Wandelen & meer?

Blog van Mirjam over wandelen, pelgrimeren, geloven en bewuster (genieten van het) leven


Een reactie plaatsen

Wandelen & de Zeegserloop

Tijdens het weekend weg met mijn zusje in Schipborg, hebben we de Zeegserloop van zo’n 5 kilometer gewandeld. De wandeling begint bij Café de Drentsche Aa.

We wandelden langs het stuifzandgebied de Zeegser duinen. Een gebied met veel heide en een beplanting van vliegdennen, berken en eiken.

017

018

We kwamen door het recreatiepark “Stroomdal”. We vergaapten ons aan de prachtige huizen.

034

We vervolgen onze weg door het smalle beekdal van het Zeegserloopje en het Schipborgerdiep. Het weer zit ons mee. We hebben voor de zekerheid de paraplu meegenomen, maar nog niet nodig gehad.

035

Bijna aan het einde van onze wandeling liggen in een heuvelachtig gebied een aantal veenplassen. Een heel stil gebied.

Bij café de Drentse Aa drinken we op het terras aan het water een kop koffie. De koffie is bijna op als het begint te regenen. Snel weer terug naar ons kneuterige caravan!

029

Advertenties


Een reactie plaatsen

Dag 24 Kevelaer – Walbeck

18 Augustus 2015

Vanmorgen al vroeg wakker. Om 5 uur gingen mijn ogen open. Nou ogen? 1 oog kreeg ik niet open. Door een prikmug gestoken. Zag er niet uit! Helemaal opgezet. Waar ben ik eigenlijk. Oja, in het priesterhuis. Mijn moeder werd ook wakker. We hebben een tijdje liggen kletsen en zijn daaarna nog even in slaap gesukkeld.

Om half 8 uiteindelijk opgestaan en om 8.15 uur naar de grote eetzaal om te ontbijten. Ik had al geschreven dat we ontroerd waren door het bordje Jacobspilger bij onze gedekte onbijttafel. Attent!

We gaven onze financiële gift aan de dame achter de receptie en liepen daarna zo Kevelaer uit. Langs een ommuurde kloostertuin. We hadden even een momentje met een roodborstje. Mijn moeder kreeg hem (of haar) zo mooi op de foto. Wonderlijk.

Jacobspad Augustus 2015 023

 

 

 

 

 

 

Op het hoogste punt in Twisteden bekeken we op ons gemak de H. Quirinuskerk. Geen stempel te verkrijgen in de omgeving.

Jacobspad Augustus 2015 035003

Na de kerk kwamen we een klein kapelletje tegen met erin een prachtig in hout uitgevoerd gedeelte van de kruiswegstatie.

006

We liepen een heel stuk langs allerlei kwekers van heide, asperges en mais. En we wilden net het bos in lopen toen we het gevoel hadden verkeerd te gaan. Het wandelboekje eens bestudeerd en het bleek dat je ook door het bos (Steprather Wald) kon, maar dan zou de wandeling 3,5 km. korter zijn. Onze wandeltocht vandaag was een kleine 20 km. lang. Deden we er wat af dan zouden we wel erg vroeg in Walbeck zijn. Dus besloten om terug te lopen. We kwamen bij de Niers uit die we volgden tot we terug op de pilgerweg waren. Voor het heidedorp Lullingen, veel heide!

009

In het dorp kwamen we langs een bakkerij. Aldaar een goede bak koffie en een berlinerbol gegeten. Achteraf vergeten om bij de St. Rochuskapel te kijken. En zo liepen we via bos met overal bramenstruiken (even lekker snoepen) langs Kasteel Steprath (voormalig waterburcht) en Kasteel Walbeck het dorp Walbeck binnen. Het is er rustig. Het lijkt wel een slaapstad. Veel winkeltjes en horeca zijn gesloten. Zo ook ons hotel.

Walbeck is een mekka voor de aspergeliefhebber. In de aspergetijd schijnt het er heel bedrijvig te zijn en daarna slaapt het dorp weer in. We hebben het dorp eens aan een nadere kennismaking onderworpen. Naast het posthotel staat de St. Nicolaaskerk en de Luciakapel. We zijn op zoek gegaan naar een stempel. Dit had nog wel veel voeten in de aarde. Uiteindelijk via, via, via kwamen we bij een diaken van de kerk die ons een stempel kon geven en ook de kerk en kapel kon laten zien. Hij nodigde ons uit voor de volgende ochtend. Dan was er om 8.30 uur een korte dienst in de kapel.

Jacobspad Augustus 2015 072 Jacobspad Augustus 2015 078

 

 

 

 

 

 

Ik had in het posthotel de goedkoopste kamer gereserveerd. Ik kreeg een bevestigingsmail thuisgestuurd met verdere informatie. Of ik deze wilde ondertekenen en terug wilde sturen. In de mail stond of we begrepen dat we op de 2e etage een kamer hadden gereserveerd die alleen via een hele steile trap bereikbaar was. Ik dacht toen nog, valt vast wel mee, maar in de praktijk moest je er vooral niet aan denken dat er brand uit zou breken. We sliepen naast de klokkentoren. Dat leek eerst heel leuk, maar ik zal later vertellen waarom ik de halve nacht niet heb geslapen.

We hebben ons beneden tegoed gedaan aan een heerlijke Deutsche schnitzel met sehr viel zwiebeln. Lekker douchen en dan op 1 oor.


1 reactie

Weer thuis….

Een half jaar geleden voelde en schreef ik hetzelfde als nu. Het zit er weer op. Een week (onder)weg zijn. Bijzondere mensen ontmoet. Hulp vragen en krijgen.

In Februari zat de uitdaging van de tocht in mijn voeten. Toen liep ik blaren, achillespeesblessure, klein teentje afgekneld. Echter de voetjes deden goed mee dit keer. Om mijn kleine teen had ik preventief een siliconen hulsje gedaan. Mijn “nieuwe” wandelschoenen waren achteraf in Februari toch nog niet goed ingelopen denk ik.

De uitdaging afgelopen week was de warmte. Flessen water gedronken, soep gegeten, calorieën naar binnen gepropt. Het is weer volbracht. Ik ben niet echt een kilometervreter. De afstand zegt me ook nooit zoveel. Ik loop niet al te snel, mijn moeder “haast” me er elke keer weer doorheen. Door mijn rug loop ik normaal maximaal zo’n 25 kilometer. Afgelopen week heb ik echter een persoonlijk dagrecord van 35 kilometer gelopen en daar ben ik stiekem toch wel trots op. We zijn weer een stukje dichter bij Santiago de Compostella gekomen! 🙂

Zoals jullie van me gewend zijn schrijf ik de dagen weer 1 voor 1 uit. Hieronder even een kleine foto impressie van de afgelopen week.

Liefs Mirjam.

PhotoGrid_1440405797748


Een reactie plaatsen

Wandelen & Bronneger

Gisteren vroeg in de ochtend voor de hele plens regen uren uit de hemel viel nog zo’n 10 km. gelopen. Een rondje Borger – Bronneger. Tijdens de avondvierdaagse zat deze wandeling er op de 3e dag bij en ik nam me voor om die wandeling nog eens over te doen.

Veel prachtig groen. De hondsrug met zijn glooiingen duidelijk zichtbaar. Bronneger is een esdorp. Op zandgrond ontstaan in de Hoge Middeleeuwen. Op sommige plekken was het gras zo mooi dat het net kunst leek. Het deed me denken aan het liedje “groen is gras, groen is gras, onder mijne voeten”. Ik begon het spontaan te zingen. Mijn hondenvriend keek me af en toe aan zo van welke vriend heb je dan verloren. 🙂

PhotoGrid_1439739454504

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


1 reactie

Fecamp

Ons plan was om onze route langs de kust te beginnen in Zeeland. Het was prachtig weer in Nederland dus waarom niet. Half Zeeland bleek echter afgesloten. De Tour kwam op zijn 2e dag langs de kust.

Wij besloten toen naar Knokke in België te rijden en daar te beginnen. De Tour de France “achtervolgde” ons en in Fecamp kwamen we elkaar weer tegen. Mijn man besloot gebruik te maken van de gelegenheid en we bleven overnachten in het dorp op een camper plaats. Bijzonder was dat. Allerlei nationaliteiten stonden samen met ons op een grote parkeerplaats. Vanaf 19 uur ’s avonds werd Fecamp afgesloten. Wat een spektakel de volgende ochtend! Tenten voor de VIP gasten werden opgezet en een stuntbaan naast onze camper. Mijn man en de kinderen gingen het meemaken. Ik koos voor een wandeling langs de kust. De GR 20 loopt van Fecamp naar Etretat. Zo’n 20 km. Vroeger gebruikten douaniers het pad om smokkelaars op te sporen, die Napoleons blokkade van het continent wilden doorbreken met clandestiene Engelse waar.

Dat was een beetje te ver die dag en ik moest ook weer terug. Mijn plan was om naar Yport te lopen en via de kust weer terug. Ongeveer 12 km.Een prachtige wandeling was dat. Wat een rust! Vooral in het begin een flinke klim. Het was een warme dag, dus het zweet liep me gelijk overal, maar het was de moeite waard. In Yport heb ik op een terras een café au lait gedronken en een heerlijke omelet gegeten. Ik was tegen 15 uur weer terug en kon toen ook nog de wielrenners voorbij zien komen.

Vakantie Route de la Cote 2015 018

 

 

 

 

 

Vakantie Route de la Cote 2015 033

 

 

 

 

 

 

 

 

Vakantie Route de la Cote 2015 045

 

 

 

 

 

Vakantie Route de la Cote 2015 021 Vakantie Route de la Cote 2015 034

Vakantie Route de la Cote 2015 036

 


Een reactie plaatsen

Dag 13 Zwolle – Wijhe (22,5 km.)

8 April 2014

We hebben de nacht doorgebracht bij Claire. Een lieve dame die woont in een prachtig herenhuis. Dat is het verrassende van vrienden op de fiets. Je komt overal.

DSCF6223  DSCF6222

Claire had vanmorgen de tafel gezellig gedekt. Ze vroeg aan ons of we muziek bij het ontbijt wilden. De Mattheus passion of opwekking of gewoon stilte. We moesten lachen om haar vraag, maar stiekem was ik ook wel ontroerd. Sommige mensen proberen zich zo in je in te leven. Bijzonder is dat. Mam en ik kozen voor stilte. Sssssttt…. Claire ging “en suite” werken.

Daarna betalen we een kleine 20 euro per persoon en gaan weer op pad. De route verlaat Zwolle via een wandelpad door een park. Dit park, “Het Engelse Werk” genaamd, is aangelegd in een romantische Engelse landschapsstijl. Het is koud en regenachtig. Het romantische ontgaat ons daardoor. Het wandelpad heet het “Horreus de haas-pad”. Deze predikant protesteerde in de oorlog openlijk tegen de Jodenvervolging.

DSCF6226

 

 

 

 

 

 

 

Daarna de dijk op. Ik zag herten! Te laat met de fotocamera. Wat een prachtig zicht op de IJssel. We zagen in de verte een flinke bui aankomen. Snel even op een bankje rusten en wat eten. Daarna tot aan de knieën toe nat.

We lopen langs de IJsselcentrale, die aan de rand van Harculo staat. Even te ver gelopen. We werden afgeleid door een rustplek in de verte. Daar aangekomen was de plek net bezet. Toch maar terug naar huisnummer 23 want daar moesten we af, de velden in. Tussen de akkers door richting bos, over smalle bruggetjes naar toegangshek van Landgoed Windesheim. Prachtige omgeving.

Bij Hof van Windesheim, een kleinschalige zorgboerderij drinken we heerlijke koffie (in de koffieschenkerij) met een boerentosti. Ze runnen ook een bed en breakfast. (www.hofvanwindesheim.nl) We krijgen hier ook een stempel in ons pelgrimspaspoort. Er hing een leuke spreuk aan de muur.

DSCF6228

 

 

 

 

 

 

 

 

We wandelen daarna langs een voormalig kloostercomplex, waar een tweetal kelders en de voormalige brouwerij bewaard zijn gebleven. De brouwerij is nu in gebruik als protestantse kerk.

DSCF6229

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Daarna via een fietspad zo de velden in. Dreigende luchten.

DSCF6231

 

 

 

 

 

 

Flinke regenbuien en zelfs hagel. We worden koud. En zo lopen we bibberend Wijhe binnen. Net op tijd om de trein te halen richting Zwolle. Mam heeft met haar koude handen moeite om de kaartjes te pinnen.

In Zwolle overstappen naar Emmen. Mijn man pikt ons daar op en neemt ons mee richting huis, nadat we eerst nog even gewinkeld hebben.

Even een kopje koffie en gezellig bijkletsen.

De 3 dagen zitten er weer op! In Augustus 2014 vervolgen we ons pad tijdens een 4 daagse wandeling.


1 reactie

Wandelen & Westerwolde (2)

Afgelopen Zaterdag aan de wandel geweest met mijn collega’s. We hebben 10 km. gewandeld. Deze wandeltocht staat sinds mijn bezoek met mijn moeder aan Smeerling op mijn verlanglijstje.

Een wandeling door het mooie Ter Wupping en Smeerling in Westerwolde. De route loopt van Grietje noar Groutje, zoals de gastvrouwen Margriet en Gretha zich voor de gelegenheid noemen. Margriet is gastvrouw in Gasterij Natuurlijk Smeerling en Gretha runt Koffie- en Theeschenkerij De Meelschuur in Onstwedde. De één zorgt voor koffie met huisgemaakt gebak en de ander bereid een lunch met (h)eerlijke streekproducten.

De weersvoorspelling zat niet echt mee. Het lijkt wel herfst de laatste weken. Bij aankomst koffie met het beloofde lekkers. Wat een keus! Cake in allerlei variaties, waaronder arretjescake, kwarkgebak, poffert (is een typisch Gronings streekgerecht. Het is een broodcake wat je au bain marie bakt.) Overal maar een stukje van proeven.

De wandeling zelf stond niet zo duidelijk beschreven. We liepen vrij snel verkeerd. Nou moet ik zeggen dat we door het gezellig gebabbel ook snel afgeleid zijn natuurlijk. Echter met een beetje GPS erbij kwamen we tegen 12.30 uur bij “De Meelschuur” uit voor de lunch. De terugreis verliep beter, maar wat een buien! Zelfs met hagel erin. Voordeel van al dat vocht zijn de prachtige groene tinten. En dat pakt zo mooi op de camera.

Kijk ook nog maar eens terug naar mijn blog Wandelen in Westerwolde 1.

20150530_115232      20150530_134834

 

 

 

 

 

 

 

20150530_13551520150530_121558