Leven & Meer

Over voortbewegen per benenwagen, camper of fiets, pelgrimeren, dankbaarheid, geloof, stilte en bewust genieten van kleine dingen.


3 reacties

Spreuk

Wie durft te verdwalen, vindt nieuwe wegen.

 

Ik moest aan deze spreuk denken toen ik Pylger Andrys (zoek maar eens op via google) zijn blog las begin van de week. Hij vertrekt in Maart naar Santiago. Hij wil de tocht op zich af laten komen. Kijken wat er gebeurd. Ik citeer hem: “plannen en regelen dat doe ik in het dagelijkse leven al genoeg”. Ik ben het helemaal met hem eens. De route uitstippelen is nodig en dan de boel de boel laten. Op de bonnefooi…..

Mijn moeder en ik vonden het vooral in het begin enorm spannend om te gaan zonder “overnachtingsplekken” te regelen, routekaarten te kopiëren en de google maps/GPS binnen handbereik op mijn smartphone. Een mens lijkt toch zekerheden nodig te hebben. Wij zijn daar inmiddels ook steeds makkelijker in geworden. Het komt namelijk vaak 🙂 wel weer op zijn pootjes terecht.

Morgen ga ik weer op pelgrimstocht. Ik hoop te verdwalen…….tot volgende week!!


Een reactie plaatsen

Spreuk

Wat je loslaat, lost zichzelf vaak vanzelf op!

(Phil Bosmans, schrijver.)

Wat je niet eerst hebt vastgepakt, kun je ook niet loslaten.”

(Anselm Grun, monnik.)

 

Het loslaten blijft een spanningsveld voor mij en vele anderen. Het is een moeilijk proces. Hoe laat je iets los?

Ik moet iets wel eerst “herkauwen”. Als het namelijk zo van mijn schouders afglijd raakt het me blijkbaar ook niet echt. Het gaat juist om conflicten, ruzies, complimenten, afscheid, verdriet, vreugde. De essentiële dingen in een mensenleven die het zo de moeite maken (of niet.)

Ikzelf ga vaak wandelen, schrijf dingen op of praat erover.

Hoe laten jullie dingen/situaties etc. los?