Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


4 reacties

Dag 19 Lent – Nijmegen

18 Februari 2015

Vanaf vandaag gaat het eindelijk gebeuren, 5 dagen wandelen. Ik ben er helemaal klaar voor. Alles uitgewerkt op papier voor zowel de wandeldagen alswel hoe het thuisfront deze dagen moet doorkomen zonder mij. 🙂  We denken als moeder onmisbaar te zijn toch? Maar daar heb ik me al vaker in vergist. Het gaat anders, maar niet minder goed.

Het doel vandaag was om naar Lent te rijden en vandaar uit naar Nijmegen verder te wandelen. Er is om 19 uur vanavond een aswoensdag’s mis in de kapel van het Sint Jacobs Gasthuis. Zo gezegd zo gedaan. Mijn moeder zou tegen 12 uur arriveren. We vinden het allebei weer spannend. Wat moet je mee? Wordt het koud? Hoe zwaar is onze rugzak? Red ik het met mijn nieuwe wandelschoenen?

In de auto zakt de spanning wat en we raken gezellig aan de klets en eten heerlijke broodjes ei die Mama mee had genomen. In Lent aangekomen is er geen plek meer vrij op de P&R parkeerplaats. We vinden uiteindelijk een plek in een wijkje erachter.

En dan lopen maar. Vorige keer zagen we een kerk in Lent, maar geen tijd meer om daar nog eens rustig te kijken. Dus eerst rennend over de grote weg (levensgevaarlijk eigenlijk) naar de Maria Geboorte Kerk.

Jacobspad Februari 2015 mama 002

We konden naar binnen, maar bleven in het voorportaal want de grote kerk was dicht. Jammer geen stempel in ons pelgrimspaspoort dus. We lopen naar ons eindpunt van vorige keer. Het is verrassend koud. Ik ben blij met mijn muts, halve handschoentjes, sjaal en wanten. Vanaf dat eindpunt moesten we richting de Waal. Ik merk dat we soms te “braaf” het boekje willen doen. Altijd bang om wat moois te missen. Dus dat was wel even zoeken, want het boekje heeft een update gekregen via internet. Ze zijn enorm aan het veranderen aan deze kant van de Waal.

Jacobsweg Februari 003 Jacobsweg Februari 005

Met de Waal in zicht raak ik in gesprek met mijn moeder over hoe zij het ervaarde. Ze heeft vaak de Nijmeegse vierdaagse heeft gelopen en dan zie je natuurlijk nu allerlei herkenningspunten. Wat mooi de Waal en Waalbrug. Prachtig die schepen. Bij Restaurant Belvedere (oude vestingtoren) gaan we rechtsaf en dan lopen we zo Nijmegen in.

Jacobspad Februari 2015 mama 006

We lopen door het Valkhof waar Karel de Grote en Frederik Barbarossa ooit versterkingen bouwden. Er resten nog 2 kapellen: de Sint Nicolaaskapel uit 1030 en de ruïne van de Sint Maartenskapel.

Jacobspad Februari 2015 mama 010 Jacobspad Februari 2015 mama 011

De route loopt verder door de benedenstad. We wanen ons een beetje in de middeleeuwen. Kleine straatjes. Klinkertjes. We komen door allerlei straatjes die door hun naam te herleiden zijn naar allerlei gebeds- & Godshuizen. In de Nonnenstraat zouden we overnachten en daar kwamen we toevallig al langs. We hadden daar echter pas na 20 uur af gesproken, dus nog wat te vroeg en we liepen door en kwamen bij cafe “De Hemel” uit. Prachtig pand en ik dacht alleen maar hoe geweldig je daar in de zomer op het terras kon zitten met een glaasje. Echter tijd voor een bakkie. In het pand bleek bovenin een koffiehuis en branderij te zitten. Dus daar zaten we, een heerlijke bak koffie met een zelfgemaakte slagroomtruffel voor ons op de tafel. (Het water loopt me nu ik dit schrijf weer in de mond.) De entourage was prachtig. Leuke zitjes en een prachtige verzameling koffiemolens.

Jacobspad Februari 2015 mama 021 Jacobsweg Februari 007

We gaan verder richting de Jacobskapel. Daar begon om 19 uur de aswoensdagmis. Van tevoren nog snel een patatje en bamischijf. Om half 7 hadden we aldaar afgesproken, maar dat liep iets anders want onze afspraak kwam niet opdagen. Wachten dan maar. Tegen 10 voor 7 kwam gelukkig de 1e persoon aan met sleutel. Mama en ik waren inmiddels verkleumd. Ze vonden het heel bijzonder dat ze 2 pelgrims in hun midden hadden en vroegen of ze ons later de pelgrimszegen mochten geven. We kregen ook een stempel in ons Pelgrimspaspoort. We zijn daar getuige geweest van een prachtige, intieme en intense dienst. Het begon met het buiten in stilte verbranden van de buxustakjes van vorig jaar. Met deze as werd later het kruisje op ons voorhoofd “gezet”. (zie ook mijn blog over Aswoensdag.) Ook kregen we allemaal een waxinelichtje om aan te steken en om een gebedsintentie mee te doen. Ik heb gebeden voor mijn schoonzus want haar vader was op deze dag vroeg in de morgen gestorven. Er was afwisselend klassieke muziek, samenzang, bidden, lezen en stilte. Ik was ontroerd.

Jacobsweg Februari 012 Jacobspad Februari 2015 mama 034

Tijdens de pelgrimszegen stonden de mensen uit de kapel voor en achter mijn moeder en mij. Er werd het volgende uitgesproken:

004

Na de dienst kwamen allerlei mensen naar ons toe om een praatje te maken. 1 dame nodigde ons de volgende dag uit in haar woonplaats om een bakkie te doen. Ze vroeg of we door Beek kwamen? Ik wist dat toen niet. Ze schreef haar adres op. Wat een gastvrijheid!

Ons slaapadres was zoals gezegd aan de Nonnenstraat (vrienden op de fiets) en daar hebben we eerst gezamenlijk een bak koffie gedronken met onze gastheer en gastvrouw. Daarna douchen en boven op zolder kruipen we in een lekker schoon bedje.

 

 

Advertenties


Een reactie plaatsen

Dag 18 Jacobspad Arnhem – Lent

9 November 2014

Voordat ik meer over deze wandeldag zelf ga vertellen moet me eerst nog wat van het hart over onze overnachtingplek.

Ik mailde namelijk een paar weken geleden naar een adres van “vrienden op de fiets” die ik had uitgezocht in Lent. Tot mijn grote verbazing kreeg ik een mailtje terug dat deze persoon niet thuis was afgelopen weekend maar ze wilde ons wel graag een slaapplaats bieden. Met andere woorden, wij werden welkom geheten in een huis van een dame die we niet kennen en zij kent ons niet en toch zo’n gastvrije uitstraling! Mijn moeder en ik vonden het fantastisch en we wilden graag van haar aanbod gebruik maken. Dit soort dingen hebben we nu al vaker meegemaakt en zoals ik al eerder schreef, je stelt je mensbeeld bij.

Dus bij dit adres eindigde zaterdag onze dag nadat we naar de najaarsbijeenkomst waren geweest. We vonden het spannend. Wat voor huis is het. Ligt de sleutel wel waar we dat hebben afgesproken? Maar dat was allemaal goed geregeld en we hebben ons welkom gevoeld bij dit overnachtingsadres. Er stond zelfs een flesje rode wijn klaar met 2 glazen. Kaarsjes aan. De huispoes er gezellig bij. Wat voel ik me toch gezegend dat we dit kunnen doen.

Na een goede nachtrust en een lekker ontbijtje wat klaarstond in de koelkast zijn we met de trein naar Arnhem gegaan. Daar begint onze wandeltocht. Echter……door niet goed lezen en aannames gelijk een heel stuk verkeerd gelopen. Hoe is het mogelijk. We zijn in de war geraakt, omdat de vorige keer het hier vol was met mensen die voor de levende standbeelden kwamen en nu geen kip te bekennen.

Bij de John Frostbrug pakten we  de draad op. In de verte zien we de Eusebiuskerk liggen.

020

Bij Sportpark Malburgen-West zagen we mensen. Het was al 10.30 uur en we dachten aan koffie. Het viel ons tegen hoe weinig we van de route hadden gelopen door dat gezoek in Arnhem. We konden wel een oppepper gebruiken. Er moest een uitwedstrijd gevoetbald worden. We werden gastvrij onthaald, bakkie koffie voor een euro, er werd een foto van ons gemaakt en lekkere Nederlandse meezingers op de radio. Bedankt voetbalvereniging MASV! Wij konden er weer tegenaan. Een uurtje maar even flink doorlopen.

In Elden troffen we een prachtig wit kerkje aan.  De Bonifatiuskerk is gebouwd in 1866, met delen uit de veertiende en vijftiende eeuw.

023 021

Elden is een oud brinkdorp dat in 1966 een wijk van Arnhem is geworden. In de tuin van de pastorie staat een van de oudste bomen van Nederland. Een plataan met een stamomtrek van 7,5 meter.

We lopen en lopen en komen dan door de Rijkerswoerdse plassen. Een heel mooi stukje natuur.

024

Via Elst lopen we door tal van industrieterreinen. Af en toe komen we een mooi stukje tegen, maar ach we nemen het pad voor wat ie is.

026 025

In Ressen eten we nog even wat op een bankje. Het is een warme dag. Ik heb mijn jas om mijn middel geknoopt. Maar uit de zon voel je dat het toch echt November is. Ressen heeft een klein romaans kerkje. Grotendeels uit turfsteen opgebouwd.

027

En zo komen we weer uit in Lent en rijden we met de auto terug richting Drenthe. In Februari gaan we 4 dagen lopen en dan komen we via Nijmegen, door Duitsland op het Jacobspad Limburg terecht.