Leven & Meer

Over voortbewegen per benenwagen, camper of fiets, pelgrimeren, dankbaarheid, geloof, stilte en bewust genieten van kleine dingen.


2 reacties

Dag 27b Roermond – Maaseik

21 Augustus 2015

We zijn in Thorn aangekomen. Mijn moeder en ik hadden er hoge verwachtingen van. Alle huizen zouden witgekalkt zijn. En dat was ook zo. Mooi! We halen bij de Abdijkerk een stempel in onze credential. We moeten betalen om de kerk te kunnen bekijken en dat doen we niet. We gaan op zoek naar een bakkerij om nog een lekker stuk Limburgse vlaai naar binnen te werken. We lopen straks België in en dat is toch anders taart eten.

Jacobspad Augustus 2015 318

 

 

 

 

 

 

 

Daarna lopen we Thorn uit, maar helemaal aan de verkeerde kant. Niet goed opgelet. Gewoon recht zo die gaat en dat blijkt dan helemaal niet goed te zijn. Op het juiste pad komen we aan onze rechterhand het Jacobskapelletje van Thorn tegen. Een lief kapelletje. We waren in de veronderstelling dat we hier ook nog een stempel konden halen, maar die stempel ligt dus in de Abdijkerk.

Jacobspad Augustus 2015 319

 

 

 

 

 

 

 

En wie staat daar opeens achter ons. Juist Pelgrim Jan! We gaan het laatste stuk naar Maaseik samen lopen. Mijn moeder voorop. Jan in het midden en ik achteraan (slakje).

We passeren de dorpen Kessenich, Geistingen, Ophoven over verschillende wegen. Na Ophoven lopen we naar de Maasdijk. Even rusten aan de oever van de Maas. Daarna een prachtig stukje wandelen langs de Maas. Hier is de ene helft van de Maas Belgisch grondgebied en de andere helft Nederlands grondgebied. Er staan mooie houten chalets aan het water. Vooral recreatief te huur.

Jacobspad Augustus 2015 323 Jacobspad Augustus 2015 324

 

 

 

 

 

 

 

Via Aldeneik komen we uit op het marktplein van Maaseik. Mijn darmen protesteerden weer hevig onderweg dus ik ben voorzichtig met wat ik vandaag kan eten. We kiezen voor een pannenkoek bij de “pannekoekenbakker”.

Jacobspad Augustus 2015 329Jan eet gezellig met ons mee. We zijn ontzettend blij dat we er zijn. De schoenen gaan uit. Wat een zalig gevoel om uit die warme schoen te zijn. Jan heeft nog het plan door te lopen naar Susteren zo’n 8 km verderop. Dit lijkt ons niet verstandig. Hij moet daarna ook nog met de trein weer naar huis. Hij belt even met ons adres van vrienden op de fiets in Maaseik. B&B Carpe Diem. http://www.bb-carpediem.be

Mw. Aben maakt nog een 1 persoonskamer klaar. Na 20 uur gaan we op pad richting de B&B. Dat is nog een half uurtje lopen. We kunnen het niet echt vinden. We komen een mevrouw tegen die met haar kleindochter nog een blokje om aan het fietsen is. De temperatuur is nog steeds de moeite waard. Zo’n 25 graden. De kleindochter had tegen oma gezegd. “u kunt het me toch niet aandoen om nu al op bed te gaan in dit warme weer.” Oma vond dat haar kleindochter wel gelijk had. Dat was ons geluk want ze zijn met ons op zoektocht gegaan. Ons overnachtingsadres lag in een rustige, typisch Belgische woonwijk. Wat een vriendelijke gastvrouw. Alles goed geregeld. Een fantastische douche met meerdere functies. Echt bedoeld voor de uitgeputte wandelaar. We moesten erg lachen want ze liet de kamerinvulling aan ons over. Met andere woorden bij wie sliep Jan vannacht. Ik kan je verklappen, Jan sliep mooi alleen. 🙂

Jacobspad Augustus 2015 334Jacobspad Augustus 2015 333

 

 

 

 

 

 

 

Weltrust!


2 reacties

Wandelen & op de uitkijk

Zoals ik al eerder schreef, heb ik me voorgenomen meer te bewegen. Vorige week de 1e keer hydrotherapie. Ik kwam letterlijk in een warm bad terecht. Een gezellige groep en allerlei oefeningen gedaan. Best pittig. Ook een mooie wandeling gemaakt. Er is weer veel gerooid in het bos. Het is heel nat. Diepe bandensporen op de wandelpaden. Mijn vriendin wilde mooie takken het bos uit slepen om iets creatieverigs mee te doen. Zoals we al vaker hebben gedaan stonden we op de uitkijk te koekeloeren naar de boswachter of andere “belangstellenden”. Ze liep met mooie takken het bos uit. Sprokkelaarster. Het creatieve eindresultaat heb ik nog niet gezien.

001 (2) 003 (3)

 

 

 

 

 

 

 

007 (5) 004 (3)

 

 

 

 

 

 

 

010


1 reactie

Dag 27a Roermond – Maaseik

21 Augustus 2015

Na goed geslapen te hebben en een gezellig ontbijt samen met onze gastvrouw en gastheer werden we met de auto afgezet op een plein voor het theaterhotel “de Orangerie” in Roermond. We hadden toen nog niet door dat hier (vroeger) een stempel kon worden gehaald als de St. christoffelkathedraal dicht was. Vol goede moed liepen we naar de Munsterkerk. Er was een dienst aan de gang. We konden niet naar binnen. Jammer. Geen stempel dus. Ik herinner me het prieel vlakbij de kerk nog goed. Nu helemaal met geraniums versierd. In November 2014 met lichtjes versierd.

Jacobspad Augustus 2015 277

 

 

 

 

 

 

 

Op naar de St. Christoffelkathedraal. Wat jammer. Deze prachtige kerk is pas om 14 uur open voor publiek. Daar hadden we niet op gerekend. Geen stempel in Roermond. Teleurstellend vond ik tijdens mijn voorbereidingen van deze week ook dat de refugio onder de kerk op last van de brandweer was gesloten. We hebben nog bij het VVV een stempel proberen te bemachtigen en later nog bij de Orangerie. Daar bleek de stempel te zijn weggehaald, maar een ander alternatief was er nog niet op bedacht. Een beetje flauw (het kost je toch weer een uur) liepen we de voorstad Sint Jacob in. Het weer was heerlijk. Langs het witte kerkje en langs het beeld van St. Jacobus. Ik ga even op een bankje zitten om mijn wandelschoenen aan te doen i.p.v. de Birkenstocks. Mam is geheimzinnig en stil in de weer met haar fotocamera. Ze maakt een prachtige foto van 2 zwarte zwanen en een loerende poes.

Jacobspad Augustus 2015 293Jacobspad Augustus 2015 300

 

 

 

 

 

 

 

We lopen richting Ool. Vlakbij waar we vannacht geslapen hebben. Daar nemen we het pontje van Ool. Via Marina Oolderhuuske lopen we om 3 plassen heen. Het is al heel warm. We proberen in de schaduw te lopen. Opeens gaat mijn mobiel. Pelgrim Jan! He? Hoe kom je aan mijn nummer? Waar ben jij nu? Jan bleek een uurtje te vroeg bij het pontje te zijn aangekomen. Hij besloot daarom de alternatieve route (5 km. langer) te lopen. Dat bleek achteraf niet zo’n goede keuze. Bepaalde stukken van die route waren niet goed aangegeven en moeilijk te lopen.

Hij had mijn nummer gekregen van onze gastheer in Ool/Herten. Hij was buiten bezig met de caravan en zag Jan lopen. Wij hadden verteld dat we een pelgrim hadden ontmoet, met een grote rugzak en dat we hem kwijt waren geraakt. Een klein wereldje is het soms. We konden in elk geval contact houden.

Via de sluis van Osen kwamen we weer op de originele route terecht. Een pauze. Echter nergens een bankje in de schaduw. We zagen een hoekhuis te koop en leeg staan en daar zijn we in de tuin gaan zitten op twee stoeltjes die er nog stonden. Jacobus was ons gunstig gezind.

We schampen het dorpje Heel en Pol. Grappige namen…. We raken daar verdwaald in een woonwijk. Terug gelopen en zo komen we weer op het goed pad terecht. In Wessum bekijken we met aandacht de kerk en de beelden die erom heen staan. We kunnen niet in de kerk. Geen stempel te verkrijgen. De Sint Medarduskerk in het Nederlands-Limburgse dorp Wessem is een Rooms-katholieke kerk, oorspronkelijk gebouwd omstreeks het jaar 946. Er staat een prachtig beeld in een plantsoen tegenover de Sint Medarduskerk. Het Heilig Hartbeeld genaamd. Het natuurstenen beeld toont een staande Christusfiguur gekleed in gedrapeerd gewaad. Hij houdt zijn beide armen wijd gespreid. Op zijn borst is het Heilig Hart zichtbaar. Het beeld staat op een van keien gemetselde sokkel.

Jacobspad Augustus 2015 308 Jacobspad Augustus 2015 309

 

 

 

 

 

 

 

Eindelijk komen we in Thorn aan. Vanwege de witgekalkte huizen wordt Thorn ook wel het “witte stadje” genoemd.

Maar daarover later meer. 🙂

 

 

 


4 reacties

Dag 26a Venlo – Roermond

20 Augustus 2015

Zoals jullie konden lezen in mijn blog (wandeldag 25) schoot ik ’s avonds om 22.30 uur behoorlijk in de stress. Ik had me namelijk helemaal verrekend in de kilometers. Alleen om Venlo in te komen vanaf de refugio was al 5. En ik had daarnaast een route helemaal overgeslagen. Het zou er op neer komen dat we 43! km moesten lopen de volgende dag. Door Roermond heen en dan nog naar het dorp Herten. Nou zijn er natuurlijk personen die dat makkelijk doen en daar heb ik ook alle respect voor, maar voor mij is dat echt te ver…. Een mens moet zijn grenzen kennen.

In mijn nachtjapon over de gang naar mijn moeder. Het huilen stond me nader als het lachen. Je voelt je dan weer kind met je 43 jaar. Zal mama boos op me worden? Ik ben ten slotte de regelaar. Maar ze was natuurlijk niet boos en ze probeerde me gerust te stellen. Het komt goed en anders gaan we een stuk met de bus of taxi. Waar maakt een mens zich druk om. In bed piekerde ik echter nog even door en kwam op het idee om ons logeeradres een mailtje te sturen. Hulp vragen. Iets wat je steeds meer leert op deze tochten. Ik voelde me eigenlijk heel rustig worden in het besef dat alles wel goed zou komen.

Ik heb goed geslapen en ben in de vroege ochtend nog even naar de kapel van de zusters geweest om voor mam en mij 2 kaarsen op te steken en te bidden voor een voorspoedige wandeldag. Alle kleine beetjes helpen. Fijne stille sfeer daar. Hele lange ramen waardoor je prachtig de natuur om je heen kon zien.

Jacobspad Augustus 2015 151 Jacobspad Augustus 2015 153

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens het ontbijt ging het natuurlijk over de lange tocht die voor ons lag, er kwamen allerlei zusters nog langs voor ditjes en datjes, we kregen een stempel en in de moestuin zagen we een man? een stuk omspitten. Gezichtsbedrog. Het bleek 1 van de zusters te zijn. We hebben later nog bij de moestuin gekeken. Wat een bezieling had deze vrouw en wat had ze een verstand van alle groenten en fruit. Daar kan ik met mijn meter moestuin nog veel van leren. 🙂 Hoog tijd om aan de wandel te gaan. Pelgrim Jan loopt een stuk met ons op.

Jacobspad Augustus 2015 177Hij heeft een zware rugzak op de rug. 15 kilo! Mijn moeder en ik plagen hem af en toe. Wij wandelen op de “less is more” manier. Niet meer als 5 kilo op de rug op dit moment. Jan zijn rugzak lijkt op een doos van Pandora. Wat zit er allemaal in?

Het tempo zit er goed in en via de kapel van Genooy komen we in de binnenstad van Venlo bij de St. Martinuskerk. De kerk is nog dicht. We kunnen alleen in het voorportaal zoals bij veel katholieke kerken. Maar we willen zo graag een stempel.

We zien een man in de kerk aan het werk. We roepen naar hem maar hij reageert niet. Gelijk een beetje een oordeel. “Hij wil ons gewoon niet horen! Oost-Indisch doof noemen we dat!” Opeens kijkt hij ons aan en ik kom tot het besef dat hij “echt” slechthorend is. Schaam……

Hij laat ons eerder in de kerk en geeft ons een stempel. Wat een prachtige kerk, inclusief 48 delig carillon. Een rijk interieur. De gotische koorbanken, communiebank en preekstoel zijn prachtig. Heel bijzonder is het koperen doopvont uit ca. 1621 met op het deksel een beeldengroep die de doop van Jezus in de Jordaan uitbeeldt.

Jacobspad Augustus 2015 191 Jacobspad Augustus 2015 193

 

 

 

 

 

 

 

 

Via het “Huis Schreurs” en het prachtige stadhuis lopen we Venlo uit richting de Maas.


Een reactie plaatsen

Wandelen & de Zeegserloop

Tijdens het weekend weg met mijn zusje in Schipborg, hebben we de Zeegserloop van zo’n 5 kilometer gewandeld. De wandeling begint bij Café de Drentsche Aa.

We wandelden langs het stuifzandgebied de Zeegser duinen. Een gebied met veel heide en een beplanting van vliegdennen, berken en eiken.

017

018

We kwamen door het recreatiepark “Stroomdal”. We vergaapten ons aan de prachtige huizen.

034

We vervolgen onze weg door het smalle beekdal van het Zeegserloopje en het Schipborgerdiep. Het weer zit ons mee. We hebben voor de zekerheid de paraplu meegenomen, maar nog niet nodig gehad.

035

Bijna aan het einde van onze wandeling liggen in een heuvelachtig gebied een aantal veenplassen. Een heel stil gebied.

Bij café de Drentse Aa drinken we op het terras aan het water een kop koffie. De koffie is bijna op als het begint te regenen. Snel weer terug naar ons kneuterige caravan!

029


Een reactie plaatsen

Dag 24 Kevelaer – Walbeck

18 Augustus 2015

Vanmorgen al vroeg wakker. Om 5 uur gingen mijn ogen open. Nou ogen? 1 oog kreeg ik niet open. Door een prikmug gestoken. Zag er niet uit! Helemaal opgezet. Waar ben ik eigenlijk. Oja, in het priesterhuis. Mijn moeder werd ook wakker. We hebben een tijdje liggen kletsen en zijn daaarna nog even in slaap gesukkeld.

Om half 8 uiteindelijk opgestaan en om 8.15 uur naar de grote eetzaal om te ontbijten. Ik had al geschreven dat we ontroerd waren door het bordje Jacobspilger bij onze gedekte onbijttafel. Attent!

We gaven onze financiële gift aan de dame achter de receptie en liepen daarna zo Kevelaer uit. Langs een ommuurde kloostertuin. We hadden even een momentje met een roodborstje. Mijn moeder kreeg hem (of haar) zo mooi op de foto. Wonderlijk.

Jacobspad Augustus 2015 023

 

 

 

 

 

 

Op het hoogste punt in Twisteden bekeken we op ons gemak de H. Quirinuskerk. Geen stempel te verkrijgen in de omgeving.

Jacobspad Augustus 2015 035003

Na de kerk kwamen we een klein kapelletje tegen met erin een prachtig in hout uitgevoerd gedeelte van de kruiswegstatie.

006

We liepen een heel stuk langs allerlei kwekers van heide, asperges en mais. En we wilden net het bos in lopen toen we het gevoel hadden verkeerd te gaan. Het wandelboekje eens bestudeerd en het bleek dat je ook door het bos (Steprather Wald) kon, maar dan zou de wandeling 3,5 km. korter zijn. Onze wandeltocht vandaag was een kleine 20 km. lang. Deden we er wat af dan zouden we wel erg vroeg in Walbeck zijn. Dus besloten om terug te lopen. We kwamen bij de Niers uit die we volgden tot we terug op de pilgerweg waren. Voor het heidedorp Lullingen, veel heide!

009

In het dorp kwamen we langs een bakkerij. Aldaar een goede bak koffie en een berlinerbol gegeten. Achteraf vergeten om bij de St. Rochuskapel te kijken. En zo liepen we via bos met overal bramenstruiken (even lekker snoepen) langs Kasteel Steprath (voormalig waterburcht) en Kasteel Walbeck het dorp Walbeck binnen. Het is er rustig. Het lijkt wel een slaapstad. Veel winkeltjes en horeca zijn gesloten. Zo ook ons hotel.

Walbeck is een mekka voor de aspergeliefhebber. In de aspergetijd schijnt het er heel bedrijvig te zijn en daarna slaapt het dorp weer in. We hebben het dorp eens aan een nadere kennismaking onderworpen. Naast het posthotel staat de St. Nicolaaskerk en de Luciakapel. We zijn op zoek gegaan naar een stempel. Dit had nog wel veel voeten in de aarde. Uiteindelijk via, via, via kwamen we bij een diaken van de kerk die ons een stempel kon geven en ook de kerk en kapel kon laten zien. Hij nodigde ons uit voor de volgende ochtend. Dan was er om 8.30 uur een korte dienst in de kapel.

Jacobspad Augustus 2015 072 Jacobspad Augustus 2015 078

 

 

 

 

 

 

Ik had in het posthotel de goedkoopste kamer gereserveerd. Ik kreeg een bevestigingsmail thuisgestuurd met verdere informatie. Of ik deze wilde ondertekenen en terug wilde sturen. In de mail stond of we begrepen dat we op de 2e etage een kamer hadden gereserveerd die alleen via een hele steile trap bereikbaar was. Ik dacht toen nog, valt vast wel mee, maar in de praktijk moest je er vooral niet aan denken dat er brand uit zou breken. We sliepen naast de klokkentoren. Dat leek eerst heel leuk, maar ik zal later vertellen waarom ik de halve nacht niet heb geslapen.

We hebben ons beneden tegoed gedaan aan een heerlijke Deutsche schnitzel met sehr viel zwiebeln. Lekker douchen en dan op 1 oor.


1 reactie

Weer thuis….

Een half jaar geleden voelde en schreef ik hetzelfde als nu. Het zit er weer op. Een week (onder)weg zijn. Bijzondere mensen ontmoet. Hulp vragen en krijgen.

In Februari zat de uitdaging van de tocht in mijn voeten. Toen liep ik blaren, achillespeesblessure, klein teentje afgekneld. Echter de voetjes deden goed mee dit keer. Om mijn kleine teen had ik preventief een siliconen hulsje gedaan. Mijn “nieuwe” wandelschoenen waren achteraf in Februari toch nog niet goed ingelopen denk ik.

De uitdaging afgelopen week was de warmte. Flessen water gedronken, soep gegeten, calorieën naar binnen gepropt. Het is weer volbracht. Ik ben niet echt een kilometervreter. De afstand zegt me ook nooit zoveel. Ik loop niet al te snel, mijn moeder “haast” me er elke keer weer doorheen. Door mijn rug loop ik normaal maximaal zo’n 25 kilometer. Afgelopen week heb ik echter een persoonlijk dagrecord van 35 kilometer gelopen en daar ben ik stiekem toch wel trots op. We zijn weer een stukje dichter bij Santiago de Compostella gekomen! 🙂

Zoals jullie van me gewend zijn schrijf ik de dagen weer 1 voor 1 uit. Hieronder even een kleine foto impressie van de afgelopen week.

Liefs Mirjam.

PhotoGrid_1440405797748


Een reactie plaatsen

Wandelen & Bronneger

Gisteren vroeg in de ochtend voor de hele plens regen uren uit de hemel viel nog zo’n 10 km. gelopen. Een rondje Borger – Bronneger. Tijdens de avondvierdaagse zat deze wandeling er op de 3e dag bij en ik nam me voor om die wandeling nog eens over te doen.

Veel prachtig groen. De hondsrug met zijn glooiingen duidelijk zichtbaar. Bronneger is een esdorp. Op zandgrond ontstaan in de Hoge Middeleeuwen. Op sommige plekken was het gras zo mooi dat het net kunst leek. Het deed me denken aan het liedje “groen is gras, groen is gras, onder mijne voeten”. Ik begon het spontaan te zingen. Mijn hondenvriend keek me af en toe aan zo van welke vriend heb je dan verloren. 🙂

PhotoGrid_1439739454504

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


1 reactie

Fecamp

Ons plan was om onze route langs de kust te beginnen in Zeeland. Het was prachtig weer in Nederland dus waarom niet. Half Zeeland bleek echter afgesloten. De Tour kwam op zijn 2e dag langs de kust.

Wij besloten toen naar Knokke in België te rijden en daar te beginnen. De Tour de France “achtervolgde” ons en in Fecamp kwamen we elkaar weer tegen. Mijn man besloot gebruik te maken van de gelegenheid en we bleven overnachten in het dorp op een camper plaats. Bijzonder was dat. Allerlei nationaliteiten stonden samen met ons op een grote parkeerplaats. Vanaf 19 uur ’s avonds werd Fecamp afgesloten. Wat een spektakel de volgende ochtend! Tenten voor de VIP gasten werden opgezet en een stuntbaan naast onze camper. Mijn man en de kinderen gingen het meemaken. Ik koos voor een wandeling langs de kust. De GR 20 loopt van Fecamp naar Etretat. Zo’n 20 km. Vroeger gebruikten douaniers het pad om smokkelaars op te sporen, die Napoleons blokkade van het continent wilden doorbreken met clandestiene Engelse waar.

Dat was een beetje te ver die dag en ik moest ook weer terug. Mijn plan was om naar Yport te lopen en via de kust weer terug. Ongeveer 12 km.Een prachtige wandeling was dat. Wat een rust! Vooral in het begin een flinke klim. Het was een warme dag, dus het zweet liep me gelijk overal, maar het was de moeite waard. In Yport heb ik op een terras een café au lait gedronken en een heerlijke omelet gegeten. Ik was tegen 15 uur weer terug en kon toen ook nog de wielrenners voorbij zien komen.

Vakantie Route de la Cote 2015 018

 

 

 

 

 

Vakantie Route de la Cote 2015 033

 

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie Route de la Cote 2015 045

 

 

 

 

 

Vakantie Route de la Cote 2015 021 Vakantie Route de la Cote 2015 034

Vakantie Route de la Cote 2015 036

 


Een reactie plaatsen

Dag 13 Zwolle – Wijhe (22,5 km.)

8 April 2014

We hebben de nacht doorgebracht bij Claire. Een lieve dame die woont in een prachtig herenhuis. Dat is het verrassende van vrienden op de fiets. Je komt overal.

DSCF6223  DSCF6222

Claire had vanmorgen de tafel gezellig gedekt. Ze vroeg aan ons of we muziek bij het ontbijt wilden. De Mattheus passion of opwekking of gewoon stilte. We moesten lachen om haar vraag, maar stiekem was ik ook wel ontroerd. Sommige mensen proberen zich zo in je in te leven. Bijzonder is dat. Mam en ik kozen voor stilte. Sssssttt…. Claire ging “en suite” werken.

Daarna betalen we een kleine 20 euro per persoon en gaan weer op pad. De route verlaat Zwolle via een wandelpad door een park. Dit park, “Het Engelse Werk” genaamd, is aangelegd in een romantische Engelse landschapsstijl. Het is koud en regenachtig. Het romantische ontgaat ons daardoor. Het wandelpad heet het “Horreus de haas-pad”. Deze predikant protesteerde in de oorlog openlijk tegen de Jodenvervolging.

DSCF6226

 

 

 

 

 

 

 

Daarna de dijk op. Ik zag herten! Te laat met de fotocamera. Wat een prachtig zicht op de IJssel. We zagen in de verte een flinke bui aankomen. Snel even op een bankje rusten en wat eten. Daarna tot aan de knieën toe nat.

We lopen langs de IJsselcentrale, die aan de rand van Harculo staat. Even te ver gelopen. We werden afgeleid door een rustplek in de verte. Daar aangekomen was de plek net bezet. Toch maar terug naar huisnummer 23 want daar moesten we af, de velden in. Tussen de akkers door richting bos, over smalle bruggetjes naar toegangshek van Landgoed Windesheim. Prachtige omgeving.

Bij Hof van Windesheim, een kleinschalige zorgboerderij drinken we heerlijke koffie (in de koffieschenkerij) met een boerentosti. Ze runnen ook een bed en breakfast. (www.hofvanwindesheim.nl) We krijgen hier ook een stempel in ons pelgrimspaspoort. Er hing een leuke spreuk aan de muur.

DSCF6228

 

 

 

 

 

 

 

 

We wandelen daarna langs een voormalig kloostercomplex, waar een tweetal kelders en de voormalige brouwerij bewaard zijn gebleven. De brouwerij is nu in gebruik als protestantse kerk.

DSCF6229

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna via een fietspad zo de velden in. Dreigende luchten.

DSCF6231

 

 

 

 

 

 

Flinke regenbuien en zelfs hagel. We worden koud. En zo lopen we bibberend Wijhe binnen. Net op tijd om de trein te halen richting Zwolle. Mam heeft met haar koude handen moeite om de kaartjes te pinnen.

In Zwolle overstappen naar Emmen. Mijn man pikt ons daar op en neemt ons mee richting huis, nadat we eerst nog even gewinkeld hebben.

Even een kopje koffie en gezellig bijkletsen.

De 3 dagen zitten er weer op! In Augustus 2014 vervolgen we ons pad tijdens een 4 daagse wandeling.