Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Dag 6 Jacobspad Vries – Westerscheveld

24 November 2013.

Mijn moeder zou vanmorgen vroeg bij mij zijn, maar ze was verlaat omdat de n33 was afgesloten. Via een omweg kwam ze bij mij aan met het gevoel dat ze er al een “hele dag” op had zitten. Eerst maar even tot rust komen onder het genot van een bakkie koffie. Koffie staat voor ons allebei hoog in de prio lijst van levensbehoeften. Dat merken we ook als we aan het wandelen zijn. Het gaat vaak over “waar kunnen we nog een bakkie doen”.

We doen de “autotruc” weer. Met 2 auto’s naar Westerscheveld en met 1 door naar ons startpunt Vries.

Vries is 1 van de oudste Drentse dorpen. Waarschijnlijk was het al in de Romeinse tijd een versterkte nederzetting.

De huidige (Bonifatius)kerk aan de brink staat op de plek waar rond 800 al een houten kapel stond. Het schip heeft muren van maar liefst 120 cm dik.

001

Toen ik een paar weken geleden in Vries was voor extra foto’s voor dit blog, kon ik ook in de kerk. Van binnen heel sober en sereen. Ik trof daar ook een prachtige avondsmaalsgroep aan. Jezus en zijn 12 Discipelen. Gemaakt door Ruud Bartlema. Op de kerkmuur staat in het Latijn: Si deus pro nobis. Quis contra nos. Als God voor ons is. Wie kan er dan tegen ons zijn. Ik ben er gaan zitten, heb een tijdje gebeden en de hele ambiance op me in laten werken. Het gaf me vertrouwen.

007

002

Maargoed, ik dwaal af. We gaan wandelen. 🙂

We lopen lekker door en zien al snel veel geknakte en omgevallen en omgewaaide bomen. Er is afgelopen maand (November 2013) een grote storm geweest. Veel bomen zaten nog in het blad. En dan gaat het dubbel zo snel met een storm. Het zal ons de komende wandelingen nog wel vaker opvallen denk ik.

DSCF6067 DSCF6065

Voordat we het op hoger zandgrond gelegen dorp Loon doorlopen, wandelen we via een hunebed. Hij is bijna nog intact. Mam en ik vinden het een raar idee maar ook bijzonder dat vroeger op deze manier mensen begraven werden (en dat wij daar overheen lopen.)

DSCF6061

Als we het dorp Loon binnenlopen komen we langs een beeld van een hond. Mijn moeder en ik maken grapjes dat er hier veel hondenliefhebbers moeten zijn. We pauzeren en drinken een warme choco met slagroom. Het wordt bijna vaste prik elke wandeling of koffie of chocolademelk. We kregen de slappe lach toen bleek dat de serveerster inderdaad hield van honden want Bolt kreeg bij het weggaan een hondenkoekje.

DSCF6063

Zo uit Loon wandelen we over het Loonerdiepje. En daar doet het volgende verhaal de ronde! Over een wild steigerend  paard wat rond galoppeerd. Als je het paard weet te bestijgen ligt een kostbare schat met goud op je te wachten in het moeras. Wij hebben geen paard gezien en ook geen goud. Jammer….

We gaan richting Balloo, maar dan wel met een flinke omweg wat betreft deze pelgrim. Over grafheuvels en langs een prachtig ven. De maand November past er precies bij. Je vraagt je af of het ooit weer Lente wordt. Heel stil, somber en sober. Uiteindelijk al verder wandelend komen we in Rolde aan. Een prachtige gotische Jacobuskerk daar trouwens. Ik hoop er nog eens een kijkje binnen te kunnen nemen.

DSCF6069

Er zijn in elk geval 2 houten en 2 stenen voorgangers geweest. De huidige kerk dateert uit de 15de eeuw. Lange tijd heeft men niet geweten wie de beschermheilige van de kerk was. Tot men in 1961 bij een restauratie een Jacobsschelp vond op de plek van een zijaltaar. Men nam toen aan dat de kerk aan de Heilige Jacobus is gewijd.

In Rolde bemachtigen we de 3e stempel van deze route. Nog even de laatste loodjes via Nijlande naar het Westersche veld. Morgen (25 November 2013) lopen we verder. Mijn moeder sliep bij mij die nacht.

 

 

 

 

Advertenties