Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Dag 30 Sittard – Meerssen

31 Augustus 2016

Na een zweterig nachtje worden we wakker van gerommel op de gang. Aankleden en ontbijten in stilte met prachtige klassieke muziek op de achtergrond. Tijdens mijn kloosterbezoeken valt het me ook altijd op hoeveel een mens tegen een ander mens kan zeggen zonder daadwerkelijk te praten. Na het betalen van de nacht (31,00 euro per persoon) en een stempel gaan we op weg. Voor mij een “dikke” wandeling voor de boeg. 25 kilometer. Alhoewel dat voor mijn moeder en andere lange afstandswandelaars misschien een peulenschil is en voor andere mensen die dit lezen onmogelijk is. Gezondheid hebben we echter niet in de hand. Ik doe het ermee.

We wandelen richting Munstergeleen. Daar komen we onverwachts een hele bijzondere kapel tegen in een schuur. De zalig verklaarde pater Karel Houben werd geboren in de karakteristieke boerderij ernaast. We zitten hier een tijd rustig en laten de stilte en de brandende kaarsjes op ons inwerken. Wat mij opvalt is de verzameling grote rozenkransen aan de muur.

20160831_100445We lopen om Geleen heen met in de verte de steenfabriek te zien en dan lopen we een gebied in met bos. Wat opvalt zijn de holle wegen. Ze zijn ontstaan door het samengaan van menselijke invloeden en natuurlijke erosie. De uitgesleten geulen doen dienst als wegen. Heerlijk koel hier, maar wel heuvelopwaarts en dat gaat in de benen zitten.

img_1236In Sweikhuizen lopen we naar de St. Dionysiuskerk. Dicht. Het blijkt een bedevaartbestemming te zijn voor blinden en mensen die aan een oogziekte lijden.

Bij Spaubeek kiezen we ervoor om een stukje van de Jacobsweg af te gaan richting de Annakapel. Aan het straatje ernaartoe liggen een paar huizen. Mijn moeder ziet een opgezette vos op een vensterbank staan. Ze wil hem op de foto zetten, maar voordat ze heeft kunnen afdrukken staat de eigenaresse achter ons, en ze is niet blij. Ze vind het onbeleefd van ons. “Loeren” in andermans huis. Bij de Anna kapel komen we even bij van de negatieve energie en in de schaduw is het hier heerlijk lunchen.

img_1259Het lijkt steeds warmer te worden. Buiten Groot Genhout gaan we liggen onder een boom vlakbij een boerderij. De koeien zijn nieuwsgierig. Schoenen uit, sokken uit, broek uit. Ik ga even dommelen en mam doet een sudoku. Dan langs Schimmert met zijn watertoren en Klein Haasdal met zijn wijngaarden. We lopen hier echt door het Limburgse landschap en we voelen ons gelukkig. Tot ik erachter kwam dat we helemaal verkeerd zijn gelopen. Hoe weet ik niet, maar Valkenburg ligt voor ons. Ik zie de Wilhelminatoren.

img_1280We lopen heel wat kilometers extra op een dagtocht die voor mij al aan de max zat. Dat heet echter pelgrimeren en afzien.

img_1276Een hoop vergeet je ook weer als je met een bitter lemon op een terras achter een heerlijk bord pasta zit. We hebben in Meerssen geluk met de basiliek. Hij is nog open en we krijgen er zelfs een stempel van een nogal gehaast ogende  priester.

We slapen in een onbemande hotelkamer zonder ontbijt. Veel te luxe voor een pelgrimstocht. Heerlijk bed, geweldige douche.70 euro voor 2 personen, maar niks anders in de buurt, dus we doen het ermee. 🙂

img_1286

 

Advertenties


2 reacties

Dag 29 Susteren – Sittard

30 Augustus 2016

Een jaar geleden geëindigd in Susteren. “Vandaag” wandelen we verder. Ik ben wat zenuwachtig. Heb voor komende week niet te lange afstanden gepland, nog een extra dagje in Maastricht. Mijn gezondheid heeft het flink laten afweten afgelopen jaar. Voor de zomervakantie nog een operatie. Evengoed, proberen om positief te denken en bewust te genieten. Mijn moeder fungeert als wandelcoach. 🙂

We rijden met de auto naar Susteren. Een flinke autorit. Onderweg verrast mijn moeder me met haar befaamde broodje roerei. Het is al warm en het zal nog warmer worden komende week. We zetten de auto neer bij de St. Amelbergabasiliek. Eerst maar op een bankje lunchen. Mijn moeder verrast me (wederom) met rode bietensalade. Ze heeft van alles meegenomen. Ik voel me met mijn 44 jaar weer kind. Voor haar rode bietjes, kom ik ’s nachts mijn bed uit. Gek idee dat we vanavond bij de nonnen van Regina Carmeli slapen.

We lopen wat om de basiliek heen. Mooi! Het is een romaans kerkgebouw. Ooit was het een kloosterkerk. Geen stempel te verkrijgen en we kunnen alleen in het voorportaal een kaarsje branden. Zo gaat het met veel kerken tegenwoordig. Op slot. Er wordt teveel kapotgemaakt binnen of gestolen.

20160830_124545

img_1112Het schiet in het begin niet erg op. We moeten onze draai weer een beetje vinden en er zijn veel foto’s te maken. Mooie plekjes. We pauzeren even bij de kerk in Nieuwstadt. Wederom niet open en ook bij de pastorie ernaast geen gehoor. Als we uit het dorp lopen komen we een klein kapelletje tegen. “Langs deze straat verzet geen voet, of zeg Maria wees gegroet”.

20160830_141517Via Millen lopen we tegen 16 uur Sittard binnen. Nog nooit eerder geweest. Prachtig! Oude gebouwen. Middeleeuws. Volgens het Jacobspad wandelboek zijn er 3 kerken en 1 basiliek te bekijken. We zijn te laat om de basiliek binnen te gaan en een stempel te verkrijgen. Zowel de Protestantse kerk als de Sint Petruskerk zijn dicht. De Sint Michielskerk gelegen aan het marktplein is wel open. Daar zien we ook een aantal nonnen binnenkomen. Ze blijken later van het Regina Carmeli te zijn. We raken gefascineerd door Sint Rosa, de beschermheilige van Sittard.

In 1668 werd St. Rosa van Lima aangeroepen om Sittard te vrijwaren van een dysenterie-epidemie. Als dank beloofde de Sittardse bevolking om ter ere van haar een kapel te bouwen op het hoogste punt van de stad en tot in lengte van dagen op de laatste zondag in augustus een processie naar deze kapel te houden.

Aan het kerkelijk feest van Sint Rosa is vanaf het begin ook een kermis verbonden. Bekend in Sittard is het verhaal van de leeuw Asor (omgekeerd Rosa) die tijdens een overvolle mis ter ere van de stadspatrones de kerk binnenliep.

Mijn moeder en ik besluiten om nog naar de Rosakapel op de kollenberg te lopen. Eerst gaan we op een terras lekker pasta eten en weer wat energie op doen en mensen kijken. We raken in gesprek met een dame. Zij wijst ons de weg naar de Rosakapel en vertelde erbij dat haar man en zei in de (dure) wijk er vlakbij woonden. Ze sprak met trots over de opnames van de serie en film van de Flodder’s. Huup Stapel had nog bij hun gelogeerd. Tijdens de wandeling komen we toevallig langs het klooster, waar we straks gaan slapen. We wandelen via 7 voetvallen(kruiswegstaties) en een Mariagrot. Heel bijzonder om mee te maken.

img_1203

img_1204In het klooster is het sober, netjes en warm. We zetten alles tegen elkaar open. Kopje koffie op het balkon. Heerlijk douchen en dan slapen. Ik ben moe van de autoreis, wandeling en alle indrukken.