Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


5 reacties

Vertrouwen

Column 1 Kerkblad Samenspraak

“‘K stel mijn vertrouwen op de Heer, mijn God.”

Wie mijn blog wel eens leest, weet inmiddels misschien dat ik zelf ook heel graag lees en vroeger met name thrillers. Jaar na jaar heb ik ze gelezen. Naarmate ik ouder werd bleef ik als het boek uit was steeds langer met een nasleep zitten. Ik kwam er maar moeilijk los van. Wat kan een mens een ander mens aandoen en dan vooral de hoeveelheid aan gruwelijke manieren! Dit word ook steeds meer door de media versterkt. Ik denk nu dat het 1 van de dingen is die mijn mensbeeld negatief heeft beïnvloed. Sinds ik met mijn moeder het pelgrimspad/Jacobspad bewandel ben ik met veel mensen in contact gekomen die vertrouwen hebben in een medemens die ze niet kennen en gastvrij zijn. Geven zonder te nemen.

Toen ik extra foto’s aan het maken was voor mijn blog werd ik bijvoorbeeld zomaar uitgenodigd om bij een man die buiten aan het harken was binnen koffie te drinken, onze flessen water werden onderweg gevuld, een man hielp ons om een overnachtingsplek te zoeken, iemand gaf ons een geloofsgeschenkje, mensen waar we een overnachting reserveerden via vrienden op de fiets legden hun huissleutel onder de rode begonia (ze kwamen laat thuis) en bij 1 dame zijn we een nacht verbleven in haar huis terwijl ze bij haar broer in Amsterdam was. Ze had zelfs een flesje wijn klaargezet. Deze mensen kennen ons helemaal niet. Ik stond versteld.

Het doet me denken aan het programma “nu we er toch zijn” van BNN. Het is de bedoeling van het programma om bij vreemden een slaapplek te regelen. Je verbaast je er soms over hoe makkelijk of hoe moeilijk onze medemens daar mee om gaat. En die slaapplek en het vertrouwen in mensen is inherent aan het pelgrimeren, het wandelen van een spiritueel pad. Je meer overgeven aan en vertrouwen hebben op/in. Zou ik dat doen/durven? Bij wildvreemden slapen? Mijn medemens ons huis in laten en ze dan ook nog laten slapen? Ik?? Degene die in de winter na 18 uur niet meer open doet, deuren in het slot? Wat zou ik dat graag willen, wat minder waakzaam “hoeven” zijn, wat minder alert. Er word zoveel in de bijbel geschreven over vertrouwen. Ik bid ervoor. Want eigenlijk begint het net als vele wonderlijke dingen heel klein, 1 iemand die zijn huissleutel onder een begonia legt om een ander een slaapplaats te bieden.

Hoe gastvrij bent u/jij eigenlijk en hoe bang?

Advertenties