Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Dag 20 Nijmegen – Kranenburg (Deel 1)

19 februari 2015

Na een goede nachtrust staan we om 8 uur op. We krijgen een heerlijk ontbijtje voorgeschoteld met zelfgebakken brood. Om 9. 15 uur start onze wandeldag weer. We volgen eerst nog een stuk in het centrum van Nijmegen. We maken foto’s bij het oudste cafe van Nijmegen. “De Blaauwe Hand uit 1542.”

Jacobspad Februari 2015 mama 025

En we komen langs de beelden uit het middeleeuwse verhaal van Mariken (van Nimwegen) en Moenen (de duivel). Moenen verleidt Marieke, maar uiteindelijk komt zij tot inkeer en krijgt vergiffenis.

We lopen ook nog langs de Latijnse school die tegenover de kerk staat. Daar zien we op de voorgevel van de school Jacobus en de andere apostelen. De Stevenskerk staat in de steigers. We kunnen de kerk niet binnen. Twee werkmannen maken grapjes dat we hun ook wel op de foto mogen zetten. Dat ze ook de uitstraling van een apostel hebben. Een van de werkmannen heette Pieter. Apostel Pieter. We moesten lachen.

En zo lopen we al snel het centrum weer uit, bij een prachtige oude stadsmuur langs.

Jacobsweg Februari 021

En hoe het gebeurd weet ik niet, maar achter mijn moeder aan lopend stort ik zo op de grond. Ik struikel en zelfs mijn plu annex wandelstok kan me niet tegenhouden. Knie kapot, broek kapot en het is me in mijn al gevoelige rug geschoten. 😦 Mam schrikt en ik zit op handen en knieën en kom niet overeind. Mijn moeder denkt dat hier onze wandeling al eindigt. We hebben ons er zo op verheugd. Eerst even een potje huilen en wat medicatie innemen en dan toch maar doorbijten. Een pelgrim heeft het niet altijd makkelijk. Via de woonboten en het Hollandsch-Duitsch gemaal lopen we de ruimte in richting Persingen.

20150219_100201

Persingen noemt zichzelf het kleinste dorp van Nederland, met een kerkje, een paar huizen en enkele schuren. In de Middeleeuwen was het veel groter en strategisch belangrijk.

Jacobsweg Februari 022

Inmiddels begint de medicatie een beetje te werken. Ik voel me wat beter. Nog 1,5 km en dan komen we in Beek aan. Het is het dorp waar de dame woont die ons in de Jacobskapel koffie aanbood. Mam en ik besluiten om het aanbod te accepteren. Boudewien is blij verrast. Ze dacht dat we niet meer kwamen. En wat weer een bijzondere en gastvrije ontmoeting. We kregen lekkere bakken sterke koffie met paashaaskoekjes. Al snel werd het gesprek intiem en de fotoboeken van haar pelgrimswandelingen (als vrouw alleen) kwamen op tafel. Toen we weg gingen werd ons nog een appel en een pakje drinken in de hand gedrukt. Dank je wel Boudewien!

Net buiten Beek zien we de eerste wegwijzer van de Pilgerweg. Nog een stukje doorlopen, over een brug en we zijn in Duitsland. Spannend vinden we het.

Jacobsweg Februari 027

Als we Duitsland binnenlopen zien we rechts een groot meer. Het WylerMeer, een oude loop van de Rijn die onder langs de stuwwal naar Nijmegen stroomde. Veel watervogels te zien! Achter het meer ligt de Querdamm, in 1854 aangelegd om Zyfflich te beschermen tegen overstromingen. We eten even een broodje.

Jacobspad Februari 2015 mama 050

We lopen daarna recht zo die gaat over deze dam en komen via wegkruisjes en mooie vergezichten in Zyfflich aan. De kerk is dicht. Er staat een koude wind.

De Sint Maartenskerk hoorde bij een kloosterdomein. Dit klooster is weg, maar de kerk staat er nog steeds.

Jacobspad Februari 2015 mama 053

En zo gaat de Jacobsweg Nieumeghen over in het Jacobspad Limburg. In een volgende blog dus deel 2 van deze dag.

 

 

 

 

Advertenties


8 reacties

Weer thuis…..

Lieve bloglezers,

Weken heb ik me erop verheugd en nu is het alweer voorbij. Mijn 5 dagen pelgrimeren.

En het is prachtig geweest maar af en toe heel zwaar. Ik ben gevallen, (broek kapot, knie kapot) heb blaren gelopen en mijn linker achillespees vol vocht gelopen van de rand van mijn wandelschoen. Dag 4 bereikte dit ’s avonds zijn dieptepunt. Ik kreupelde Kevelaer binnen. Priesterhuis vol, allerlei hotelletjes en gasthoven vol. Hou mijn blog in de gaten, dan lees je hoe dat is afgelopen. Dus met recht een pelgrimstocht.

Waarom voel ik me dan zo blij en voldaan? Omdat ik God weer heb ontmoet? In de schepping, in de mensen, in de kerken. Omdat doorzettingsvermogen soms gewoon nodig is? Omdat ik dagen met mijn moeder heb doorgebracht? Omdat we heerlijk hebben gegeten (elke dag taart)? Omdat de zon scheen, het heeft geregend, gesneeuwd, gehageld? Omdat ik mezelf heb overwonnen?

Er is nog zoveel positiefs te vinden. Laat ons alsjeblieft het donkere niet laten overheersen. Kijk om je heen. Het positieve is nog steeds te vinden maar ook te geven in kleine dingen.

Ik zal de dagen natuurlijk 1 voor 1 uitwerken, maar geef via foto’s hieronder eerst een kleine impressie.

Warme groet van Mirjam.

 

20150219_100201 Jacobsweg Februari 027  

Waalbrug Nijmegen                            Pilgerweg

Jacobsweg Februari 059 20150220_121055

Duitse begraafplaats 2e wereldoorlog                     Britse begraafplaats 2e wereldoorlog

20150220_105249 Jacobsweg Februari 046

Reichswald                                              Rivier de Niers

Jacobsweg Februari 083 Jacobsweg Februari 081

Kevelaer                                                                            Kerzenkapelle