelige rug geschoten. 😦 Mam schrikt en ik zit op handen en knieën en kom niet overeind. Mijn moeder denkt dat hier onze wandeling al eindigt. We hebben ons er zo op verheugd. Eerst even een potje huilen en wat medicatie innemen en dan toch maar doorbijten. Een pelgrim heeft het niet altijd makkelijk. Via de woonboten en het Hollandsch-Duitsch gemaal lopen we de ruimte in richting Persingen.

20150219_100201

Persingen noemt zichzelf het kleinste dorp van Nederland, met een kerkje, een paar huizen en enkele schuren. In de Middeleeuwen was het veel groter en strategisch belangrijk.

Jacobsweg Februari 022

Inmiddels begint de medicatie een beetje te werken. Ik voel me wat beter. Nog 1,5 km en dan komen we in Beek aan. Het is het dorp waar de dame woont die ons in de Jacobskapel koffie aanbood. Mam en ik besluiten om het aanbod te accepteren. Boudewien is blij verrast. Ze dacht dat we niet meer kwamen. En wat weer een bijzondere en gastvrije ontmoeting. We kregen lekkere bakken sterke koffie met paashaaskoekjes. Al snel werd het gesprek intiem en de fotoboeken van haar pelgrimswandelingen (als vrouw alleen) kwamen op tafel. Toen we weg gingen werd ons nog een appel en een pakje drinken in de hand gedrukt. Dank je wel Boudewien!

Net buiten Beek zien we de eerste wegwijzer van de Pilgerweg. Nog een stukje doorlopen, over een brug en we zijn in Duitsland. Spannend vinden we het.

Jacobsweg Februari 027

Als we Duitsland binnenlopen zien we rechts een groot meer. Het WylerMeer, een oude loop van de Rijn die onder langs de stuwwal naar Nijmegen stroomde. Veel watervogels te zien! Achter het meer ligt de Querdamm, in 1854 aangelegd om Zyfflich te beschermen tegen overstromingen. We eten even een broodje.

Jacobspad Februari 2015 mama 050

We lopen daarna recht zo die gaat over deze dam en komen via wegkruisjes en mooie vergezichten in Zyfflich aan. De kerk is dicht. Er staat een koude wind.

De Sint Maartenskerk hoorde bij een kloosterdomein. Dit klooster is weg, maar de kerk staat er nog steeds.

Jacobspad Februari 2015 mama 053

En zo gaat de Jacobsweg Nieumeghen over in het Jacobspad Limburg. In een volgende blog dus deel 2 van deze dag.